Malayalam Blogs

മാനിക്യൂർ

2010-03-11T16:18:23Z

“എന്റെ കൈ നോക്കൂ.”

“എന്താ? നല്ലോണം മിനുങ്ങിയിട്ടുണ്ടല്ലോ. എന്താ ചെയ്തത്?”

“ഞാൻ ഊണുകഴിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, ചാനലിൽ, പെഡിക്യൂറും, മാനിക്യൂറും കാണിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ചെയ്യേണ്ടവിധം.”

“എന്നിട്ട് അങ്ങനെ ചെയ്തോ?”

“ചെയ്തില്ല. ഉണ്ട കൈ കഴുകാതെ അതും നോക്കിയിരുന്ന് ചോറിന്റേം കൂട്ടാന്റേം പറ്റ് കൈയിൽ ഉണങ്ങിപ്പിടിച്ചു. പിന്നെ ഉരച്ചും തേച്ചും ഒക്കെ ഒരുവിധം കളഞ്ഞു. അതുകഴിഞ്ഞപ്പോൾ കൈ ഇങ്ങനെയായി.”

ചില ആവർത്തനങ്ങൾ

2010-03-10T16:36:17Z

എന്നും കാണാറുണ്ട്. ആ വീടിനുമുന്നിൽ ഒരു ബെഞ്ചിൽ വൃദ്ധ ഇരിക്കുന്നത്. ചില ദിവസം അവർ ഗേറ്റിൽ പിടിച്ചുനിന്ന് റോഡിലേക്ക് നോക്കുന്നുണ്ടാവും. ചില ദിവസം ബെഞ്ചിന്റെ അരികിൽ മുറ്റത്തിരുന്ന് മുടി ചീവുന്നുണ്ടാവും. സുമിത്രയ്ക്ക് പെടാപ്പാടാണ്. ഓട്ടം തന്നെ ഓട്ടം. അവളെക്കണ്ടാൽ പരിചയം ഭാവിച്ചൊരു നോട്ടമുണ്ട് അവർക്ക്. അവൾക്ക് അങ്ങോട്ടു കൊടുക്കാൻ ഒരു പുഞ്ചിരിയും. ജീവിതത്തിലെ വിശ്രമസമയം അവർ ആസ്വദിക്കുകയാവും എന്ന് തോന്നാറുണ്ട് സുമിത്രയ്ക്ക്. താനിനിയെന്നാണ് വിശ്രമിക്കുക എന്ന് ആശ്ചര്യപ്പെടാറുമുണ്ട്.

അന്ന് കുറച്ചു നേരത്തെയിറങ്ങി. അവർ റോഡിലേക്ക് നോക്കി നിൽക്കുന്നുണ്ട്.

“ഇന്ന് തിരക്ക് കുറഞ്ഞപോലെ തോന്നി. എന്നും ഓട്ടമാണല്ലോ.” അവർ സുമിത്രയോട് സൗമ്യമായി പറഞ്ഞു.

“അതെ. ഇന്ന് വേഗം വേഗം തീർത്തു ജോലികളെല്ലാം. പതിവിൽ നിന്നു കുറച്ച് കുറവും ആയിരുന്നു. അതുകൊണ്ടുതന്നെ വേഗം ഇറങ്ങാനും കഴിഞ്ഞു.”

“സ്കൂളിലേക്കാണോ?”

“അതെ.” അവരുടെ ചോദ്യം കേട്ട് ആശ്ചര്യം തോന്നിയില്ല. അടുത്ത വളവിൽ സ്കൂൾ ഉള്ളത് അവർ അറിയാതെയിരിക്കില്ലല്ലോ. മോനെക്കൂട്ടി തിരിച്ചുപോകുന്നത് കാണാതെയുമിരിക്കില്ല. തിരിച്ചുപോകുമ്പോൾ അവരെ നോക്കാനേ നിൽക്കാറില്ല. വെയിലായതുകൊണ്ടും വിശപ്പായതുകൊണ്ടും ഓട്ടമാണ്. പിന്നെ അവന്റെ ചില വാശികളും.

“മോന്റെ ക്ലാസ് ഉച്ചയ്ക്കു കഴിയും. അവനെ കൂട്ടിക്കൊണ്ടുവരും. മോൾക്ക് ഉച്ചഭക്ഷണം കൊണ്ടുപോകും.” സുമിത്ര കൈയിലിരുന്ന സഞ്ചി മുന്നോട്ട് കാണിച്ചു. ഒക്കെ തനിയെ വേണം. എണീറ്റാൽ ഓട്ടമാണ്. ഒരു ജോലിയിൽ നിന്ന് വേറൊന്നിലേക്ക്. അതിനിടയ്ക്ക് ഇവരേയും തെളിക്കണം. ജോലിയാണെങ്കിൽ ചിലപ്പോൾ എടുത്താലും എടുത്താലും തീരുകയുമില്ല. പിന്നെന്താ... ഇവർ കുറച്ചും കൂടെ വലുതാവുന്നതുവരെയേ ഉള്ളൂ. അതു കഴിഞ്ഞാൽ
ആശ്വാസമുണ്ടാവുമായിരിക്കും.”

“അതെ...വലുതാവുന്നതുവരെയേ ഉള്ളൂ...എല്ലാം.” അവർ പതുക്കെ പറഞ്ഞു.

അപ്പോഴാണ് ചുറ്റും ഒന്നു നോക്കിയ സുമിത്ര, അവരുടെ വീട്ടുവാതിൽ പൂട്ടിയിരിക്കുന്നതുകണ്ടത്. അവൾ എന്തോ പറയാൻ തുടങ്ങുമ്പോഴേക്കും അവർ പറഞ്ഞു.

“മോനും ഭാര്യയും മക്കളും ജോലിക്കും സ്കൂളിലും പോയി. വീട് വെറുതേ തുറന്നുവെക്കേണ്ടല്ലോന്ന് കരുതി. അല്ലെങ്കിലും അകത്തിരുന്നിട്ടെന്താ. ഇവിടെയിരുന്നാൽ ആരെയെങ്കിലുമൊക്കെ കാണുകയും ചെയ്യാം.“

ബെഞ്ചിന്റെ അറ്റത്ത് ഒരു കുപ്പി വെള്ളവും ഒരു പൊതിയും ഒരു ഗ്ലാസ്സും സുമിത്ര കണ്ടു. അവൾക്ക് എന്തോ ഒരു വിഷാദം പെട്ടെന്ന് വന്നു. അവശതയുള്ളതായിരുന്നു അവളുടെ സ്വരം.

“പോട്ടെ. സ്കൂൾ വിടാറായി.”

മറുപടിയുണ്ടോന്ന് അവൾ ശ്രദ്ധിച്ചില്ല. അവൾ ആ ലോകത്തേ അല്ലായിരുന്നു.

------------------------------------------------------------

ഓട്ടത്തിനിടയിലും ആ കുട്ടി തന്നെ നോക്കുന്നത് സുമിത്ര കാണാറുണ്ട്. തന്നെ കാണുമ്പോൾ പരിചയത്തിന്റെ പുഞ്ചിരി വിരിയും ആ മുഖത്ത്. ദിവസവും ഉള്ള കാഴ്ച. ഒഴിവുദിവസങ്ങളൊഴിച്ച്. ഇന്ന് പതുക്കെപ്പതുക്കെ വരുന്നുണ്ട്.

“ഇന്ന് നേരത്തെയാണല്ലേ.”
ആ കുട്ടി മനോഹരമായി പുഞ്ചിരിച്ചു.

“ഇന്ന് നേരത്തെ ഇറങ്ങി. എത്രയൊരുക്കിയാലും ജോലി തീരില്ല. ബാക്കി പിന്നെയാവാംന്ന് വെച്ചു.”

“കുട്ടികൾ?”

“രണ്ടാളും ആ സ്കൂളിൽ.” അവൾ മുഖം കൊണ്ട് അകലേക്ക് ആംഗ്യം കാട്ടി. കൈയിലെ ബാഗ് കാണിച്ചു. “രണ്ടാൾക്കും ഭക്ഷണം കൊണ്ടുപോകുന്നു. വെറുതേ തണുത്തത് തിന്നേണ്ടല്ലോ. ഇവിടെ അടുത്തല്ലേ, കൊണ്ടുപോകാൻ പ്രയാസമൊന്നുമില്ല. പക്ഷേ പ്രശ്നം എന്താന്നുവെച്ചാൽ, ഇന്നലെയുള്ളതുപോലെയുള്ളത് ഇന്നു പറ്റില്ല. രണ്ടാൾക്കും ഒരേ ഇഷ്ടമല്ല. വാശി പിടിച്ചാൽ ജോലി കൂടും. അതുകൊണ്ട് ഇഷ്ടം പോലെ ഒക്കെ ഒരുക്കുന്നു.”

സുമിത്ര അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി നിന്നു.

താൻ തന്നെയല്ലേ അത്! ഒരു സ്ത്രീയുണ്ടായിരുന്നു തന്നോട് മിണ്ടാൻ. എന്തൊക്കെയാണ് സമയം കിട്ടുമ്പോൾ രണ്ടാളും പറഞ്ഞിരുന്നത്. ഇനിയുള്ള കാലംഅങ്ങനെയൊന്നും ഉണ്ടാവാൻ സാദ്ധ്യതയില്ലെന്നുകൂടെ പറഞ്ഞിരുന്നു. കാലം മാറുമെന്ന്! കാലം മാറി. കഥാപാത്രങ്ങളും. പക്ഷേ ജീവിതത്തിലെ അനുഭവങ്ങൾ അതേപടിയുണ്ടെന്നോ! താൻ ജീവിച്ചുപോന്നിരുന്നതുപോലെ ഇന്നു വേറൊരാൾ.

വീട് പൂട്ടിയിട്ടില്ല. എന്നാലും ഏകാന്തതയിലേക്ക് കയറാൻ തോന്നില്ല. ഇവിടെ നിന്നാൽ മനുഷ്യരുണ്ട്, പക്ഷികളുണ്ട്, കാഴ്ചകളുണ്ട് കാണാൻ. ഓടിക്കഴിഞ്ഞുള്ള വിശ്രമം എല്ലാവർക്കും ഇങ്ങനെയൊക്കെത്തന്നെ ആയിരിക്കുമോ?

“പോട്ടെ. ഇനിയും നിന്നാൽ വൈകും.” അവൾ തിടുക്കത്തിൽ നടന്നുപോയി. അല്ല. അത്രയും നേരം മിണ്ടിയതിന്റെ കുറവു തീർക്കാനായിരിക്കും, ബാഗ് രണ്ടു കൈകൊണ്ടും പിടിച്ച് ഓടിത്തന്നെ പോയി.

വർഷങ്ങൾക്കു ശേഷം ഏതോ വീടിനു മുന്നിൽ കൂനിക്കൂടിയിരിക്കേണ്ടുന്ന രൂപമാണോ, പൂമ്പാറ്റയെപ്പോലെ പറന്നുപോകുന്നത്! എന്തോ ഓർമ്മയിൽ, നിറഞ്ഞ കണ്ണുകൾ തുടച്ച് സുമിത്ര വരാന്തയിലേക്ക് കയറി. പ്രാർത്ഥനയുണ്ടായിരുന്നു മനസ്സിൽ.

കാക്കിന്റെ കണക്കും ബാക്കിയുള്ളവരുടെ ആക്കലുകളും

2010-03-07T21:00:45Z

ഞാൻ അടുത്ത കാലത്തെഴുതിയവയിൽ ഏറ്റവും ജനശ്രദ്ധ ആകർഷിച്ച പോസ്റ്റാണു് ആളു നോക്കി മാറുന്ന യോജന. ആർഷഭാരതജ്ഞാനത്തെപ്പറ്റി സത്യമല്ലാത്ത അവകാശവാദങ്ങൾ പ്രസംഗിച്ചു നടക്കുന്ന വളരെ പോപ്പുലർ ആയ ഒരാളുടെ കള്ളി വെളിച്ചത്താക്കിയതു മാത്രമല്ല, അടുത്ത കാലത്തായി ചെയിൻ മെയിലുകളിലും മറ്റുമായി ഇന്റർനെറ്റിൽ കറങ്ങി നടക്കുന്ന “സായണന്റെ സൂര്യവേഗതയുടെ” പൊള്ളത്തരം വെളിവാക്കിയതുമാണു് ആ പോസ്റ്റ് വളരെയധികം ആളുകൾ വായിക്കാൻ കാരണമായതു്. വായിച്ചവരിൽ നല്ല പങ്കും എന്റെ ആശയങ്ങളെ എതിർക്കുന്നവരാണെങ്കിലും, അതിനുള്ള യുക്തി മുന്നോട്ടു വെയ്ക്കാൻ കാര്യമായി ആർക്കും കഴിഞ്ഞില്ല. ചില മുട്ടാപ്പോക്കു ന്യായങ്ങളുമായി വന്നവർക്കു് (വിരസവും ഏകപക്ഷീയവുമായി പോകുകയായിരുന്ന ചർച്ചയെ ആനന്ദദായകമാക്കിയ ശേഷു എന്ന വായനക്കാരനു പ്രത്യേക നന്ദി ) ചില വായനക്കാർ തന്നെ മറുപടി കൊടുത്തു. അങ്ങനെ എന്റെ ജോലി എളുപ്പമാക്കിത്തന്ന എല്ലാവർക്കും, പ്രത്യേകിച്ചു് കാൽ‌വിൻ, എക്സ്, ഉന്മേഷ്, സൂരജ്, യാത്രാമൊഴി, വാസുകി, ആരായാലെന്താ?, ഞാനായാലെന്താ?, റോബി, ഒടുക്കം ദേ ഇങ്ങനെയും ആയി (aka ബാബു), ശിശുപാലൻ, രസായനം എന്നീ വായനക്കാർക്കു്, വളരെ നന്ദി!

അധികം ആളുകളും പോസ്റ്റിലും പിന്നെ വന്ന കമന്റുകളിലും ഉള്ള ചെറിയ കാര്യങ്ങളിൽ തൂങ്ങിയാണു് വാദം. ഇവയിൽ ഒന്നിൽ‌പ്പോലും യാതൊരു കഴമ്പുമില്ല.

ഡോ. ഗോപാലകൃഷ്ണന്റെ പ്രസംഗത്തിൽ പറഞ്ഞ കണക്കു ന്യായീകരിക്കാൻ ആരും ശ്രമിച്ചില്ല. പകരം, ആർഷസംസ്കാരതീവ്രവാദികളൊക്കെ ഗോപാലകൃഷ്ണനെ തള്ളിപ്പറഞ്ഞിട്ടു് പിന്നെ “യഥാർത്ഥ” ആർഷസംസ്കാരത്തിന്റെ വാലിൽ കടിച്ചു തൂങ്ങി. ചിലർ ബ്രാഹ്മണരുടെയും ചാതുർ‌വർണ്യത്തിന്റെയും തലയിൽ എല്ലാ പഴിയും ചാരി. അവർ ഇല്ലായിരുന്നെങ്കിൽ നൂറ്റാണ്ടുകൾക്കു മുമ്പേ കെട്ടുകഥകളിൽ നിന്നു വികസിപ്പിച്ചെടുത്ത ക്ലോണിംഗും വിമാനവുമൊക്കെ ഭാരതത്തിൽ ഉണ്ടായേനേ എന്നാണു വാദം!

ഡോ. ഗോപാലകൃഷ്ണന്റെ കണക്കു വളരെ വ്യക്തമായ തെറ്റായതു കൊണ്ടു മാത്രമാണോ മിക്കവാറും എല്ലാവരും അദ്ദേഹത്തെ തള്ളിപ്പറഞ്ഞതു് എന്നെനിക്കു സംശയമാണു്. ഒരാളെ തള്ളിപ്പറഞ്ഞു് പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ പുറകേ പോകുന്നതാണല്ലോ എളുപ്പം. ഒരുപാടു പേർ പുറകേ നടന്ന ഒരു സ്വാമിയെ അനാശാസ്യനടപടിക്കു പിടിക്കൂടുമ്പോൾ “ഈ സ്വാമി മാത്രം ഫ്രോഡ്. ബാക്കി എല്ലാ സ്വാമിമാരും അവരുടെ തത്ത്വങ്ങളും ഉത്തമം!” എന്നു വാദിക്കും. ലൈംഗികപീഡനം മുതൽ അരും‌കൊല വരെ നടത്തിയ ക്രിസ്ത്യൻ പുരോഹിതരുടെ കാര്യവും വ്യത്യസ്തമല്ല. ഒരു പ്രശസ്തജ്യോത്സ്യൻ പറഞ്ഞ പ്രവചനങ്ങളിലെ തെറ്റുകൾ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുമ്പോൾ “ആ ജ്യോത്സ്യൻ ഫ്രോഡ്. ജ്യോതിഷം എന്നതു കറ കളഞ്ഞ ശാസ്ത്രം!” എന്നു് ഉദ്ഘോഷിക്കും. ശബരിമലയിലെ മകരജ്യോതി ആളുകൾ കത്തിക്കുന്നതാണെന്നു പറയുമ്പോൾ അതു യുക്തിവാദികളുടെ വെറും തട്ടിപ്പാണെന്നു പറയും. അതു വ്യക്തമായി തെളിയിച്ചു കഴിയുമ്പോൾ ആരു കത്തിച്ചാലും വിശ്വാസമാണു പ്രധാനം എന്നു പറഞ്ഞു് നക്ഷത്രത്തിലേയ്ക്കും പരുന്തിലേയ്ക്കും പോകും. പാർട്ടിയിൽ നിന്നു് ഒരാൾ പുറത്തു ചാടുമ്പോൾ “ഇയാൾ പണ്ടു തൊട്ടേ ആളു പിശകായിരുന്നു. ഇയാൾ പോയിക്കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഇനി ബാക്കി പാർട്ടിയിലുള്ളവരെല്ലാം ആദർശധീരർ!” എന്നു പറയുന്നതും ഈ നിലപാടു തന്നെ.

ആളുകളെ കബളിപ്പിക്കുന്ന ഡോ. ഗോപാലകൃഷ്ണനെപ്പോലെയുള്ളവരെക്കാൾ വലിയ പ്രശ്നം അന്ധവിശ്വാസത്തിൽ നിന്നു് കൂടുതൽ അന്ധവിശ്വാസത്തിലേയ്ക്കു കൂപ്പുകുത്തുന്ന ഈ മനഃസ്ഥിതിയാണു്.

സായണന്റെ കണ്ടുപിടിത്തത്തെപ്പറ്റി ആദ്യമായി ഞാൻ കേൾക്കുന്നതു് കുറേക്കാലം മുമ്പു് ചിത്രകാരന്റെ ഒരു പോസ്റ്റിൽ (ചിത്രകാരൻ ഈ പോസ്റ്റുകളൊക്കെ പിന്നെ ഡിലീറ്റ് ചെയ്തതുകൊണ്ടു് ലിങ്കു തരാൻ നിവൃത്തിയില്ല.) പൊതുവാളൻ എന്ന ബ്ലോഗർ എഴുതിയ ഒരു കമന്റിലാണു്. അതിനെത്തുടർന്നു് പൊതുവാളനുമായി ഒരു ചെറിയ തർക്കം ഞാൻ നടത്തിയിരുന്നു. ആരോ പറഞ്ഞു കേട്ടതാണു് (ഡോ. ഗോപാലകൃഷ്ണൻ തന്നെ ആയിരിക്കും ), കൂടുതലായി ഒന്നും അറിയില്ല, തനിക്കു സംസ്കൃതം തീരെ അറിയില്ല എന്നു പറഞ്ഞു് പൊതുവാളൻ തടിതപ്പി. ഈ സംഭാഷണത്തെപ്പറ്റി വിശദമായി ഞാൻ ഭാരതീയജ്ഞാനം - ചില ചിന്തകൾ എന്ന പോസ്റ്റിൽ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടു്.

ആളു നോക്കി മാറുന്ന യോജന എന്ന പോസ്റ്റ് എഴുതിത്തുടങ്ങുമ്പോൾ ഡോ. ഗോപാലകൃഷ്ണന്റെ വീഡിയോയും ലിൻഡാ ജോൺസിന്റേതെന്ന പേരിലുള്ള ലേഖനവും (ഈമെയിൽ ഫോർ‌വേർഡായി വന്നതു്) മാത്രമേ കണ്ടിരുന്നുള്ളൂ. സുഭാഷ് കാക്കിന്റെ പേപ്പറുകൾ വായിച്ചിരുന്നില്ല. സുഭാഷ് കാക്കിന്റെയും ഗോപാലകൃഷ്ണന്റെയും കണക്കുകൂട്ടലുകൾ ശരിയാണെന്നു തന്നെയാണു ഞാൻ കരുതിയിരുന്നതു്. രണ്ടു കൂട്ടരും യോജനയുടെയും നിമിഷത്തിന്റെയും രണ്ടു മൂല്യങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ചിട്ടും ഒരേ ഉത്തരം കിട്ടിയതിന്റെ മാജിക്കാണു് എന്നെ ആകർഷിച്ചതു്. അപ്പോൾ എഴുതിയ “പ്രത്യേകമായ വിലകളൊക്കെ വേറെയാണെങ്കിലും അവസാനത്തെ ഉത്തരം കറക്ടാവുന്ന ചെപ്പടിവിദ്യ അവിടെക്കാണാം!” എന്ന വാക്യം ഇപ്പോഴും അവിടെയുണ്ടു്. വിശദമായി എഴുതാൻ ഓരോ കണക്കും പരിശോധിച്ചപ്പോഴാണു് രണ്ടിലും ഓരോ പ്രശ്നമുണ്ടെന്നു കണ്ടതു്. ഗോപാലകൃഷ്ണന്റെ കണക്കുകൂട്ടൽ തന്നെ തെറ്റായിരുന്നെങ്കിൽ, സുഭാഷ് കാക്ക് നിമിഷത്തിന്റെ വില ഉപയോഗിച്ചതിൽ ഒരു പിശകു കണ്ടു. അങ്ങനെയാണു് രണ്ടും ഒപ്പിക്കലാണെന്ന നിഗമനത്തിൽ എത്തിച്ചേർന്നതു്.

ആ പോസ്റ്റ് എഴുതിയതിനു ശേഷമാണു് സുഭാഷ് കാക്കിന്റെ പേപ്പറുകൾ വായിക്കാൻ സാധിച്ചതു്. അതു വായിച്ചപ്പോഴാണു് ചില കാര്യങ്ങൾ പിടികിട്ടിയതു്.

ആദ്യമായി വായിക്കേണ്ടതു് സുഭാഷ് കാക്ക് ഇന്ത്യൻ ജേണൽ ഓഫ് ഹിസ്റ്ററി ഓഫ് സയൻസിൽ 1997-ൽ എഴുതിയ Sayana’s astronomy എന്ന പേപ്പർ ആണു്.

സായണനും പ്രകാശവേഗതയും തമ്മിലുള്ള ബന്ധത്തെപ്പറ്റിയുള്ള കണ്ടുപിടിത്തം തന്റെ കണ്ടുപിടിത്തമല്ലെന്നും പദ്മാകാർ വിഷ്ണു വർത്തക് എന്ന ആളുടെ Scientific knowledge in the Vedas എന്ന പുസ്തകത്തിൽ നിന്നുള്ളതാണെന്നും സുഭാഷ് കാക്ക് പറയുന്നു. അതനുസരിച്ചു് ഒരു യോജന 9.0625 മൈലും അര നിമേഷം 8/75 സെക്കന്റുമാണു്. (ഇതിനു് മഹാഭാരതം ശാന്തിപർ‌വ്വം അദ്ധ്യായം 231-ന്റെ ഒരു റെഫറൻസ് പറയുന്നുണ്ടു്. എനിക്കു പരിശോധിക്കാൻ പറ്റിയില്ല.) ഇതു വെച്ചു കണക്കുകൂട്ടിയാൽ പ്രകാശവേഗത 187084.1 മൈൽ/സെക്കന്റ് എന്നു വരും. അതു് ശരിയായ മൂല്യമായ 186300-നെക്കാൾ അല്പം കൂടുതലാണു്. അതിനാൽ മോണീയർ വില്യംസ് (ശബ്ദതാരാവലി പോലെ ഒരു നിഘണ്ടു എഴുതിയ ആൾ) പറയുന്ന 9 മൈൽ എന്ന മൂല്യം എടുത്തു നമുക്കു് ഒന്നുകൂടി അടുത്ത 186413.22 എന്ന മൂല്യം കണ്ടുപിടിക്കാനാവും എന്ന മഹാതത്ത്വം ആ പുസ്തകത്തിൽ നിന്നാണു തനിക്കു കിട്ടിയതു് എന്നു് അദ്ദേഹം പറയുന്നു.

അതവിടെ നിൽക്കട്ടേ. ഇതൊക്കെ പറയാൻ എന്തെങ്കിലും കാരണം വേണ്ടേ? ആ കാരണം കണ്ടുപിടിക്കാൻ നടന്നപ്പോൾ സുഭാഷ് കാക്കിനു കിട്ടിയ പിടിവള്ളിയാണു് ചാണക്യന്റെ (കൗടില്യൻ) അർത്ഥശാസ്ത്രം. അതനുസരിച്ചു് യോജന ഒരു ധനുസ്സിന്റെ (ആറടി) 8000 ഇരട്ടിയാണു്. (ഇതു് ആര്യഭടൻ പറഞ്ഞ ഒരു മനുഷ്യന്റെ ഉയരത്തിന്റെ 8000 ഇരട്ടി എന്നതിനോടു് ഒത്തുപോകുന്നു.) 150 നിമേഷം ഒരു കലയും 80 കല ഒരു മുഹൂർത്തവും (48 മിനിറ്റ്) ആണു്. അതനുസരിച്ചു് ഒരു നിമേഷം 48 x 60 / (80 x 150) = 6/25 സെക്കന്റ് ആണു്.

മുകളിൽ പറഞ്ഞതു ശരിയാണു്. അർത്ഥശാസ്ത്രം രണ്ടാം അധികരണമായ അധ്യക്ഷപ്രചാരത്തിന്റെ ഇരുപതാം അദ്ധ്യായത്തിലെ (ഇതു് ദേശകാലമാനം എന്ന മുപ്പത്തെട്ടാം പ്രകരണവും കൂടിയാണു്) 79 മുതൽ 84 വരെയുള്ള സൂത്രങ്ങൾ: (അർത്ഥശാസ്ത്രം ഗണപതിശാസ്ത്രികളുടെ സംസ്കൃതവ്യാഖ്യാനത്തിന്റെ കെ. വി. എമ്മിന്റെ മലയാളപരിഭാഷയോടുകൂടി കേരളസാഹിത്യ അക്കാദമി പ്രസിദ്ധീകരിച്ചിട്ടുണ്ടു്. അതു കിട്ടാൻ നിർ‌വ്വാഹമില്ലാത്തവർ ഇവിടെ നിന്നു സംസ്കൃതം മൂലമോ ഇവിടെ നിന്നു് ഇംഗ്ലീഷ് പരിഭാഷയോ വായിക്കുക.)

പഞ്ചനിമേഷാഃ കാഷ്ഠാഃ = 5 നിമേഷം ഒരു കാഷ്ഠ
ത്രിംശത്കാഷ്ഠാഃ കലാഃ = 30 കാഷ്ഠ (150 നിമേഷം) ഒരു കല.
ചത്വാരിംശത്കലാഃ നാലികാ = 40 കല (6000 നിമേഷം) ഒരു നാഴിക
സുവർണമാഷകാശ്ചത്വാരശ്ചതുര//ംഗുലായാമാഃ കുംഭച്ഛിദ്രം ആഢകം അംഭസോ വാ നാലികാ = നാലു മാഷത്തൂക്കം സ്വര്‍ണ്ണം അടിച്ചു നീട്ടി നാലംഗുലം നീളമുള്ള ശലാകയാക്കി അതു കൊള്ളത്തക്ക ദ്വാരത്തില്‍ ഒരു കുടം തുളച്ചാല്‍ ആ ദ്വാരത്തിലൂടെ ഒരാഢകം വെള്ളം വാര്‍ന്നുപോകുവാന്‍ എത്ര സമയം വേണമോ അത്ര സമയമാണു് ഒരു നാലിക.
ദ്വിനാലികോ മുഹൂർത്തഃ = 2 നാഴിക (12000 നിമേഷം) ഒരു മുഹൂർത്തം
പഞ്ചദശമുഹൂർത്തോ ദിവസോ രാത്രിശ്ച ചൈത്രേ ചാശ്വയുജേ ച മാസി ഭവതഃ = 15 നാഴിക ഒരു പകൽ അല്ലെങ്കിൽ രാത്രി (ചൈത്രം, അശ്വയുഗം എന്നീ മാസങ്ങളിൽ)

അതായതു് ഒരു നിമേഷം ഒരു നാഴികയുടെ (24 മിനിറ്റ്) 6000-ൽ ഒന്നാണു്. അതായതു് 24 x 60 / 6000 = 6/25 = 0.24 സെക്കന്റ്.

ഇനി യോജന: (72-73)

ദ്വിധനുസഹസ്രം ഗോരുതം = 2000 ധനു ഒരു ഗോരുതം
ചതുർഗോരുതം യോജനം = 4 ഗോരുതം ഒരു യോജനം

ഒരു ധനു എന്നു പറയുന്നതു് ഒരു മനുഷ്യന്റെ പൊക്കം തന്നെയാണു് (ആറടി). അതായതു് 1 യോജന = 8000 x 6 / 5280 = 9.09 മൈൽ.

ഇനി നമുക്കു് അർത്ഥശാസ്ത്രം വെച്ചു് ഒന്നു കണക്കുകൂട്ടാം: സായണന്റെ സൂര്യന്റെ വേഗത = 2202 x 9.09 / 0.12 = 166801.5 മൈൽ / സെക്കന്റ് = 268440.993 കിലോമീറ്റർ / സെക്കന്റ്.

ഇതു് പ്രകാശവേഗതയെക്കാൾ 10% കുറവാണു്. എന്തെങ്കിലും കൂടി അഡ്ജസ്റ്റ് ചെയ്തെങ്കിലേ ശരിയാവുകയുള്ളൂ. വല്ല മോണീയർ വില്യംസിനെയോ മറ്റോ കൂട്ടുപിടിച്ചു്…

ഇനി, ഈ വിലകളൊക്കെ ഉപയോഗിച്ചാൽ ആര്യഭടന്റെ ഭൂവ്യാസം തെറ്റും എന്നു സുഭാഷ് കാക്ക് മനസ്സിലാക്കി. ആര്യഭടന്റെ യോജന ഏഴര മൈലേ ഉള്ളൂ എന്നും ഭൂവ്യാസം ആര്യഭടന്റെ യോജനയനുസരിച്ചു് 1050 യോജനയാണെന്നും അദ്ദേഹം പറയുന്നു. മനുഷ്യന്റെ ഉയരത്തിന്റെ 8000 ഇരട്ടി എന്നു് ആര്യഭടൻ പറഞ്ഞതു സൗകര്യപൂർ‌വ്വം വിട്ടുകളഞ്ഞിരിക്കുന്നു. പകരം 96 അംഗുലത്തിന്റെ (ഇതു് ആര്യഭടൻ പറഞ്ഞതല്ല) 8000 ഇരട്ടി എന്നെടുത്തിരിക്കുന്നു. (ആര്യഭടന്റെ ഭൂവ്യാസം ശരിയാക്കാം, ഒരു മനുഷ്യന്റെ ഉയരം ഏകദേശം അഞ്ചടി എന്നെടുത്താൽ.) ഉരുണ്ടുകളിയിൽ കാക്കും കണക്കുതന്നെ എന്നർത്ഥം.

അതിനു ശേഷം ആര്യഭടന്റെ യോജന, സ്റ്റാൻഡേർഡ് യോജന എന്നിങ്ങനെ യോജനകളുടെ ഒരു കളി തന്നെയുണ്ടു്. അവസാനം ദാ ഇങ്ങനെയും:

According to these sources, a yojana is 8,000 dhanus or 32,000 hastas, which is approximately 9 miles, and a nimesha is given by the equation that

18 nimeshas = 1 kashta
30 kashtas = 1 kala
30 kalas = 1 muhurta (48 minutes).

ഇതു മുകളിൽ കൊടുത്ത അർത്ഥശാസ്ത്രനിർ‌വ്വചനമല്ല. അതിൽ 40 കലയാണു് ഒരു നാഴിക. ഒരു മുഹൂർത്തം 80 കലയും. അതുപോലെ 15 നിമേഷമാണു് ഒരു കാഷ്ഠം.

ഇനി അവിടെ നിന്നു് നമുക്കു ശേഷു കണ്ടെടുത്ത പേപ്പറിലേയ്ക്കു പോകാം. The Speed of Light and Puranic Cosmology. രസായനത്തിന്റെ കമന്റിൽ പറയുന്ന വിക്കിപേജിലും ഈ പേപ്പറിലേയ്ക്കു ലിങ്കുണ്ടു്. പിയർ റിവ്യൂ ചെയ്യാത്ത arXiv e-print server-ൽ നിന്നാണു് ഈ പേപ്പർ.

ഈ പേപ്പർ പിയർ റിവ്യൂ ചെയ്തു് ഏതെങ്കിലും ജേർണലിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചതല്ല. കോർണൽ യൂണിവേഴ്സിറ്റിയുടെ arXiv എന്ന സ്ഥലത്താണു്. ജേർണലുകളിൽ ഇടുന്നതിനു മുമ്പു് പിയർ റിവ്യൂവിനും മറ്റുമായി ഇടാനുള്ള സ്ഥലമാണു് അതു്. അവിടത്തെ പേപ്പറുകൾക്കു് പബ്ലിഷ്ഡ് പേപ്പറുകളുടെ ആധികാരികതയില്ല. ആദ്യത്തെ പേപ്പറിനു മാത്രം ചെറിയ ഒരു പിയർ റിവ്യൂ ഉണ്ടു്. അവിടെ ഒരു പേപ്പർ ഇട്ടിട്ടുള്ള പരിചയമുള്ളതുകൊണ്ടാണു് ഞാൻ ഇതു പറയുന്നതു്. ആ പേപ്പർ അവിടെ ഇട്ടതുകൊണ്ടു് എനിക്കിനി നമ്പർ തിയറിയിലെ എന്തു പേപ്പർ വേണമെങ്കിലും അവിടെ ഇടാം.

ഇവിടെ വന്നപ്പോൾ കണക്കാകെ മാറി.

15 നിമേഷം = 1 കാഷ്ഠ
30 കാഷ്ഠ = 1 കല
30 കല = 1 മുഹൂർത്തം
30 മുഹൂർത്തം = 1 രാത്രിയും പകലും

ഒറ്റ നോട്ടത്തിൽ (ശേഷു സാധാരണ ഒറ്റ നോട്ടത്തിൽ കൂടുതൽ പോകാറുമില്ല!) ഇതു് അർത്ഥശാസ്ത്രത്തിലെ പട്ടിക തന്നെയാണെന്നു തോന്നും. പക്ഷേ അർത്ഥശാസ്ത്രത്തിലെ ഒരു മുഹൂർത്തം 40 കലയാണു്. അതിനെ സൂത്രത്തിൽ 30 കലയാക്കി. അപ്പോൾ അവിടെ ഞാൻ പറഞ്ഞ 10% വ്യത്യാസം യോജനയിൽ ഒരു ചെറിയ അഡ്ജസ്റ്റ്മെന്റു കൂടി ചെയ്തപ്പോൾ ശരിയായി. ചത്വാരിംശത് എന്നു സംസ്കൃതത്തിൽ പറയുന്നതു് മുപ്പതല്ല നാല്പതാണെന്നു് വായിക്കുന്നവർക്കു മനസ്സിലാവില്ലല്ലോ. (സൗകര്യപൂർ‌വ്വം അർത്ഥശാസ്ത്രസൂത്രങ്ങൾ ഉദ്ധരിച്ചിട്ടുമില്ല!)

ചുരുക്കം പറഞ്ഞാൽ ചെരിപ്പിനൊപ്പിച്ചു കാലു മുറിക്കുന്ന പരിപാടിയാണു് സുഭാഷ് കാക്ക് അതിഭീകരപേപ്പറെന്ന പേരിൽ ഇവിടെ ചെയ്തിരിക്കുന്നതു്. തന്റെ തീസീസ് എഴുതുമ്പോൾ റെഫർ ചെയ്യുന്ന പേപ്പറുകൾ അല്പം കൂടി മനസ്സിരുത്തി വായിക്കുന്നതു ശേഷുവിനു കൊള്ളാം!

സുഭാഷ് കാക്കിന്റെ ഈ കണ്ടുപിടിത്തത്തിനു് ശാസ്ത്രജ്ഞരുടെ ഇടയിൽ യാതൊരു അംഗീകാരവും ലഭിച്ചില്ല. (അതു കൊണ്ടു തന്നെയാണല്ലോ ധാരാളം പേപ്പറുകൾ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചിട്ടുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഈ പേപ്പർ arXiv-ൽ ഒതുങ്ങിപ്പോയതു്!) അതിന്റെ അമർഷം മറ്റൊരു ഇന്ത്യൻ മാസികയിലൂടെ പുറത്തു വരുന്നതു നോക്കുക. “ഈ കണ്ടുപിടിത്തത്തെപ്പറ്റി ആർക്കും ഒരു വിലയുമില്ല, അന്റാർട്ടിക്കയിൽ കുഴിച്ച ആർക്കിയോളജിസ്റ്റുകൾക്കു് ഒരു സൂര്യന്റെ പടവും 186000 എന്ന സംഖ്യയും കിട്ടി അതു പ്രകാശപ്രവേഗമാണെന്നു വ്യാഖ്യാനിച്ചാൽ അതു ശാസ്ത്രലോകം തള്ളിക്കളയുന്നതു പോലെ…” എന്നൊക്കെ നിരർത്ഥകമായി പുലമ്പുന്നും മറ്റുമുണ്ടു്.

കമ്പ്യൂട്ടർ സയൻസിൽ അത്യാവശ്യം വിവരവും സ്വന്തമായി ചില പേപ്പറുകളും ഉണ്ടെങ്കിലും അത്യാവശ്യം ഉഡായിപ്പുകളും കൈവശമുണ്ടെന്നു് ഇദ്ദേഹത്തെപ്പറ്റിയുള്ള വിക്കി പേജ് പറയുന്നു. ഋഗ്വേദത്തിലെ മന്ത്രങ്ങളുടെ എണ്ണം, അതിൽ പറയുന്ന വേദകാലത്തെ അൾത്താരകളിലെ ഇഷ്ടികകകളുടെ എണ്ണം തുടങ്ങിയവയെ അങ്ങോട്ടുമിങ്ങോട്ടും കൂട്ടിക്കിഴിച്ചു് ഭൂമിയും സൂര്യനും ഇടയ്ക്കുള്ള ദൂരം കണ്ടുപിടിച്ചത്രേ! കൂടാതെ സ്പെഷ്യൻ റിലേറ്റിവിറ്റിയിലെ റ്റ്വിൻ പാരഡോക്സിന്റെ മറുകര കണ്ടു എന്നൊരു പൊളിഞ്ഞ അവകാശവാദവും അദ്ദേഹത്തിന്റേതായി ഒരിക്കൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. അശ്വമേധത്തിന്റെ പ്രതീകാത്മകതയെപ്പറ്റിയും അദ്ദേഹം പുസ്തകമെഴുതിയിട്ടുണ്ടത്രേ! ഇതൊക്കെ ഭാവിയിൽ ഗോപാലകൃഷ്ണന്മാരുടെ പ്രസംഗങ്ങളിൽ കേട്ടു നമുക്കു് സായുജ്യമടയാം!

ഇതാണു് സുഭാഷ് കാക്കിന്റെ കണക്കിന്റെ രത്നച്ചുരുക്കം: പുരാണത്തിൽ കാണുന്ന സംഖ്യകളെ കൂട്ടിയും ഗുണിച്ചും അതിനു് ആധുനികശാസ്ത്രത്തിലെ എന്തെങ്കിലും സംഭവവുമായി ആകസ്മികമായ ബന്ധമുണ്ടോ എന്നു നോക്കുകയാണു് ഇഷ്ടന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട ഗവേഷണവിഷയം. ഋഗ്വേദസൂക്തങ്ങളുടെ എണ്ണത്തിൽ നിന്നു സൂര്യന്റെ ദൂരം, സായണന്റെ ഋഗ്വേദഭാഷ്യത്തിൽ നിന്നു പ്രകാശത്തിന്റെ വേഗത തുടങ്ങി. അദ്ദേഹം പറഞ്ഞ കൃത്യത കിട്ടണമെങ്കിൽ പല സ്രോതസ്സുകളിൽ നിന്നു് യോജനയുടെയും നിമേഷത്തിന്റെയും മൂല്യങ്ങൾ തരം പോലെ എടുത്തു ചേർക്കേണ്ടി വരും. അല്ലാതെ ബിജു കുമാറും ശേഷുവും ചൂണ്ടിക്കാട്ടിയതു പോലെ അർത്ഥശാസ്ത്രത്തിൽ നിന്നുള്ള നിർ‌വ്വചനങ്ങൾ രണ്ടിനും എടുത്താൽ ശരിയുത്തരത്തിൽ നിന്നും പത്തിലൊന്നു കുറവായ മൂല്യമേ കിട്ടൂ.

ഇതു കൂടാതെ ബിജു കുമാർ എന്ന വായനക്കാരൻ മറ്റു ചില ആരോപണങ്ങളും കൂടി ഉന്നയിച്ചിരുന്നു. ചുരുക്കത്തിൽ അവയ്ക്കും മറുപടി പറയാം (അദ്ദേഹത്തിന്റെ വാക്കുകൾ പലതും ഞാൻ സൗകര്യത്തിനു വേണ്ടി മാറ്റിയിട്ടുണ്ടു്. അദ്ദേഹം എഴുതിയതു കാണാൻ ലിങ്കു ചെയ്തിരിക്കുന്ന കമന്റുകൾ വായിക്കുക):

സൂര്യൻ എന്ന വാക്കില്ലാത്ത ഒരു ശ്ലോകത്തിൽ പറയുന്നതു സൂര്യനാണെന്നു പറഞ്ഞുകൊണ്ടല്ലേ ഉമേഷ് അതിനെ പൊളിച്ചടുക്കിയതു്? ഇതെവിടത്തെ ന്യായം? (ഈ കമന്റിൽ)
സൂര്യനെപ്പറ്റിയാണു് അതെന്നു പറഞ്ഞതു ഞാനല്ല. സുഭാഷ് കാക്കും ഡോ. ഗോപാലകൃഷ്ണനുമാണു്. ആ പോസ്റ്റ് എഴുതുമ്പോൾ എനിക്കു് ആ രണ്ടു സ്രോതസ്സുകളിൽ നിന്നുള്ള അറിവേ ആ ശ്ലോകത്തെപ്പറ്റി ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. ഋഗ്വേദത്തിലെ സൂര്യസ്തുതിയുടെ വ്യാഖ്യാനമാണു് അതെന്നുള്ള അവരുടെ വാക്കുകൾ ഞാൻ മുഖവിലയ്ക്കെടുത്തു. അത്ര മാത്രം. എന്റെ കയ്യിൽ ഋഗ്വേദമോ അതിന്റെ വ്യാഖ്യാനമോ ഇല്ല.

പിന്നീടു്, ഋഗ്വേദത്തിലെ സൂക്തം അതിന്റെ ക്റമനമ്പർ ഉൾപ്പെടെ സൂരജ് ഉദ്ധരിച്ചിരുന്നല്ലോ. സായണന്റെ ഭാഷ്യം ആ സൂക്തത്തിന്റേതാണെന്നു വിശദീകരിക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നു. ഇപ്പോൾ സൂര്യനാണു കക്ഷി എന്നു മനസ്സിലായല്ലോ.

(പ്രകാശത്തിന്റെ വേഗതയല്ല, സൂര്യന്റെ വേഗതയാണു് ഇവിടെ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നതു് എന്നു് സംസ്കൃതം വായിച്ചു മനസ്സിലാക്കിയതിൽ നിന്നു പറഞ്ഞതാണു്. തെറ്റുണ്ടെങ്കിൽ തിരുത്താം.)
ഗ്യാലൻ എന്ന അളവിനു് ഇന്നും പല നിർ‌വ്വചനങ്ങൾ ഉള്ളതു പോലെ യോജന എന്ന അളവിനു് പണ്ടു് പല നിർ‌വ്വചനങ്ങളും ഉണ്ടായിരുന്നു എന്നു് അംഗീകരിക്കാൻ ഉമേഷിനു് എന്താണു പ്രശ്നം? (ഈ കമന്റിൽ)
എനിക്കൊരു പ്രശ്നവുമില്ല. എന്നു മാത്രമല്ല, അതു് അംഗീകരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. യോജനയ്ക്കു മാത്രമല്ല, നിമിഷത്തിനും പല നിർ‌വ്വചനങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു എന്നു് ഇപ്പോൾ മനസ്സിലാകുന്നു. പക്ഷേ, അവ കണ്ടുപിടിക്കുമ്പോൾ ഒരേ കാലത്തു് അല്ലെങ്കിൽ ഒരേ പ്രദേശത്തു നിലവിലുണ്ടായിരുന്ന നിർ‌വ്വചനങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ചു വേണം കണക്കുകൂട്ടാൻ. അല്ലാതെ തോന്നിയ വിലകൾ പെറുക്കിയെടുത്തു് വേണ്ട ഉത്തരം ഉണ്ടാക്കലല്ല.
എന്നാൽ അതെന്താണു് ഉമേഷിനു ബാധകമല്ലാത്തതു്? താങ്കളും തോന്നിയ വിലകൾ വെച്ചു കണക്കുകൂട്ടിയല്ലേ തെറ്റാണെന്നു തെളിയിച്ചതു്? (ഈ കമന്റിൽ)
അല്ല. ഡോ. ഗോപാലകൃഷ്ണൻ പറഞ്ഞ സംഖ്യകൾ തന്നെ ഉപയോഗിച്ചാണു് അതു തെറ്റാണെന്നു തെളിയിച്ചതു്. സുഭാഷ് കാക്കിന്റേതെന്നു പറഞ്ഞു വന്ന ഉദ്ധരണിയിൽ നിന്നു തന്നെയാണു് ആ കണക്കുകൂട്ടലുകളും. അതിൽ ഞാൻ കണ്ട പ്രശ്നം (നിമിഷത്തിന്റെ ദൈർഘ്യം) ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുകയും ചെയ്തു. അർത്ഥശാസ്ത്രവും മറ്റും പിന്നീടാണു് അറിഞ്ഞതു്. ആ വാദം വന്നപ്പോൾ അർത്ഥശാസ്ത്രത്തിൽ നിന്നും കാക്ക് മാറിയെന്നു് (ഈ പോസ്റ്റിൽ) ചൂണ്ടിക്കാട്ടി.

ഒരു തിയറി ഉണ്ടാക്കുമ്പോൾ അതിൽ പറഞ്ഞ വസ്തുതകൾ ശരിയാണെന്നു തെളിയിക്കേണ്ടതു് അതുണ്ടാക്കുന്ന ആളിന്റെ ബാദ്ധ്യതയാണു്, വിമർശകന്റേതല്ല. ഒരു തിയറം ശരിയാണെന്നു തെളിയിക്കാൻ അതു് എല്ലാ കേസിലും ശരിയാകും എന്നു തെളിയിക്കണം. തെറ്റാണെന്നു തെളിയിക്കാൻ ഒരൊറ്റ കൗണ്ടർ-എക്സാമ്പിൾ മതി.
ഇനി ഗോപാലകൃഷ്ണനെ വെല്ലുന്ന ചില വേലകള്‍ കാണുക:
ഉമേഷ് ഉദ്ധരിച്ചിരിയ്ക്കുന്ന ഇ-മെയിലില്‍ നിന്നും മനസ്സിലാവുന്നത്, സായണന്‍ ഭാഷ്യം ചമച്ച സൂക്തം ഋഗ്വേദത്തിലേതാണെന്നാണ്. അതില്‍ പറയുന്ന യോജനക്കണക്ക് തെറ്റെന്ന് “തെളിയിയ്ക്കാന്‍” ഉദ്ധരിച്ചിരിയ്ക്കുന്നത് ഭാഗവതം തൃതീയ സ്കന്ദം, ഭാസ്കരാചാര്യരുടെ ലീലാവതി, ശബ്ദതാരാവലി എന്നിവയില്‍ നിന്നൊക്കെ! ഇവ തമ്മില്‍ എത്ര കാലത്തെ വ്യത്യാസമുണ്ട് ഉമേഷെ? താങ്കള്‍ക്ക് സായണഭാഷ്യം തെറ്റെന്ന് സമര്‍ത്ഥിക്കണമെന്ന് നിര്‍ബന്ധമെങ്കില്‍ ഋഗ്വേദത്തില്‍ നിന്നുതന്നെ തെളിവു തരൂ, യോജന അളവ് മറ്റൊന്നാണെന്ന്. (ഈ കമന്റിൽ)

ഒന്നാമതായി, സായണന്റെ ശ്ലോകം ഋഗ്വേദത്തിൽ നിന്നുള്ളതല്ല. സായണൻ ക്രിസ്തുവിനു ശേഷം പതിനാലാം നൂറ്റാണ്ടിലാണു ജീവിച്ചിരുന്നതു്. ഗണിത-ജ്യോതിശ്ശാസ്ത്രജ്ഞനായിരുന്ന മാധവൻ സായണന്റെ സഹോദരനായിരുന്നു എന്നൊരു അഭിപ്രായമുണ്ടു്. അതു ശരിയാണെങ്കിൽ സഹോദരന്റെ ജ്യോതിശ്ശാസ്ത്രജ്ഞാനത്തിൽ നിന്നു് അറിവുൾക്കൊണ്ടതാവാൻ സാദ്ധ്യതയുണ്ടു്. സായണൻ ഗണിതജ്ഞനായിരുന്നില്ല. 2202 യോജനയുടെ കണക്കു് മാധവനോ അക്കാലത്തെ മറ്റു ജ്യോതിശ്ശാസ്ത്രജ്ഞരോ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടോ എന്നറിയാൻ അവരുടെ പുസ്തങ്ങൾ പഠിക്കണം. സൂര്യനും ഭൂമിയും തമ്മിലുള്ള ദൂരം അക്കാലത്തു ഭാരതീയജ്യോതിശ്ശാസ്ത്രജ്ഞർ വളരെ കൂടുതലായാണു കരുതിയിരുന്നതു്. (എന്റെ പോസ്റ്റിലെ അവസാനത്തെ പട്ടിക നോക്കുക.) അതിൽ നിന്നു് അര നിമിഷത്തിൽ 2202 യോജന സൂര്യൻ സഞ്ചരിക്കുന്നതായി മാധവനോ മറ്റാരെങ്കിലുമോ പറഞ്ഞതാവാം സായണന്റെ അറിവു്.

ഈപ്പറഞ്ഞതു് അഭ്യൂഹം മാത്രം. ഇതിനെപ്പറ്റി അറിയാൻ മാധവന്റെയും മറ്റും പുസ്തകങ്ങൾ ആഴത്തിൽ പഠിക്കണം. അതിനു കഴിഞ്ഞാൽ ആ വിവരങ്ങൾ ഇവിടെ പങ്കുവെയ്ക്കാം. അതുവരെ ഇതു വ്യക്തമല്ല, ഏതായാലും സൂര്യവേഗതയല്ല എന്നൊക്കെ പറയാനേ പറ്റൂ.

പല തവണ ഞാൻ പറഞ്ഞിട്ടുള്ള ഒരു കാര്യം ഒന്നുകൂടി പറയുന്നു: പതിനാലാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന സായണന്റെ വാക്കുകൾ വേദകാലത്തെയാണെന്നു പറയരുതു്. പത്താം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഹലായുധൻ കണ്ടുപിടിച്ച ഖണ്ഡമേരു എന്ന രീതി അതു് പിംഗളന്റെ ഛന്ദസൂത്രങ്ങളുടെ ഭാഷ്യത്തിലായതുകൊണ്ടു് പിംഗളന്റെ തലയിൽ കെട്ടിവെയ്ക്കരുതു്. വ്യാഖാനമെഴുതുന്നവന്റെ വാക്കുകളിൽ അവൻ ജീവിക്കുന്ന കാലത്തെ അറിവും ശാസ്ത്രബോധവും ഉണ്ടാവും. ആര്യഭടീയത്തിനു് ഡോ. ഗോപാലകൃഷ്ണൻ ചെയ്ത വ്യാഖ്യാനത്തിൽ “സൂര്യനു ചുറ്റം ദീർഘവൃത്താകൃതിയിൽ ഭൂമി കറങ്ങുമ്പോൾ…” എന്നും മറ്റും കാണാം. ആര്യഭടൻ ഭൂമി സൂര്യനു ചുറ്റും കറങ്ങുന്നു എന്നോ ഭ്രമണപഥം ദീർഘവൃത്തമാണെന്നോ പറഞ്ഞിട്ടില്ല.
ഇനി, ഉമേഷ് ഉദ്ധരിയ്ക്കുന്ന ഹാരപ്പയിലെ യോജനക്കണക്ക് (ഉദ്ധരണി-3) നമുക്കെടുക്കാം.(എന്റെ ചെറിയ അറിവില്‍ ഹാരപ്പ സംസ്കാരവും വേദകാലഘട്ടവും തമ്മില്‍ വലിയ അന്തരമില്ല തന്നെ)
അതു പ്രകാരം 1 യോജന= 13.54 കിലോമീറ്റര്‍ .
ഋഗ്വേദ സൂക്തപ്രകാരം പ്രകാശത്തിന്റെ നിമിഷാര്‍ത്ഥ വേഗത = 2202 യോജന.
അതായത് 2202 x 13.54 / 0.1066667 = 279507.64 കിലോമീറ്റര്‍ /സെക്കന്റ്.
ഇന്നത്തെ കണക്കനുസരിച്ചു് പ്രകാശത്തിന്റെ വേഗത സെക്കന്റില്‍ 299,792.458 കിലോമീറ്റര്‍ ആണു്!
(കണക്കുകളെല്ലാം ഉമേഷിന്റെ പോസ്റ്റില്‍ നിന്നും) എന്താ ഉമേഷെ വേദകാലഘട്ടത്തിലെ കണക്ക് ഏറെക്കുറെ പൊരുത്തപ്പെടുന്നില്ലേ?
(മറ്റു കാലഘട്ടങ്ങളിലെ യോജനക്കണക്ക് വിടാം. ) (ഈ കമന്റിൽ)

ബിജുകുമാറിന്റെ വാദത്തിലെ പൊരുത്തക്കേടുകൾ:
1. ഇതു വേദകാലത്തെ കണക്കല്ല. പതിനാലാം നൂറ്റാണ്ടിലെ കണക്കാണു്.
2. ഋഗ്വേദസൂത്രത്തിലല്ല 2202 യോജന. സായണന്റെ ഭാഷ്യത്തിലാണു്.
3. സായണന്റെ ശ്ലോകത്തിൽ പറയുന്നതു് സൂര്യന്റെ വേഗതയാണു്, പ്രകാശത്തിന്റെ വേഗതയല്ല.
4. നിമിഷത്തിന്റെ മൂല്യം സുഭാഷ് കാക്ക് പറയുന്നതാണു് ബിജു കുമാർ എഴുതിയതു്. അതു് അഡ്ജസ്റ്റ്മെന്റാണെന്നു ഞാൻ മുകളിൽ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടു്. ഹാരപ്പൻ കാലത്തെ നിമിഷത്തെപ്പറ്റി വിവരം കിട്ടിയാൽ അതുപയോഗിക്കാം.
5. സായണൻ ഗണിതജ്ഞനായിരുന്നില്ല. വേദഭാഷ്യത്തിൽ കണക്കുകൾ അദ്ദേഹം വിശദീകരിക്കുന്നുമില്ല. അതിനാൽ വേദകാലത്തെ യോജനയെക്കാൾ തന്റെ കാലത്തെ യോജനയായിരിക്കും അദ്ദേഹം എടുത്തിരിക്കാൻ സാദ്ധ്യത. നിമിഷത്തിന്റെ മൂല്യം ആ കാലമായപ്പോഴേയ്ക്കു് സ്റ്റാൻഡേർഡ് ആയിരുന്നു.
6. ഇത്രയൊക്കെ ചെയ്തിട്ടും ഗുണിച്ചു കിട്ടുന്ന മൂല്യം ഏഴു ശതമാനം പിന്നെയും കുറവാണു്. കിറുകൃത്യം എന്നാണു വാദം.
ചതുരംഗം പോലെ സങ്കീര്‍ണമായ ഒരു ഗെയിം ഉണ്ടാക്കാന്‍ ഉമേഷിനു കഴിയുമോ? (ഈ കമന്റിൽ)
ഹഹഹഹ! ഈ ചോദ്യം ഇതിനുമുമ്പും കേട്ടിട്ടുണ്ടു്. ഖുറാൻ എന്ന ഗ്രന്ഥത്തെ വിമർശിക്കുമ്പോഴാണു് ഇതു് ഏറ്റവും കേൾക്കുന്നതു്. “ദൈവം തന്നെ എഴുതിയതും, ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും മികച്ചതും, മറ്റൊന്നും ഇതു പോലെ അല്ലാത്തതുമായ ഖുറാൻ പോലെ മറ്റൊരു ഗ്രന്ഥം എഴുതാൻ തനിക്കു കഴിയുമോ”? എന്ന ചോദ്യം. എന്താണു പറയുക? ഖുറാൻ കുറച്ചു വായിച്ചിട്ടുണ്ടു്. ഇങ്ങനെ വലിയ അഭിപ്രായമൊന്നും അതിനെപ്പറ്റി തോന്നിയിട്ടില്ല. അതുപോലെ ഒന്നെഴുതണമെന്നു് ആഗ്രഹവുമില്ല. അതിനെക്കാൾ നല്ല പുസ്തകമൊന്നും ലോകത്തിൽ ആരും എഴുതിയിട്ടില്ലെന്നു വിശ്വാസവുമില്ല.

ചതുരംഗം നല്ല ഒരു കളിയാണു്. വളരെ സങ്കീർണ്ണവും. (എനിക്കു് ഏറ്റവും ഇഷ്ടമുള്ള കളിയാണതു്.) ചെസ്സ് അതിനെക്കാൾ സങ്കീർണ്ണമാണു്. ഇതിനെക്കാൾ സങ്കീർണ്ണമായ പല കളികളും കുട്ടികൾ ഇന്നു കളിക്കുന്നുണ്ടു്. അടുത്ത ടോയ് ഷോപ്പിൽ ഒന്നു പോയി നോക്കൂ. ആ കളിക്കും ഇങ്ങനെ ആർഷജ്ഞാനപാരമ്പര്യം ഒന്നും കൊടുക്കല്ലേ.
ജെനിറ്റിക്സ് എന്ന ശാസ്ത്രശാഖ സൂചിപ്പിക്കുന്നതു് ജ്യോതിഷത്തിലുള്ളതുപോലെയുള്ള പ്രവചനം സാദ്ധ്യമാണെന്നും പുനർജന്മം പോലെയുള്ള ഹൈന്ദവതത്ത്വങ്ങളിൽ കഴമ്പുണ്ടെന്നുമാണു്. (ഈ കമന്റിൽ)
ഈ രണ്ടു കാര്യങ്ങളും വിശ്വസിക്കുന്നതിൽ വിരോധമില്ല. പക്ഷേ അവയെ ജെനിറ്റിക്സുമായി കൂട്ടിക്കെട്ടല്ലേ. അതു വേറേ, ഇതു വേറേ. യാത്രാമൊഴിയുടെ ഈ കമന്റ് വായിക്കുക.
വിദ്യയുടെ ഒഴുക്കിനെ ചാതുര്‍വര്‍ണ്യം തടഞ്ഞില്ലായിരുന്നുവെങ്കില്‍ ഒരു പക്ഷെ റൈറ്റ് സഹോദരന്മാര്‍ക്ക് മുന്‍പേ വിമാനം ഭാരതീയന്‍ കണ്ടുപിടിയ്ക്കുമായിരുന്നു, ഡോളിയ്ക്കു മുന്‍പേ ഇവിടെ ക്ലോണിങ്ങ് ശിശു പിറക്കുമായിരുന്നു. (ഈ കമന്റിൽ)
ചാതുർ‌വർണ്യമാണു് ഇന്ത്യയിൽ വിദ്യയുടെ ഒഴുക്കു തടഞ്ഞതു് എന്നാണോ പറഞ്ഞുവരുന്നതു്? വിദ്യ എന്നും ഉയർന്നവരുടെ കയ്യിലായിരുന്നല്ലോ പണ്ടു്. അപ്പോഴെങ്ങനെ ചാതുർ‌വർണ്യം അതിനു തടയിടും? ഇതിനെപ്പറ്റി ഒരു സം‌വാദം എന്റെ അധികാരവും മതവും ശാസ്ത്രവും - ഭാരതത്തിൽ എന്ന പോസ്റ്റിൽ നടക്കുന്നുണ്ടു്. വായിച്ചു നോക്കുക. കൂടുതൽ വിവരങ്ങൾ നൽകാൻ കഴിയുമെങ്കിൽ ദയവായി നൽകുക.

ചാതുർ‌വർണ്യത്തെ കുറ്റം പറയുകയും ബ്രാഹ്മണനെ നാലു തെറി പറയുകയും ചെയ്താൽ പുരോഗമനവാദിയാവുകയും അതിന്റെ മറവിൽ പിന്തിരിപ്പൻ ചിന്താഗതികളെ അരക്കിട്ടുറപ്പിക്കുകയും ചെയ്യാം എന്നതും പുതിയ ആർഷജ്ഞാനതീവ്രവാദികളുടെ ഒരു അടവാണു്.

ഭാരതത്തിൽ ഗണിതശാസ്ത്രം മികച്ചുനിന്നിരുന്നു എന്നും, അന്നത്തെ കാലത്തിനനുസരിച്ച കണ്ടുപിടിത്തങ്ങൾ ഇവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു എന്നും, ആ കാര്യത്തിൽ ആ കാലത്തെ ലോകത്തിൽ മുൻ‌പന്തിയിൽത്തന്നെ ഭാരതം നിന്നിരുന്നു എന്നും ഉള്ള വാദത്തിനോടു് എനിക്കു വിയോജിപ്പില്ല. ആധുനികമൂല്യത്തോടു കിടപിടിക്കുന്ന കാര്യം ഒരു ആചാര്യൻ ധ്യാനത്തിലൂടെ മനസ്സിലാക്കി എന്ന പോയിന്റിനെയാണു ഞാൻ വിമർശിക്കുന്നതു്. അല്ലാതെ ഏഴു ശതമാനമോ പത്തു ശതമാനമോ എറർ ഉള്ളതിനെയല്ല. പാശ്ചാത്യരുടെ കണക്കുകൂട്ടലിൽ അതിനെക്കാൾ വലിയ തെറ്റുകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു.

ആ പോസ്റ്റിലെ കമന്റുകളുടെ പ്രതികരണമായി പറഞ്ഞതു തന്നെ വീണ്ടും വിശദീകരിക്കേണ്ടി വന്നു. എല്ലാ ചോദ്യങ്ങൾക്കും ഉത്തരം പറഞ്ഞു എന്നു വിശ്വസിക്കുന്നു. വിമർശനങ്ങളുണ്ടെങ്കിൽ എഴുതുക. മുട്ടാപ്പോക്കു ന്യായങ്ങൾക്കു് ഇനി എന്നിൽ നിന്നു മറുപടി പ്രതീക്ഷിക്കരുതു്. എനിക്കു പോസ്റ്റുകൾ ഇനിയും എഴുതാനുണ്ടു്. നനഞ്ഞിറങ്ങിപ്പോയതു കൊണ്ടു കുളിച്ചു കയറാം എന്നു കരുതിയതല്ല. ഈ കുളി ആവശ്യമാണെന്നു കുറേ കാലമായി അറിയാവുന്നതുകൊണ്ടു് മനഃപൂർ‌വ്വം നനഞ്ഞതാണു്.

സ്വപ്നങ്ങൾ

2010-03-07T14:26:48Z

അമ്മ അന്നും ധൃതിയിൽത്തന്നെയാണ് വന്നത്. അതുതന്നെയാണ് അയാൾ കണ്ടുപോന്നിരുന്നതും. അതുകൊണ്ട് അതിശയം തോന്നേണ്ട കാര്യവുമില്ല.

“എന്താണമ്മേ കാര്യം?” അയാൾ ചോദിച്ചു.

അയാളുടെ മുഖത്തേക്ക് കുറച്ചുനേരം നോക്കിനിന്നശേഷം അമ്മ പറഞ്ഞു, “നീ കടലിൽ നീന്താൻ പോകുന്നു. നീന്തിനീന്തി നടുക്കടലിൽ എത്തുന്നു. ഒടുവിൽ കരയേതാണെന്ന് മനസ്സിലാവാതെ...”

“ഓ...സ്വപ്നം...” അയാൾ ആശ്വാസത്തോടെ ഇരുന്നു. പതിവുള്ളതാണ്. എന്തെങ്കിലും സ്വപ്നം കണ്ട് കയറിവരും, ആശ്വാസവാക്കുകൾ പറയും, ആശ്വാസത്തോടെ തിരിച്ചുപോകും. പ്രാർത്ഥനകൾ ഉണ്ടെങ്കിലും, പ്രിയപ്പെട്ടവരോടുള്ള സ്നേഹവും, അവരുടെ ജീവിതത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ആശങ്കകളും ഒക്കെയാവുമ്പോൾ പല സ്വപ്നങ്ങളും കണ്ടെന്നിരിക്കും.

“നിനക്കെന്തുപറ്റിയെന്നറിയാതെ വിഷമിച്ചു. വന്നു കണ്ടപ്പോഴാണ് ആശ്വാസമായത്.” വേവലാതിയുണ്ടെന്ന് തോന്നിയെങ്കിലും മുഖത്ത് കണ്ടില്ല. കണ്ണുകളിൽ വാത്സല്യത്തിന്റേയും സ്നേഹത്തിന്റേയും തിളക്കം.

അമ്മ കണ്ടുവെന്നു പറയുന്ന സ്വപ്നങ്ങൾ പലതും അയാളുടെ ജീവിതത്തോട് അടുത്തതായിരുന്നുവെന്ന് അയാൾക്ക് തോന്നാറുണ്ട്. ബിസിനസ്സ് ഒരു കടൽ തന്നെ. ചിലപ്പോൾ അതില്‍പ്പെട്ട് തുഴയാനാവാതെ ഒഴുകിനടന്നിട്ടുണ്ട്.

ഫാക്ടറിയ്ക്ക് തീ പിടിച്ചദിവസം അമ്മ വീണ്ടും വന്നു. തീ പിടിച്ചെന്ന് പറയാനേ ഉള്ളൂ. പടർന്നില്ല. പെട്ടെന്ന് കണ്ടതുകൊണ്ട് കാര്യമായിട്ടുള്ള നഷ്ടങ്ങളും ഇല്ല.

എന്നാലും അമ്മ വന്നു പറഞ്ഞു. “നീ കൊടും കാട്ടിലാണ്. നടന്ന് നടന്ന് ഉള്ളിലേക്ക് പോകുന്നു. പിന്നെ വഴി കിട്ടാത്തപോലെ. കുഴപ്പമെന്തെങ്കിലും ഉണ്ടാവുമോയെന്ന് കരുതി വന്നതാണ്.”

തീയുടെ കാര്യം ആൾക്കാർ പറഞ്ഞുതന്നെ അമ്മ അറിഞ്ഞുകാണും. അതുകൊണ്ട് വിശദീകരിച്ച് ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല. പ്രത്യേകിച്ചൊരു വിഷമവും കണ്ടുപിടിക്കാനില്ലാഞ്ഞതുകൊണ്ട് അമ്മ വേഗം പോയി.

പല സന്ദർഭങ്ങളിലും അമ്മ വരുകയും, നല്ല സ്വപ്നങ്ങളും ചീത്ത സ്വപ്നങ്ങളും പങ്കുവെച്ചും, ആശ്വസിപ്പിച്ചും, സ്വയം ആശ്വസിച്ചും തിരിച്ചുപോവുകയും ചെയ്തു. അയാൾക്കും അതൊരു നല്ല കാര്യമായിട്ടേ തോന്നിയുള്ളൂ. ഇതൊക്കെയില്ലാതെ എന്തു ജീവിതം. സ്നേഹം, സന്തോഷം പങ്കുവയ്ക്കൽ, ദുഃഖം, പങ്കുവെച്ച് കാഠിന്യം കുറയ്ക്കൽ. അങ്ങനെ പോകും ജീവിതം.

ഹാർട്ട് അറ്റാക്ക് വന്ന് കിടക്കുമ്പോഴും അയാൾ അത്രയേ കരുതിയുള്ളൂ. അമ്മ ഓടിവരുന്നുണ്ടാവും. ചീത്ത സ്വപ്നമായിരിക്കും, തീർച്ച. ചെറിയൊരു ആകാംക്ഷയിലാണ് അയാൾ കാത്തുകിടന്നത്.

കാത്തിരുന്ന് കാത്തിരുന്ന് മുഷിഞ്ഞ് അയാൾക്ക് ഒടുവിൽ അമ്മയുടെ അടുത്തേക്ക് പോകേണ്ടിവന്നു.

പ്രിയപ്പെട്ടവരുടെ സ്വപ്നങ്ങളിൽ നിറയാൻ.

വേവലാതികളിൽ ആശ്വസിപ്പിക്കാൻ.

ഓർമ്മകളിൽ തെളിഞ്ഞുനിൽക്കാൻ.

നഷ്ടമാവുന്നത്

2010-03-04T14:52:53Z

മോഹമില്ലാതില്ല, ഓടുന്ന പുഴയിലേക്ക് കാലുകൾ നീട്ടിവച്ച് ഒപ്പം ഇരിക്കുവാൻ. പുഴ ഓടുന്നില്ലല്ലോ, ക്ഷീണിച്ചു കിടക്കുന്നു. പിന്നെ അതിനെ നോക്കി എങ്ങനെ ആഹ്ലാദിക്കാൻ! എത്ര മനോഹരമായ, നിർമ്മലമായ ഒഴുക്ക് കണ്ടിട്ടുണ്ട്. ഇന്നില്ല. മലിനജലം ഒഴുകിവരുന്നതുപോലെ തോന്നും. ചപ്പുചവറുകൾ, മാലിന്യങ്ങൾ. കാലം മാറിപ്പോയി, പുഴയും മാറി.

മരച്ചില്ലകൾക്കിടയിലൂടെ കാണുന്ന, നക്ഷത്രങ്ങൾ നിറഞ്ഞ ഒരു കീറ് ആകാശം. എത്ര സുന്ദരമാണെന്ന് തോന്നും പറയുമ്പോഴും, കേൾക്കുമ്പോഴും. കുറച്ചുകാലം കൂടെ കഴിഞ്ഞാൽ അതു വെറും പറച്ചിലിൽ ഒതുങ്ങും. കാഴ്ചയിൽ നിറയില്ല. മരങ്ങളെല്ലാം മരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു, അവയെ കൊന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. വീടിന്റെ മുറ്റത്തോ ടെറസ്സിലോ ഒതുങ്ങുന്നു മരങ്ങളും ചെടികളും. അതും ചെറുതു മാത്രം. വിശാലമായി തലയുയർത്തി നിൽക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല അവയ്ക്ക്. നാടുതോറും നീണ്ടു നിവർന്ന് ഇടമില്ലാതെ വളരാൻ സ്വാതന്ത്ര്യമില്ല അവയ്ക്ക്. ഒക്കെ വെട്ടിമാറ്റി കോൺക്രീറ്റ് കെട്ടിടങ്ങൾ. മരം നിന്നിടത്ത് അവ നിൽക്കുന്നു. പച്ചച്ച മരത്തിനു പകരം, പൂക്കൾ നിറഞ്ഞ മരത്തിനു പകരം പല നിറത്തിലും വലുപ്പത്തിലും കെട്ടിടങ്ങൾ. റോഡുകളുടെ വീതി കൂട്ടാൻ വേണ്ടി ജീവൻ ത്യജിക്കേണ്ടി വന്ന മരങ്ങൾ. നാട് പുരോഗമനത്തിന്റെ പാതയിൽ. ആ പാതയിൽ മരങ്ങൾക്കിടമില്ലാതെയായി. അവ പൊഴിക്കുന്ന ഇലകൾ നിറയുന്ന പാതകൾ ഇല്ലാതെയായി. വേണ്ടാതായി. വേനലിൽ കുടയാവുന്ന തണൽമരങ്ങൾ ഇനിയില്ല.

കാണാകാഴ്ചയാവുന്നൂ കതിരു നിറയുന്ന പാടങ്ങൾ
പതിവുകാഴ്ചയാവുന്നൂ കോൺക്രീറ്റു കാടുകൾ.

പാടങ്ങൾ ചുരുങ്ങിക്കൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു. പാടങ്ങളുണ്ടായിരുന്നു എന്നു പറയാൻ ഇനി കൂടുതൽ കാത്തിരിക്കേണ്ടി വരില്ല. അവിടെയൊക്കെ ഫ്ലാറ്റുകളാണ്. ഇതിന്റെ ഏറ്റവും താഴെ, നെല്ലു വിളഞ്ഞൊരു കാലമുണ്ടായിരുന്നു എന്ന് ഏറ്റവും ഉയരത്തിലിരുന്നു പറയാനൊരു കാലം വന്നു.

നഷ്ടപ്പെട്ടുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത് എന്തൊക്കെയാണെന്ന് അറിയുന്നുണ്ടോ ആരെങ്കിലും!

കാലം മാറിക്കൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു. നാട് പുരോഗമിച്ചുകൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു. പോയവയെ മറക്കാം. ഇല്ലാതായവയെ മറക്കാം. വരും തലമുറയ്ക്ക് ചിത്രങ്ങളിലൂടെ കാണിക്കാം. പച്ചപ്പാടങ്ങൾ, തെളിനീരോടെ ഒഴുകുന്ന പുഴകൾ, മരച്ചില്ലയ്ക്കിടയിലൂടെ കാണുന്ന ആകാശക്കഷണം ഇവയൊക്കെ.

എന്നാലും മഴ പെയ്തു തോരുമ്പോൾ, സൗഖ്യം ചോദിക്കാനെത്തുന്ന ഇളം കാറ്റിന്റെ, തലോടലേറ്റ് പെയ്യുന്ന മരത്തിനു ചുവട്ടിൽ നിൽക്കുമ്പോൾ കിട്ടുന്ന കുളിര് എങ്ങനെ അനുഭവിപ്പിക്കും!

അധികാരവും മതവും ശാസ്ത്രവും - ഭാരതത്തിൽ

2010-03-03T06:40:38Z

എന്റെ “ആളു നോക്കി മാറുന്ന യോജന” എന്ന പോസ്റ്റിൽ എക്സ്, ഒടുക്കം ദേ ഇങ്ങനെയും ആയി (എന്തൊരു പേരു്! ഞാൻ ബാബൂന്നു വിളിക്കും ) എന്ന പേരുകളിൽ എഴുതുന്ന രണ്ടുപേരുടെ സം‌വാദം വളരെ രസകരമായി തോന്നി. അവിടെ ഒരു കമന്റായി ഇടാമെന്നു കരുതിയതു് അല്പം വലുതായിപ്പോയി. മാത്രമല്ല, ഇതിനെപ്പറ്റി എഴുതണമെന്നു കുറേക്കാലമായി വിചാരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. അതിനാൽ പോസ്റ്റാക്കാമെന്നു കരുതുന്നു.

എക്സും ബാബുവും എന്റെ പോസ്റ്റിൽ പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങളോടു പൂർണ്ണമായി യോജിക്കുന്നുണ്ടു്. വിയോജിപ്പു് ഒരു കാര്യത്തിലാണു്. എക്സ് പറഞ്ഞ ഒരു സാമാന്യവസ്തുത കുറഞ്ഞ പക്ഷം ഭാരതത്തിന്റെ കാര്യത്തിലെങ്കിലും ശരിയല്ല എന്നാണു ബാബുവിന്റെ അഭിപ്രായം. അവർ പറഞ്ഞതിന്റെ രത്നച്ചുരുക്കം താഴെ.

എക്സ്: (കമന്റ് പൂർണ്ണമായി ഇവിടെ.)

സാങ്കേതികവിദ്യ പൂര്‍ണ്ണമായും അധികാരത്തിന് അടിമപ്പെട്ടിരുന്ന ഒന്നാണ്. ശാസ്ത്രത്തിന് സൈദ്ധാന്തികമായ ഒരു നിലനില്‍പ് സാധ്യമാണെന്നിരിക്കെ അതിന്റെ possession അതാത് കാലങ്ങളില്‍ നിലവിലുള്ള രാഷ്ട്രീയഘടനയെ നേരിട്ട് ചോദ്യം ചെയ്തുകൊള്ളണമെന്ന് നിര്‍ബന്ധമില്ല.

മതത്തെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം ശാസ്ത്രത്തിന്റെ വളര്‍ച്ച, തീര്‍ത്തും സൈദ്ധാന്തികമായ തലത്തിലാണെങ്കില്‍പ്പോലും, നിലനില്‍പ്പിന് ഭീഷണിയുയര്‍ത്തുന്നതാണ്. ശാസ്ത്രത്തിന്റെ ഓരോ മുന്നേറ്റവും മതത്തിന്റെ സൈദ്ധാന്തികശവപ്പെട്ടിയില്‍ ഒരു ആണികൂടി തറക്കുമെന്നതിനാല്‍ രാഷ്ട്രീയാധികാരം സാങ്കേതികവിദ്യയോട് ചെയ്യുന്നതിന് സമാനമായി ശാസ്ത്രത്തെ ചൊല്‍പ്പടിക്ക് നിര്‍ത്തുന്നതിനുപകരം അതിന്റെ പുരോഗതിയെ തകര്‍ക്കാനാണ് മതം എല്ലാക്കാലത്തും ശ്രമിക്കുക/ശ്രമിച്ചിരുന്നത്.

മതാധികാരം രാഷ്ട്രീയാധികാരത്തിനുമേല്‍ മേല്‍ക്കൈ നേടിയ കാലങ്ങളിലൊക്കെ ശാസ്ത്രത്തിന്റെ വളര്‍ച്ച മുരടിച്ചുനില്‍ക്കുന്നത് ചരിത്രത്തിലുടനീളം കാണാം.

ഹിന്ദുമതം സ്വതന്ത്രചിന്തയും അന്വേഷണബുദ്ധിയും പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചിരുന്നുവെന്ന് കരുതണമെങ്കില്‍ ചില്ലറ ബുദ്ധിശൂന്യതയും ശുഭാപ്തിവിശ്വാസവുമൊന്നും പോരാ. അപ്പോള്‍ നമ്മള്‍ ഇന്നുകാണുന്ന പുരാതനഭാരതീയശാസ്ത്രത്തിന്റെ വികാസം ഒന്നുകില്‍ അന്നത്തെ മതത്തിന്റെ ചട്ടക്കൂടില്‍നിന്ന് സ്വതന്ത്രമായോ അല്ലെങ്കില്‍ മതാധികാരഘടനയോട് നിരന്തരം യുദ്ധം ചെയ്തോ അതില്‍ നിന്ന് സ്വയം ഒളിച്ചോ വളര്‍ന്നതായിരിക്കണം എന്ന് വേണം കരുതാന്‍.

ബാബു: (കമന്റ് പൂർണ്ണമായി ഇവിടെ. ഞാൻ അല്പം മാറ്റിയിട്ടുണ്ടു്.)

മതവും ശാസ്ത്രവും കലകളും ഒരുപോലെ ഒരേ അധികാരഘടനയെ പണിതുയര്‍ത്തുന്ന ഘടകങ്ങളായിരുന്ന ഒരു കാലത്തെക്കുറിച്ചാണ് എക്സ് സംസാരിക്കുന്നതു്. അതുകൊണ്ടാണ് ഇന്ന് പള്ളിയും അമ്പലവും ഇരുട്ടില്‍ തപ്പുന്നതുകണ്ടിട്ട് മതം എന്നും ശാസ്ത്രത്തിന് എതിരുനിന്നു എന്ന് എളുപ്പത്തില്‍ തീരുമാനിക്കുന്നതും.

പൂര്‍വികര്‍ക്ക് ആരാധനയും അഭ്യാസവും സാധനയും ഒരു ജീവിതം തന്നെയായിരുന്നു. അതില്‍ നാസ്തികര്‍പോലും ഉള്‍പെട്ടുമിരുന്നു.

മതം, ശാസ്ത്രം, അധികാരം, ടെക്നോളജി എന്നിവയുടെ ബന്ധത്തെപ്പറ്റി എക്സ് പറയുന്നതു ശരിയാണു്, സാമാന്യമായി. ക്രിസ്ത്യൻ, ഇസ്ലാമിക് പശ്ചാത്തലത്തിൽ പ്രത്യേകിച്ചും. പക്ഷേ, ഭാരതീയപശ്ചാത്തലത്തിൽ അല്പം വ്യത്യാസമുണ്ടു്.

മറ്റു മതക്കാരെപ്പോലെ ഹിന്ദുക്കൾക്കു് (ഹിന്ദുക്കൾ എന്നൊരു വിഭാഗം തന്നെ വളരെക്കാലം കഴിഞ്ഞാണുണ്ടായതു്. അതിനു മുമ്പു ശൈവരും വൈഷ്ണവരും തുടങ്ങി പല ദൈവങ്ങളെ സ്തുതിക്കുന്ന പല വിഭാഗങ്ങളായിരുന്നു.) വ്യക്തമായ ഒരു മതഗ്രന്ഥമില്ലായിരുന്നു. അതിനാൽ അതില്പറയുന്ന എല്ലാം ശരിയാണെന്നു തെളിയിക്കാനും അതിൻപ്രകാരം ശാസ്ത്രത്തെ വളച്ചൊടിക്കാനും ആരും ഒരുമ്പെട്ടില്ല. (അപവാദങ്ങൾ ഉണ്ടു്. പക്ഷേ അത്ര തീക്ഷ്ണമല്ല.) അതിനാൽ ശാസ്ത്രം വളരുന്നതിനു് മതം ഒരു പ്രശ്നമായിരുന്നില്ല. മാത്രമല്ല, ഓരോ ശാസ്ത്രവികാസത്തിനുമനുസരിച്ചു മതത്തിലെ നിർ‌വ്വചനങ്ങൾ മാറ്റാനും അവർക്കു മടിയുണ്ടായിരുന്നില്ല.

ഒരുദാഹരണം പറയാം:

പുരാണമനുസരിച്ചു് പരന്നു കിടക്കുന്നതും വെള്ളത്തിൽ പൊങ്ങിക്കിടക്കുന്നതുമായ ഒരു സാധനമാണു ഭൂമി. അതിന്റെ എട്ടു ദിക്കുകളും താങ്ങാൻ അഷ്ടദിഗ്ഗജങ്ങളും മറ്റുമുണ്ടു്. ഈ ഭൂമിയുടെ കൃത്യം നടുക്കു ഹിമാലയപർ‌വ്വതം സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നു. അതിലെ ഒരു കൊടുമുടിയായ മഹാമേരുവിന്റെ മുകളിലാണു സ്വർഗ്ഗം. ദേവന്മാർ അവിടെയാണു താമസം. സൂര്യചന്ദ്രന്മാർ മേരുവിനെ പ്രദക്ഷിണം ചെയ്യുന്നു. ഭൂമിയുടെ കീഴിൽ കടലിനും താഴെയാണു പാതാളം. അസുരന്മാർ അവിടെയാണു്.

ഭൂമിയുടെ ഗോളാകൃതിയെപ്പറ്റിയും വലിപ്പത്തെപ്പറ്റിയും അതു സ്വയം ചുറ്റിത്തിരിയുന്നതു കൊണ്ടാണു രാത്രിയും പകലും ഉണ്ടാകുന്നതെന്നും മനസ്സിലാക്കിയ ആര്യഭടൻ ഈ മിത്തിനെ ഒന്നു ചെറുതായി മാറ്റി. അതനുസരിച്ചു്, പുരാണത്തിലെ ഭൂമി കര കൂടുതലുള്ള ഉത്തരാർദ്ധഗോളമായി. ഭൂമിയുടെ കീഴിലുള്ള കടൽ, കടൽ കൂടുതലുള്ള ദക്ഷിണാർദ്ധഗോളമായി. (ദക്ഷിണാർദ്ധഗോളത്തിലെ കരകളെപ്പറ്റി ആര്യഭടന്റെ കാലത്തു് അറിവുണ്ടായിരുന്നില്ല.) ഭൂമിയുടെ (അതായതു് ഉത്തരാർദ്ധഗോളത്തിന്റെ) കൃത്യം മദ്ധ്യത്തിലാണു് (അതായതു്, ഉത്തരധ്രുവത്തിൽ) മഹാമേരു. (ഒരു യോജന ഉയരമുണ്ടു് അതിനു്. എന്നു വെച്ചാൽ എവറസ്റ്റിനേക്കാൾ ഉയരം.) സൂര്യചന്ദ്രന്മാർ അതിനെ ചുറ്റുന്നു എന്നതു് ശരിയായല്ലോ. (23 ഡിഗ്രി ചരിവുണ്ടു്. അതവിടെ നിൽക്കട്ടേ.) ഭൂമിക്കു താഴെ വെള്ളം. ദക്ഷിണാർദ്ധഗോളം. അതിനും താഴെ, മേരുവിന്റെ നേരേ എതിരേ, പാതാളം. അതായതു്, ഇന്നത്തെ അന്റാർട്ടിക്കയാണു പാതാളം. (ആർഷഭാരതസംസ്കാരതീവ്രവാദികൾ ഇതു ചിന്തിച്ചിട്ടില്ല. അല്ലെങ്കിൽ ആര്യഭടൻ അന്റാർട്ടിക്ക കണ്ടുപിടിച്ചു എന്നു പറഞ്ഞേനേ!) ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും മറ്റേ ആളുകൾ തല കീഴായി നിൽക്കുന്നു എന്നു കരുതുന്നു എന്നും പറഞ്ഞുവെച്ചിട്ടുണ്ടു് ആര്യഭടൻ! മിത്തിനെ എത്ര ഭംഗിയായി നേരെയാക്കി എന്നു നോക്കൂ!

ആര്യഭടനെ ആരും ദൈവനിഷേധിയാക്കിയില്ല. നേരേ മറിച്ചു്, പുരാണത്തിനു് അങ്ങനെയൊരു ഭാഷ്യം കൊടുത്തതിനു് ആദരിക്കുകയാണു ചെയ്തതു്. മറ്റൊരു കാരണം, മതവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ജ്ഞാനവും ശാസ്ത്രവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ജ്ഞാനവും ഒരേ വർഗ്ഗമാണു കൈകാര്യം ചെയ്തിരുന്നതു്. ജ്യോതിഷവും തർക്കവും വ്യാകരണവും എല്ലാം ശാസ്ത്രത്തിന്റെ ഭാഗമായിരുന്നു. അതിനാൽ ബ്രൂണോയ്ക്കും ഗലീലിയോയ്ക്കും അനുഭവിക്കേണ്ടി വന്ന ദുരിതങ്ങൾ ഭാരതത്തിലെ ശാസ്ത്രജ്ഞന്മാർക്കു് അനുഭവിക്കേണ്ടി വന്നില്ല.

മറ്റൊന്നു്, വിമർശനത്തിൽ ഊന്നിത്തന്നെയാണു് ഭാരതീയശാസ്ത്രം വികസിച്ചതു്. ആര്യഭടന്റെ തിയറികളെ ഭാസ്കരൻ ഒന്നാമൻ ശരി വെച്ചപ്പോൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ സമകാലീനനായിരുന്ന ബ്രഹ്മഗുപ്തൻ നിശിതമായി വിമർശിച്ചു. (ഒരു പ്രത്യേകപോസ്റ്റിനു വകുപ്പുണ്ടു് ഇതു്.) ബ്രഹ്മഗുപ്തൻ മാത്രമല്ല, ഭാരതീയജ്യോജ്യോത്സ്യത്തിന്റെ പിതാവായി അറിയപ്പെടുന്ന വരാഹമിഹിരനും, ബ്രഹ്മഗുപ്തനെ പിന്തുടർന്ന ഭാസ്കരൻ രണ്ടാമനും ആര്യഭടനെ ചോദ്യം ചെയ്തിട്ടുണ്ടു്. ഇങ്ങനെ ആരോഗ്യകരമായ സം‌വാദങ്ങളിൽക്കൂടിയാണു് ഭാരതീയശാസ്ത്രം വളർന്നതു്.

ഗണിതത്തിൽ മാത്രമല്ല. സാക്ഷാൽ പരമശിവൻ പ്രത്യക്ഷനായി പറഞ്ഞുകൊടുത്തു എന്നാണു് പാണിനിയുടെ വ്യാകരണത്തെപ്പറ്റിയുള്ള ഐതിഹ്യം. വിശ്വാസ്യത കൂട്ടാൻ വേണ്ടി ദൈവം പ്രത്യക്ഷനാകുന്ന കഥ പല ശാസ്ത്രത്തിന്റെയും കൂടെ ഉണ്ടു്. പാണിനിയുടെ വ്യാകരണത്തിലെ പല നിയമങ്ങളെയും പിന്നീടു കാത്യായനൻ എതിർത്തു. പതഞ്ജലി അനുകൂലിക്കുകയും ചെയ്തു. കാത്യായനനെക്കൂടാതെ നമ്മുടെ മേല്പത്തൂർ നാരായണഭട്ടതിരി വരെ പലരും പാണിനിയുടെ നിയമങ്ങളെ തിരുത്തിയിട്ടുണ്ടു്. ഇവരെയാരെയും പരമശിവനെ നിഷേധിച്ചവർ എന്നു വിളിച്ചിട്ടില്ല. കാരണം, എല്ലാ സ്തുതികളുടെയും അവസാനം ഇതു ചൊല്ലിയാൽ ധനം, ശത്രുസംഹാരം, മോക്ഷം തുടങ്ങിയവ കിട്ടുമെന്നും മറ്റും ഉള്ളതും മിക്കവാറും എല്ലാ ശാസ്ത്രവും ഏതെങ്കിലും ദേവൻ പറഞ്ഞതാണെന്നു ഐതിഹ്യമുള്ളതും ഒരല്പം ഉപ്പു കൂട്ടി വേണം അകത്താക്കാൻ എന്നു ഭാരതീയർക്കറിയാമായിരുന്നു. ഇവയൊന്നും ഒരു മതഗ്രന്ഥത്തെയും തള്ളിപ്പറഞ്ഞതായി കരുതപ്പെട്ടില്ല. അഥവാ ഉണ്ടെങ്കിൽത്തന്നെ ആ സംസ്കൃതവാക്യങ്ങൾക്കു് പുതിയ വ്യാഖ്യാനം ചമച്ചു നേരെയാക്കാനും അവർക്കു കഴിഞ്ഞിരുന്നു. ശാസ്ത്രത്തിനെ മതം കൂച്ചുവിലങ്ങിട്ടില്ല എന്നു വേണം കരുതാൻ, കുറേക്കാലമെങ്കിലും.

വ്യത്യാസം ആദ്യമായി ഉണ്ടാവുന്നതു് ബുദ്ധമതത്തിന്റെയും മറ്റും വരവോടെ സനാതനധർമ്മം ശിഥിലമാകും എന്ന ഭയം ഉണ്ടായപ്പോഴാണു്. ഹിന്ദുമതത്തിന്റെ ഏകീകരണം തുടങ്ങിയതും ഈക്കാലത്താണു്. മനുസ്മൃതി തുടങ്ങിയ നിയമാവലികളിൽ തുടങ്ങി ശങ്കരാചാര്യർ മറ്റു മതക്കാരെ വാദത്തിൽ അടിച്ചിരുത്തിയതു വഴി ഭക്തിപ്രസ്ഥാനത്തിൽ അതു് എത്തിച്ചേർന്നു. ബ്രാഹ്മണർ ചെയ്യേണ്ടതു ശാസ്ത്രമല്ല, മതവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പൂജാദികാര്യങ്ങളാണു് എന്ന ബോധം വന്നപ്പോൾ ശാസ്ത്രത്തിന്റെ മുക്കും മൂലയും തംബ് റൂളുകളായി ആശാരിക്കും കണിയാനും മറ്റും പകർന്നുകൊടുത്തു. എങ്കിലും പുതിയ പഠനങ്ങൾ വലിയ ആളുകളുടെ പത്തായപ്പുരകൾ വിട്ടു പുറത്തു പോയില്ല. മാധവനെയും പരമേശ്വരനെയും മറ്റും ലോകമറിഞ്ഞതു് വിദേശികൾ വന്നു് ഇതൊക്കെ കവർന്നപ്പോഴാണു്.

പ്രാചീനഗ്രന്ഥങ്ങളെ ന്യായീകരിക്കാനുള്ള ശ്രമം ആധുനികകാലത്തു തുടങ്ങിയതു് ആര്യസമാജസ്ഥാപകൻ ദയാനന്ദസരസ്വതിയാണെന്നു തോന്നുന്നു. “വേദങ്ങളിലേക്കു മടങ്ങുക” എന്നതായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ മുദ്രാവാക്യം. പരമേശ്വരനു ശേഷം, ഒരു ശ്രീനിവാസരാമാനുജനെയും ബോസിനെയും സി. വി. രാമനെയും ഒഴിച്ചു നിർത്തിയാൽ, ഭാരതത്തിനു് ഒരു മികച്ച ശാസ്ത്രസംഭാവന പോലും നൽകാൻ പറ്റിയില്ല എന്ന അപകർഷതാബോധത്തിൽ നിന്നാണു് ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ വേദങ്ങളിലും മറ്റും ശാസ്ത്രം തിരയാൻ തുടങ്ങി മുസ്ലീം, ക്രിസ്ത്യൻ മൗലികവാദികളുടെ പുറകേ ഒരു കൂട്ടം ഹിന്ദുക്കളും പോകാൻ തുടങ്ങിയതു്. ഗലീലിയോയെയും ഡാർ‌വിനെയും അംഗീകരിച്ചു കത്തോലിക്കാസഭ മുന്നോട്ടു പോയപ്പോൾ അത്രയും കാലം പുരോഗമനവാദികളായിരുന്ന ഭാരതീയർ പിന്നോക്കം പോകാൻ തുടങ്ങി.

എല്ലാം മതങ്ങളെയും സാമാന്യവത്കരിച്ചുകൊണ്ടുള്ള എക്സിന്റെ വാദത്തിൽ നിന്നു തുടങ്ങി സംഭവങ്ങളുടെ കാലം പരിഗണിച്ചാൽ ചില അപവാദങ്ങൾ കാണാം എന്നു പറഞ്ഞ ബാബുവിന്റെ വാദത്തിലേക്കു് അല്പദൂരം അടുക്കുവാനാണു് എനിക്കു താത്പര്യം.

(ഈ പോസ്റ്റു മൂലം പഴയ പോസ്റ്റിലെ സം‌വാദം നിർത്തേണ്ട കാര്യമില്ല. അവിടെത്തന്നെ തുടർന്നോളൂ. ഇതിനെപ്പറ്റിയുള്ള അഭിപ്രായങ്ങൾ ഇവിടെയും എഴുതുക.)

അപൂർണ്ണം

2010-03-01T14:56:53Z

ഒരുപാടുനാളായ് മനസ്സേ നീയൊരു
കാവ്യത്തെ തടവിലടച്ചിരിപ്പൂ.
പൂർണ്ണമായില്ല, പോരട്ടെ വാക്കുകൾ,
എന്നു നീയെന്നുമേ കല്പിക്കുന്നു.
അക്ഷരക്കടലിന്റെയാഴത്തിൽപ്പോയിട്ടു,
മുത്തുകൾ മുങ്ങിയെടുത്തു വന്നീടുമ്പോൾ,
ഇനിയും തികഞ്ഞില്ല വാക്കുകളെന്നു നീ,
ഒന്നുമേയോർക്കാതെ ചൊല്ലീടുന്നൂ.
വാക്കുകൾ നദിപോലെയൊഴുകട്ടെയെന്നു,
നീ വാതിലടച്ചുകൊണ്ടോതീടുന്നൂ.
പൂർണ്ണമായുള്ളൊരു കവിതയൊരുങ്ങുവാൻ
ഇനിയെത്ര വാക്കുകൾ ഒരുക്കീടേണം!

അഴീക്കോടും ടെലിഫോണും പ്രൈവസിയും

2010-02-28T19:47:55Z

അഴീക്കോട്-മോഹന്‍‌ലാല്‍ വിവാദത്തില്‍ (തിലകനൊക്കെ എന്നേ ഔട്ട്) നമ്മള്‍ പതിവുപോലെ മറക്കുന്നത് പതിവു സംഗതി തന്നെയാണ്

മൂലകാരണം.

ഇവിടെ പ്രശ്‌നങ്ങളുടെ തുടക്കം (പത്ര-ടിവി മാധ്യമങ്ങളിലൂടെ ഞാന്‍ മനസ്സിലാക്കിയിടത്തോളം) മോഹന്‍‌ലാല്‍ അഴീക്കോടിനോട് നടത്തിയ ഒരു ടെലിഫോണ്‍ സംഭാഷണമാണ്. അതാവട്ടെ, തികച്ചും വ്യക്തിപരമായി മോഹന്‍‌ലാല്‍ അഴീക്കോടിനെ വിളിച്ചതുമാണ്. സ്വര്‍ണ്ണക്കടയുടെ പരസ്യത്തില്‍ മോഹന്‍‌ലാല്‍ അഭിനയിക്കുന്നതിനെ അഴീക്കോട് വിമര്‍ശിച്ചപ്പോള്‍ ജീവിച്ചുപൊക്കോട്ടെ മാഷേ, എന്റെ മേലൊക്കെ എന്തിനു കുതിരകയറുന്നു എന്നോ മറ്റോ മോഹന്‍‌ലാല്‍ ചോദിച്ചു. അഴീക്കോടാകട്ടെ,അപ്പോളേ തിലകന്‍ പ്രശ്നം എടുത്തിട്ടു. ലാല്‍ ഇന്ന് മമ്മൂട്ടി പറഞ്ഞപോലെ അഴീക്കോടിനോട് അതൊക്കെ തീര്‍ക്കാമെന്ന് പറഞ്ഞു (എന്ന് അഴീക്കോട് മാധ്യമങ്ങളോട് പറഞ്ഞു-താനങ്ങിനെ പറഞ്ഞിട്ടില്ല എന്ന് ലാലും പറഞ്ഞു).

വ്യക്തിപരമായി ഒരാള്‍ ഫോണില്‍ വിളിച്ച് സംസാരിക്കുന്ന കാര്യങ്ങള്‍ പരസ്യപ്പെടുത്തരുത് എന്ന ധാര്‍മ്മികത തെറ്റിച്ചതാണിവിടെ മൊത്തം പ്രശ്നമായത്. ഏതോ വിവരങ്ങള്‍ തനിക്ക് കിട്ടി എന്ന് അഴീക്കോട് പറഞ്ഞപ്പോള്‍ അത് എവിടെനിന്നാണ് കിട്ടിയത് എന്ന് മനോരമയിലെ വേണു ചോദിച്ചപ്പോള്‍ അതൊന്നും പറയാന്‍ പറ്റില്ല, അത് രഹസ്യമായിട്ട് തന്നെയിരിക്കും എന്ന് ധാര്‍മ്മികതിച്ചയാളാണ് അഴീക്കോട്. അദ്ദേഹം മോഹന്‍‌ലാലിന്റെ അനുവാദമില്ലാതെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ടെലിഫോണ്‍ സംഭാഷണം പരസ്യപ്പെടുത്തരുതായിരുന്നു. അത് തെറ്റിച്ചതാണ് ഇവിടുത്തെ മൂലകാരണം.

അതുകൊണ്ട് അഴീക്കോടിനെ ഫോണ്‍ ചെയ്യുമ്പോള്‍ സൂക്ഷിക്കുക, സംഗതി അടുത്ത ദിവസം നാടുമുഴുവന്‍ അറിയും. മാത്രവുമല്ല, താനൊരു തനി മലയാളിയാണെന്നും ശ്രീ അഴീക്കോട് തെളിയിച്ചുകൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു. ഒരാളെ അടിച്ചിരുത്താന്‍ ഏതറ്റം വരെ പോകാനും നമ്മള്‍ മലയാളികള്‍ക്ക് മടിയില്ലല്ലോ. മോഹന്‍‌ലാലിന്റെ കുടുംബകാര്യങ്ങളില്‍ വരെ അദ്ദേഹം ഇടപെട്ടു. ചേട്ടന്റെ സ്വത്തം കൈയ്യേറ്റം ചെയ്യെങ്കില്‍ പരാതിക്കാരന്‍ ചേട്ടനോ ചേട്ടനോട് ബന്ധപ്പെട്ടവരോ ആകണമല്ലോ. സിനിമാ വിഷയത്തില്‍ അഭിപ്രായം പറയാന്‍ ഏതൊരു ഇന്ത്യന്‍ പൌരനും അവകാശമുണ്ടെന്ന് വാദിക്കാം. പക്ഷേ വല്ലവരുടെയും കുടുംബകാര്യങ്ങളില്‍ മിനിമം അയാളുടെ അനുവാദമെങ്കിലുമില്ലാതെ അഭിപ്രായം പൊതുജനങ്ങളോട് മാധ്യമങ്ങളിലൂടെ പറയാന്‍ എല്ലാ ഇന്ത്യന്‍ പൌരനും അവകാശമുണ്ടോ എന്ന് വക്കീല്‍ മമ്മൂട്ടിയോടുതന്നെ ചോദിക്കാം. ഇല്ല എന്നുതന്നെയാണ് എനിക്ക് തോന്നുന്നത് (അഴീക്കോട് സ്റ്റൈലില്‍ “സെക്രട്ടറിയേറ്റിലെ ആരോ പറഞ്ഞ അടിസ്ഥാനത്തിലാണ് പറയുന്നത്, തെറ്റാണെങ്കില്‍ ഞാന്‍ മാപ്പുപറയാന്‍ തയ്യാറാണ്“).

മാത്രവുമല്ല, ഫാസിസവും തലപൊക്കിത്തുടങ്ങി. മോഹന്‍ലാല്‍ മാനനഷ്ടത്തിന് കേസുകൊടുക്കും എന്ന വാര്‍ത്ത കണ്ടപ്പോള്‍ ലാല്‍ മേലില്‍ വായ തുറക്കാതിരിക്കാനുള്ള പണി ഞാന്‍ കൊടുക്കും എന്ന് അഴീക്കോട് പറഞ്ഞത്രേ (ഇന്ത്യാവിഷന്‍ വാര്‍ത്തയുടെ അടിസ്ഥാനത്തില്‍). അത് കൊള്ളാം. എതിരാളികള്‍ മേലില്‍ വായേ തുറക്കരുത് എന്നൊക്കെ ആഗ്രഹിക്കുന്നത് ഏകാധിപതികളും സ്വേച്ഛാധിപതികളും അധികാരം തലയ്ക്കുപിടിച്ചവരുമൊക്കെയല്ലേ. ഇതിനൊക്കെയെതിരെ നമ്മള്‍ സാദാ മലയാളികള്‍ ചുമ്മാ ഒന്ന് പ്രതികരിക്കുകയെങ്കിലും വേണ്ടേ.

മോഹന്‍ലാലിനെതിരെ അഴീക്കോട് പരസ്യമായി പറഞ്ഞപ്പോള്‍ തിരിച്ച് പത്രപ്രസ്താവനകളൊന്നും നടത്താതെ അഴീക്കോടിനെ ഫോണ്‍ ചെയ്ത് കാര്യം ചോദിക്കുക എന്ന മര്യാദയാണ് മോഹന്‍ലാല്‍ കാണിച്ചത്. അഴീക്കോടാകട്ടെ, ലാലിനെക്കൊണ്ട് തിലകന്‍ പ്രശ്നത്തില്‍ അഭിപ്രായം പറയിച്ചിട്ട്, ലാലെന്നേ വിളിച്ചേ, ഇതൊക്കെയാണേ പറഞ്ഞത് എന്ന പരസ്യപ്രസ്താവന നടത്തി. തനിക്ക് അപകീര്‍ത്തികരമെന്ന് തോന്നിയ പ്രസ്താവന അഴീക്കോട് നടത്തിയപ്പോള്‍ മാനനഷ്ടത്തിന് കേസുകൊടുക്കാനാണ്; ലാല്‍ തുനിയുന്നത്. അഴീക്കോടാവട്ടെ ലാലിന്റെ വായ ഇനിയൊരിക്കലും എങ്ങിനെ തുറപ്പിക്കാതിരിക്കാം എന്ന് ചിന്തിക്കുന്നു.

ഇതിനെയല്ലേ പ്രായത്തിന്റെ പക്വത എന്ന് വിളിക്കുന്നത്.

(ഈ പ്രശ്നത്തില്‍ ഇനിയൊരു മാറ്റമുണ്ടാവുന്നതുവരെ ഞാന്‍ ലാലേട്ടന്റെ കൂടെ. കാരണം അഴീക്കോട് ഒരു ടെലിഫോണ്‍ സംഭാഷണം പരസ്യപ്പെടുത്തി-വിളിച്ചയാളിന്റെ അനുമതിയില്ലാതെ,ലാലിന്റെ കുടുംബകാര്യങ്ങളില്‍ കുടുംബത്തിലെ ആരുടെയും അനുവാദമില്ലാതെ പരസ്യപ്രസ്താവന നടത്തി, ലാല്‍ കേസുകൊടുക്കും എന്ന വാര്‍ത്ത വന്നപ്പോള്‍ ലാലിന്റെ വായ ഇനിയൊരിക്കലും തുറപ്പിക്കാതിരിക്കാനുള്ള വഴികള്‍ നോക്കി)

(മാധ്യമ വാര്‍ത്തകളുടെ അടിസ്ഥാനത്തില്‍ ടൈപ്പിയത്. “തെറ്റാണെങ്കില്‍ മാപ്പ് ചോദിക്കാന്‍ തയ്യാറാണ്”).

നീയറിയാൻ

2010-02-24T13:04:03Z

ഇന്നലെയും ഒരു മഞ്ഞയില
മരത്തിൽനിന്ന് മണ്ണിലേക്കുപോയി.
നീയറിയണം,
ഇന്നലെ വീണ്ടും ഞാനൊന്ന് കണ്ണാടിനോക്കി.

ആളു നോക്കി മാറുന്ന യോജന

2010-02-23T17:32:38Z

(പഴയ ശീർഷകം: അല്ലാ, എന്താ ഈ ~~കോണ്ടസാ~~ യോജന?)

ക്രിസ്ത്യാനികൾക്കും മുസ്ലീങ്ങൾക്കും പുറകേ, ലോകത്തിലെ സർ‌വ്വജ്ഞാനവും “ഞങ്ങളുടെ പുരാതനഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ” ഉണ്ടായിരുന്നു എന്ന അവകാശവാദവുമായി ആർഷഭാരതവക്താക്കളും ഈയിടെയായി മുന്നോട്ടു വരുന്നുണ്ടു്. ഡോ. എൻ. ഗോപാലകൃഷ്ണൻ, എം. ആർ. രാജേഷ് തുടങ്ങിയവർ എഴുതിയും പറഞ്ഞും കൂട്ടുന്ന അസംബന്ധങ്ങളെ സംസ്കൃതമറിയാത്ത സാധാരണജനങ്ങൾ വെള്ളം തൊടാതെ വിഴുങ്ങുന്നതാണു് ഏറ്റവും സങ്കടകരം.

ആന്ധ്രാപ്രദേശിൽ കൃഷ്ണദേവരായരുടെ സദസ്യനായിരുന്ന സായണൻ പതിനാലാം നൂറ്റാണ്ടിൽ പ്രകാശത്തിന്റെ വേഗത (ഇതു ഭൂമിയിൽ നിന്നു് സൂര്യനിലേക്കുള്ള ദൂരമാണെന്നും ചിലർ പറയുന്നു) കൃത്യമായി ധ്യാനത്തിലൂടെ കണ്ടെത്തി എന്നതാണു് അടുത്തിടെ കേൾക്കുന്ന അവകാശവാദം. ഈ സ്ഥലത്തു പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ഈ അവകാശവാദം (അവിടെ മാത്രമല്ല, ഒരു ഗൂഗിൾ സേർച്ചു ചെയ്താൽ ദാ കാക്കത്തൊള്ളായിരം സൈറ്റുകളിൽ സംഭവം ഉണ്ടു്) ഇപ്പോൾ ഈമെയിൽ ഫോർ‌വേർഡുകളായി പറന്നുനടക്കുന്നു, നൂറ്റെട്ടിന്റെ മാഹാത്മ്യവും വിവരിച്ചുകൊണ്ടു്!

…
…
Professor Subhash Kak of Louisiana State University recently called my attention to a remarkable statement by Sayana, a fourteenth century Indian scholar. In his commentary on a hymn in the Rig Veda, the oldest and perhaps most mystical text ever composed in India, Sayana has this to say: “With deep respect, I bow to the sun, who travels 2,202 yojanas in half a nimesha.”

A yojana is about nine American miles; a nimesha is 16/75 of a second. Mathematically challenged readers, get out your calculators!

2,202 yojanas x 9 miles x 75 - 8 nimeshas = 185,794 m.p.s.

Basically, Sayana is saying that sunlight travels at 186,000 miles per second!

…
…

ഈ ലേഖനത്തിൽ ധാരാളം അസംബന്ധം ഇനിയുമുണ്ടു്; ഞാൻ ഈ കാര്യം മാത്രമേ ഇവിടെ വിശകലനം ചെയ്യാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നുള്ളൂ.

ഈ സൈറ്റിൽ മാത്രമല്ല. പുരാതനഗണിതഗ്രന്ഥങ്ങളെ വളച്ചൊടിച്ചു വ്യാഖ്യാനിച്ചു് എല്ലാം ഭാരതത്തിലുണ്ടായിരുന്നു എന്നു സമർത്ഥിക്കാൻ നാടുനീളെ മലയാളത്തിലും ഇംഗ്ലീഷിലും പ്രസംഗിച്ചു നടക്കുന്ന ഡോ. എൻ. ഗോപാലകൃഷ്ണന്റെ ഈ വീഡിയോയിലും (0:23 മുതൽ 2:47 വരെ) ഇതു തന്നെയുണ്ടു്. (സൂരജിന്റെ ഈ പോസ്റ്റിലെ ലിങ്കിലൂടെയാണു് ഇവിടെ എത്തിയതു്. സൂരജിനു നന്ദി. ഒരു വീഡിയോ കണ്ടിട്ടു് ഇത്രയും അടുത്ത കാലത്തൊന്നും ചിരിച്ചിട്ടില്ല. ഇന്ത്യൻ കോമഡി എന്നു സേർച്ചു ചെയ്താൽ ഇതു് ആദ്യം വരണം എന്നു് ഗൂഗിളിനോടൊന്നു ശുപാർശ ചെയ്താലോ? ) പ്രത്യേകമായ വിലകളൊക്കെ വേറെയാണെങ്കിലും അവസാനത്തെ ഉത്തരം കറക്ടാവുന്ന ചെപ്പടിവിദ്യ അവിടെക്കാണാം!

ഇനിയുള്ള ഖണ്ഡികകളിൽ ധാരാളം കണക്കുകൂട്ടലുകളുണ്ടു്. ഇതിൽ നിങ്ങൾക്കു താത്പര്യമില്ലെങ്കിൽ നേരേ സംഗ്രഹത്തിലേയ്ക്കു പോകുക.

വേദങ്ങൾക്കു ഭാഷ്യമെഴുതിയ ആളാണു സായണൻ. അതിനാൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ വാക്കുകൾ വേദകാലത്തെയാണു് എന്നാണു വാദം. ക്രി. മു. രണ്ടാം (നാലാം എന്നും വാദമുണ്ടു്) നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന പിംഗളന്റെ ഛന്ദസൂത്രങ്ങൾക്കു് ക്രി. പി. പത്താം നൂറ്റാണ്ടിൽ ഹലായുധൻ എഴുതിയ ഭാഷ്യത്തിലെ കാര്യങ്ങൾ പിംഗളന്റെ കണ്ടുപിടിത്തമായി പ്രഖ്യാപിക്കാനും ഇത്തരം ആർഷഭാരതതീവ്രവാദികൾക്കു മടിയില്ല.

ഇന്നത്തെ കണക്കനുസരിച്ചു് പ്രകാശത്തിന്റെ വേഗത സെക്കന്റിൽ 299,792.458 കിലോമീറ്റർ ആണു്. എളുപ്പത്തിനായി 300,000 കിലോമീറ്റർ (186,000 മൈൽ) എന്നും പറയാറുണ്ടു്. ഈ വേഗതയാണു് കൃത്യമായി സായണൻ പറഞ്ഞു എന്നു പറയപ്പെടുന്നതു്.

ഇനി സായണൻ പറഞ്ഞതു് എന്താണെന്നു നോക്കാം. (ഇതു കിട്ടിയതു് ഡോ. എൻ. ഗോപാലകൃഷ്ണന്റെ വീഡിയോയിൽ നിന്നു്)

യോജനാനാം സഹസ്രേ ദ്വേ ദ്വേ ശതേ ദ്വേ ച യോജനേ
ഏകേന നിമിഷാർദ്ധേന ക്രമമാണ നമോऽസ്തു തേ

അര നിമിഷത്തിൽ സൂര്യൻ 2202 യോജന സഞ്ചരിക്കുന്നു എന്നർത്ഥം. ഭൂമിക്കു ചുറ്റും സൂര്യൻ സഞ്ചരിക്കുന്ന വേഗതയെപ്പറ്റിയാണു സായണൻ പറയുന്നതു്. പക്ഷേ ഇതു് പ്രകാശത്തിന്റെ വേഗതയെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു എന്നാണു് (എങ്ങനെയാണോ എന്തോ!) ഇവരുടെ വ്യാഖ്യാനം. പക്ഷേ അതെത്ര എന്നറിയണമെങ്കിൽ യോജന, നിമിഷം(നിമേഷം) ഇവ എത്രയെന്നു് അറിയണം.

ലിൻ‌ഡാ ജോൺസന്റെയും സുഭാഷ് കാക്കിന്റെയും അഭിപ്രായത്തിൽ ഒരു യോജന = 9 മൈൽ (14.48 കിലോമീറ്റർ). ഒരു നിമിഷം 16/75 = 0.21333 സെക്കന്റ്. അര നിമിഷം = 0.1066667 സെക്കന്റ്. അപ്പോൾ പ്രകാശത്തിന്റെ വേഗത = 2202 x 14.48 / 0.1066667 = 298921.40 കിലോമീറ്റർ/സെക്കന്റ്. കിറുകൃത്യം!

ഇനി ഡോക്ടർ ഗോപാലകൃഷ്ണൻ പറയുന്നതു് എന്താണെന്നു നോക്കാം. വീഡിയോ കാണാൻ ക്ഷമയില്ലെങ്കിൽ ദാ ഇതു കേൾക്കൂ. ഒരു പാവം പ്രൈമറി സ്കൂൾ ടീച്ചറായ ശ്രീമതിട്ടീച്ചറെ വെല്ലുന്ന സ്ഫുടമായ ഇംഗ്ലീഷിൽ ഡാർ‌വിന്റെ തിയറവും (അതെന്താണാവോ?) ഹൈസൻ‌ബർഗിന്റെ അൺ‌സേർട്ടന്റി പ്രിൻസിപ്പിളും മറ്റും പ്രാചീനഭാരതീയഗ്രന്ഥങ്ങളിലുണ്ടു് എന്നു പറയുന്നതിനോടൊപ്പം സായണൻ പ്രകാശപ്രവേഗം കൃത്യമായി പറഞ്ഞതിനെപ്പറ്റിയുള്ള ഭാഗം:

download MP3

കേട്ടല്ലോ? അതായതു്, ഒരു യോജന = 12.11 കിലോമീറ്റർ. ഒരു നിമിഷം ഒരു സെക്കന്റിന്റെ പതിനെട്ടിൽ ഒരു ഭാഗം (0.0555555556 സെക്കന്റ്). അര നിമിഷത്തിൽ 2202 യോജന സഞ്ചരിക്കും. അതായതു് 1/36 സെക്കന്റിൽ 2202 x 12.11 കിലോമീറ്റർ സഞ്ചരിക്കും. അപ്പോൾ പ്രകാശത്തിന്റെ വേഗത = 2202 x 12.11 x 36 = 959983.92 കിലോമീറ്റർ / സെക്കന്റ്. ങേ? ഇതല്ലല്ലോ പ്രകാശത്തിന്റെ വേഗത? ഗോപാലകൃഷ്ണൻ തന്നെ പറയുന്നതു് “2.961717 ലാഖ്സ് കിലോമീറ്റേഴ്സ്” എന്നായിരുന്നല്ലോ. (കിലോമീറ്റേഴ്സ് ആന്റ് കിലോമീറ്റേഴ്സ് എന്നു പറയാഞ്ഞതു ഭാഗ്യം!) അതിന്റെ മൂന്നിരട്ടിയിലും കൂടുതലാണല്ലോ ഇതു്? അങ്ങേർ ഇതു പറഞ്ഞപ്പോൾ നിർത്താതെ കയ്യടിച്ച മരങ്ങോടന്മാരിൽ ഒരുത്തനെങ്കിലും ഒരു കടലാസ്സും പെൻസിലും എടുത്തു കണക്കുകൂട്ടിയിരുന്നെങ്കിൽ ഈ കണക്കു പൊട്ടത്തെറ്റാണെന്നു മനസ്സിലായേനേ! അതെങ്ങനെ? സംസ്കൃതം കേട്ടാൽ കവാത്തു മറക്കുന്നവരല്ലേ ആർഷസംസ്കാരതീവ്രവാദഭ്രാന്തന്മാർ!

പ്രസംഗത്തിനിടയിൽ ഗ്യാസു മാത്രം തട്ടിവിടുന്ന ശ്രീ ഗോപാലകൃഷ്ണനു് എവിടെയോ സംഖ്യ പിഴച്ചുപോയതാവാനാണു സാദ്ധ്യത. യോജന 12.11 കിലോമീറ്ററാവാതെ വഴിയില്ല. യോജന 12.11 കിലോമീറ്ററാണെന്നു് അദ്ദേഹം തന്റെ പുസ്തകങ്ങളിൽ പലയിടത്തും എഴുതിയിട്ടുണ്ടു്. കാരണം, ആര്യഭടൻ ഭൂമിയുടെ വ്യാസമായി പറഞ്ഞിരിക്കുന്നതു് 1050 യോജനയാണു്. ഇപ്പോഴറിയാവുന്ന ഭൂമിയുടെ വ്യാസത്തെ 1050 കൊണ്ടു ഹരിച്ചാൽ 12.11 കിലോമീറ്റർ കിട്ടും. എന്നിട്ടു് അവ തമ്മിൽ ഗുണിച്ചു് ഇപ്പോഴത്തെ മൂല്യം കിട്ടുന്നു എന്നു കാണിക്കും. എന്തൊരു ഗണിതം! (ഇതിനെപ്പറ്റി കൂടുതൽ താഴെ.)

അപ്പോൾ യോജന 12.11 കിലോമീറ്ററാകുമ്പോൾ 2202 യോജന = 26666.22 കിലോമീറ്റർ. 299792458 കിലോമീറ്റർ / സെക്കന്റ് വേഗതയുള്ള പ്രകാശം ഇത്രയും സഞ്ചരിക്കാൻ 26666.22 / 299792458 = 0.0889489355 സെക്കന്റ് വേണം. ഇതു് അര നിമിഷം ആവണം. അപ്പോൾ ഒരു നിമിഷം അതിന്റെ ഇരട്ടി = 0.177897871 സെക്കന്റ്.

ഈ മൂല്യം എങ്ങനെയെങ്കിലും ശരിയാക്കാൻ ഒരു ശ്രമം നടത്തിയതാണു ശ്രീ ഗോപാലകൃഷ്ണൻ. കഷ്ടം! കണക്കുകൂട്ടൽ എവിടെയോ പിഴച്ചു പോയി. 0.177897871 എന്നതു് 1/18 ആണെന്നു് ചിന്തിച്ചുപോയി. ഇതൊക്കെ സാധാരണ പ്രസംഗത്തിന്റെ ആവേശത്തിൽ പറഞ്ഞു കയ്യടി വാങ്ങലോടെ കഴിയുമായിരുന്നു. ഇതൊക്കെ വീഡിയോ ആയി യൂട്യൂബിൽ വരും എന്നു് ആരറിഞ്ഞു?

മാർഗ്ഗം എന്തായാലും ലക്ഷ്യം ഒന്നുതന്നെയാവണം എന്ന തത്ത്വവും ഭാരതീയരുടേതാണെന്നു് ഇപ്പോൾ മനസ്സിലായില്ലേ? ലക്ഷ്യത്തിലെത്താൻ ഏതു മാർഗ്ഗവും അവലംബിക്കാമെന്നും!

ഇനി ഇതിനകത്തുള്ള കള്ളക്കണക്കുകൾ ഓരോന്നായി പരിശോധിക്കാം.

ഭാഗവതം തൃതീയസ്കന്ധത്തിൽ പതിനൊന്നാമദ്ധ്യായത്തിൽ പറയുന്നു:

നിമേഷഃ ത്രിലവോ ജ്ഞേയ ആമ്‌നാതസ്തേ ത്രയഃ ക്ഷണഃ
ക്ഷണാൻ പഞ്ചവിദുഃ കാഷ്ഠാം ലഘു താ ദശ പഞ്ച ച
ലഘൂനി വൈ സമാമ്‌നാതാ ദശ പഞ്ച ച നാഡികാ

അർത്ഥം: മൂന്നു ലവം നിമേഷം. മൂന്നു നിമേഷം ക്ഷണം. അഞ്ചു ക്ഷണം കാഷ്ഠ. പതിനഞ്ചു കാഷ്ഠ ലഘു. പതിനഞ്ചു ലഘു നാഴിക.

ഇതനുസരിച്ചു്, ഒരു നാഴികയുടെ 3 x 5 x 15 x 15 = 3375-ൽ ഒരു ഭാഗമാണു് ഒരു നിമേഷം. ഒരു നാഴിക 24 മിനിറ്റ് ആയതിനാൽ ഒരു നിമേഷം 0.426666667 സെക്കന്റ് ആണെന്നു വരുന്നു. അപ്പോൾ അര നിമേഷം 0.213333 സെക്കന്റ്. (ഈ അര നിമിഷത്തെയാണു് ഒരു നിമിഷമായി എടുത്തു് ലിൻഡാ ജോൺസൻ തന്റെ കണക്കു ശരിയാക്കിയതു്.) ശരിയായ ഉത്തരത്തിൽ നിന്നു തിരിച്ചു കണക്കുകൂട്ടിയാൽ യോജനയുടെ മൂല്യം കിട്ടും. അങ്ങനെ യോജന 14.48 കിലോമീറ്റർ (9 മൈൽ) ആയി. ഇതു ലിൻഡാ ജോൺസിന്റെയും സുഭാഷ് കാക്കിന്റെയും കളി!

ഡോ. ഗോപാലകൃഷ്ണനു് ഈ കളി മതിയാവില്ല. കാരണം, യോജന 12.11 കിലോമീറ്ററാണെന്നു് അദ്ദേഹം തന്റെ പുസ്തകങ്ങളിൽ പലയിടത്തും എഴുതിയിട്ടുണ്ടു്. അപ്പോൾ നിമിഷത്തിന്റെ വില ശരിയാക്കണം. എന്തൊരു പൊല്ലാപ്പാണു ദൈവമേ! ആ ശ്രമത്തിനിടയിൽ കണക്കു പിഴയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. ഫലമോ, പരമാബദ്ധം വിളമ്പിയതു് യൂട്യൂബിലൂടെ ലോകത്തൊക്കെ പരക്കുകയും ചെയ്തു!

യോജനയുടെ വില 14.48 കിലോമീറ്റർ ആണെന്നു ലിൻഡാ ജോൺസനും 12.11 കിലോമീറ്റർ ആണെന്നു ഗോപാലകൃഷ്ണനും പറഞ്ഞ സ്ഥിതിക്കു്, ആക്ച്വലി എന്താ ഈ യോജന?

ഭാസ്കരാചാര്യരുടെ ലീലാവതിയിൽ ഇങ്ങനെ പറയുന്നു:
യവോദരൈരംഗുലമഷ്ടസംഖ്യൈർ-
ഹസ്താംഗുലൈഃ ഷഡ്ഗുണിതൈശ്ചതുർഭിഃ
ഹസ്തൈശ്ചതുർഭിർഭവതീഹ ദണ്ഡഃ
ക്രോശഃ സഹസ്രദ്വിതയേന തേഷാം
സ്യാദ് യോജനം ക്രോശചതുഷ്ടയേന

8 നെല്ലിട = അംഗുലം, 24 അംഗുലം = ഹസ്തം, 4 ഹസ്തം = ദണ്ഡം, 2000 ദണ്ഡം = ക്രോശം, 4 ക്രോശം = യോജന. അതായതു്, 1 യോജന = 4 x 2000 x 4 x 24 = 768000 അംഗുലം.
ശബ്ദതാരാവലിയിൽ (യോജന എന്ന വാക്കിന്റെ അർത്ഥം പറയുന്നിടത്തു്) ഇതു തന്നെ കാണുന്നു:
8 തോര = 1 അംഗുലം
24 അംഗുലം = 1 കോൽ
4 കോൽ = 1 ദണ്ഡം
2000 ദണ്ഡം = 1 ക്രോശം
4 ക്രോശം = 1 യോജന (ഏകദേശം 8 മൈൽ)

ഒരു അംഗുലം ഒന്നേകാൽ ഇഞ്ചു് ആണെന്നും (അംഗുലം എന്ന വാക്കിന്റെ അർത്ഥം പറയുന്നിടത്തു്) ഉണ്ടു്. അതായതു്, 1 യോജന = 1.25 x 768000 = 960000 ഇഞ്ചു് = 960000 / 63360 = 15.15 മൈൽ (24.375 കിലോമീറ്റർ). ഇതെങ്ങനെ ഏകദേശം 8 മൈൽ ആകുന്നതെന്നു് എനിക്കൊരു പിടിയുമില്ല. 8 മൈൽ (12.87 കിലോമീറ്റർ) ആണെങ്കിൽ ഏതാണ്ടു് മുകളില്പറഞ്ഞ മൂല്യത്തിനടുത്തു വരും. അപ്പോൾ ഒരംഗുലം = 0.66 ഇഞ്ച് ആണെന്നു വരും. ചിലപ്പോൾ അതു ശരിയാകാനാണു വഴി.
The angulam is approximately 1.763 cms in Harappa, 1.75 in Kalibangan, and 1.77 in Lothal എന്നു് ആർക്കിയോളജിസ്റ്റായ ജെ. കെ. നായരുടെ ബ്ലോഗിൽ കാണുന്നു. ഹാരപ്പയിലെ അളവായ 1.763 സെന്റീമീറ്റർ എന്നെടുത്താൽ ഒരു യോജന = 1.763 x 24 x 4 x 2000 x 4 / 10^5 = 13.54 കിലോമീറ്റർ എന്നു വരുന്നു.
24 അംഗുലം = 72 സെന്റിമീറ്റർ എന്നു് ഒരു വാസ്തു സൈറ്റിൽ കാണുന്നു. അതായതു് 1 അംഗുലം = 3 സെന്റിമീറ്റർ. ഒരു യോജന = 23.04 കിലോമീറ്റർ.

ഇനി ആര്യഭടൻ പറയുന്നതു കേൾക്കുക (ആര്യഭടീയം 1:7): നൃഷി യോജനം

ആര്യഭടൻ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നതു് ഒരു മനുഷ്യന്റെ ഉയരത്തിന്റെ 8000 ഇരട്ടിയാണു് (ഷി എന്നതു് 8000-നെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. നൃ നരനെയും.) യോജനയെന്നാണു്. ഒരു മനുഷ്യന്റെ ഉയരം ആറടി (1.8288 മീറ്റർ) എന്നെടുത്താൽ യോജന 14630.4 മീറ്റർ = 14.630 കിലോമീറ്റർ എന്നു കിട്ടും. ആഹാ! ഇതു മുകളിൽ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നതുമായി ഒത്തുപോകുന്നുണ്ടല്ലോ!

അങ്ങനെ ആഘോഷിക്കാൻ വരട്ടേ, ആര്യഭടൻ പറഞ്ഞതു മൊത്തം നോക്കാം:

നൃഷി യോജനം, ഞിലാ ഭൂവ്യാസോऽർക്കേന്ദ്വോർ‌ഘ്രിഞാ ഗിണാ ക മേരോഃ
ഭൃഗുഗുരുബുധശനിഭൗമാഃ ശശിങഞണനമാംശകാഃ സമാർക്കസമാഃ

അർത്ഥം: (ഇതു മനസ്സിലാക്കാൻ ആര്യഭടീയസംഖ്യാക്രമം എന്ന പോസ്റ്റിൽ പ്രതിപാദിച്ചിരിക്കുന്ന അക്ഷരസംഖ്യാരീതി ഒന്നു വായിക്കുന്നതു നന്നായിരിക്കും.)

നൃ-ഷി യോജനം = 8000 (ഷ = 80, ഷി = 8000) ആൾപ്പൊക്കം (നൃ) ഒരു യോജന.
ഞിലാ ഭൂ-വ്യാസോ = 1050 (ഞ = 10, ഞി = 1000, ല = 50, ഞില = 1000 + 50 = 1050) യോജന ഭൂമിയുടെ വ്യാസം.
അർക്ക-ഇന്ദോഃ ഘ്രിഞാ ഗിണ = സൂര്യചന്ദ്രന്മാർക്കു് 4410 (ഘ = 4, ര = 40, ഘ്ര = 44, ഘ്രി = 4400, ഞ = 10, ഘ്രിഞ = 4400 + 10 = 4410), 315 (ഗ = 3, ഗി = 300, ണ = 15, ഗിണ = 300 + 15 = 315)
മേരോഃ ക = മേരുവിനു് 1 (ക = 1)
ഭൃഗു-ഗുരു-ബുധ-ശനി-ഭൗമാ ശശി-ങ-ഞ-ണ-ന-മ-അംശകാഃ = ശുക്രൻ, വ്യാഴം, ബുധൻ, ചന്ദ്രൻ, ചൊവ്വ എന്നിവയ്ക്കു് ചന്ദ്രന്റെ 5 (ങ), 10 (ഞ), 15 (ണ), 20 (ന), 25 (മ) എന്നീ ഭാഗങ്ങളാണു്.
സമ അർക്ക-സമാഃ = യുഗങ്ങളിലെ വർഷങ്ങളുടെ എണ്ണം സൂര്യന്റെ ചുറ്റലുകളുടെ എണ്ണത്തിനു തുല്യമാണു്.

അതായതു്, ഒരു മനുഷ്യന്റെ ഉയരത്തിന്റെ 8000 മടങ്ങാണു് യോജന. ഭൂമിയുടെ വ്യാസം 1050 യോജനയാണു്. സൂര്യന്റെ വ്യാസം 4410 യോജന. ചന്ദ്രന്റെ വ്യാസം 315 യോജന. ശുക്രൻ, വ്യാഴം, ബുധൻ, ശനി, ചൊവ്വ എന്നിവയുടെ വ്യാസങ്ങൾ യഥാക്രമം ചന്ദ്രവ്യാസത്തിന്റെ അഞ്ചിലൊന്നു്, പത്തിലൊന്നു്, പതിനഞ്ചിലൊന്നു്, ഇരുപതിലൊന്നു്, ഇരുപത്തഞ്ചിലൊന്നു് ഇവയാണു്.

ആര്യഭടന്റെ കണക്കുകൾ അപ്പാടെ തെറ്റാണെന്നു വ്യക്തമാണല്ലോ. ചന്ദ്രനെക്കാൾ ചെറുതാണു വ്യാഴവും ശനിയുമെന്നൊക്കെ പറഞ്ഞതു് അവയുടെ ആകാശത്തിൽ കാണുന്ന വലിപ്പത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിലാവണം. അതുപോലെ ചന്ദ്രന്റെയും സൂര്യന്റെയും വ്യാസങ്ങൾ ഭൂമിയുടേതിന്റെ 0.3 മടങ്ങും 4.2 മടങ്ങും ആണെന്നാണു പാവം ധരിച്ചിരുന്നതു്!

ഭൂമിയുടെ വ്യാസം ആര്യഭടൻ ശരിയായി ഗണിച്ചു എന്നു കാണിക്കാൻ ശ്രീ ഗോപാലകൃഷ്ണൻ തന്റെ Indian Scientific Heritage എന്ന പുസ്തകത്തിൽ (പേജ് 268) ഈ ശ്ലോകം ഉദ്ധരിക്കുന്നുണ്ടു്. പക്ഷേ അവിടെ “നൃഷി യോജനം, ഞിലാ ഭൂവ്യാസേ…” എന്നു മാത്രം ഉദ്ധരിച്ചു് അർത്ഥം പറഞ്ഞു് അർദ്ധോക്തിയിൽ വിരമിച്ചിരിക്കുന്നു. കാരണം, ബാക്കി പൊട്ടത്തെറ്റാണെന്നു് ഏതു സ്കൂൾകുട്ടിക്കും മനസ്സിലാവും, അത്ര തന്നെ!

യഥാർത്ഥത്തിൽ സൂര്യനു് ഭൂമിയുടെ 109 ഇരട്ടി വ്യാസമുണ്ടു്. ചന്ദ്രന്റെ വ്യാസം ഭൂമിയുടേതിന്റെ 0.3 ആണെന്നതു് ഏകദേശം ശരിയാണു് (0.2724). എന്നാൽ ബാക്കിയുള്ള മൂല്യങ്ങളൊക്കെ തെറ്റാണു്. ശരിയായ മൂല്യങ്ങൾ താഴെക്കൊടുക്കുന്നു.

Planet	Diameter	Sun	Moon	Mercury	Venus	Earth	Mars	Jupiter	Saturn
Sun	1391000.0	1.0000	400.3108	285.0760	114.9245	109.0450	204.7395	9.7284	11.5401
Moon	3474.8	0.0025	1.0000	0.7121	0.2871	0.2724	0.5115	0.0243	0.0288
Mercury	4879.4	0.0035	1.4042	1.0000	0.4031	0.3825	0.7182	0.0341	0.0405
Venus	12103.6	0.0087	3.4833	2.4806	1.0000	0.9488	1.7815	0.0847	0.1004
Earth	12756.2	0.0092	3.6711	2.6143	1.0539	1.0000	1.8776	0.0892	0.1058
Mars	6794.0	0.0049	1.9552	1.3924	0.5613	0.5326	1.0000	0.0475	0.0564
Jupiter	142984.0	0.1028	41.1488	29.3036	11.8133	11.2090	21.0456	1.0000	1.1862
Saturn	120536.0	0.0867	34.6886	24.7030	9.9587	9.4492	17.7415	0.8430	1.0000

ഇതിൽ ഏതെങ്കിലും ഒരു മൂല്യം ശരിയാണെന്നു സ്ഥാപിക്കാൻ വേണ്ടി ആധുനികമൂല്യത്തിൽ നിന്നു് ആര്യഭടനും മറ്റും പറഞ്ഞ മൂല്യത്തെ ഹരിച്ചാണു് പലരും യോജനയുടെ വലിപ്പം കണക്കാക്കുന്നതു്. അങ്ങനെ യോജന 8 കിലോമീറ്റർ മുതൽ 15 കിലോമീറ്റർ വരെ നീളം പലയിടത്തും കാണാം. ഒരു മനുഷ്യന്റെ ഉയരം ആറടി (1.8288 മീറ്റർ) എന്നെടുത്താൽ യോജന 14630.4 മീറ്റർ = 14.630 കിലോമീറ്റർ എന്നു കിട്ടും. ഭൂമിയുടെ വ്യാസം 15362 കിലോമീറ്റർ എന്നും.

മുകളിൽ പറഞ്ഞതു് ഇങ്ങനെ സംഗ്രഹിക്കാം:

പ്രാചീനഭാരതീയഗണിതജ്ഞർ, മറ്റു രാജ്യങ്ങളിലെ ഗണിതജ്ഞരെപ്പോലെ തന്നെ, ഭൂമിയുടെയും മറ്റു ഗ്രഹങ്ങളുടെയും വലിപ്പവും വേഗതയും ദൂരവും മറ്റും കണക്കുകൂട്ടാൻ ശ്രമിച്ചിരുന്നു. അതിനുള്ള ഉപകരണങ്ങളുടെയും അറിവിന്റെയും അഭാവത്തിൽ ഇവയിൽ പലതും തെറ്റായ മൂല്യങ്ങളായിരുന്നു.
ഈ മൂല്യങ്ങൾ തെറ്റായിരുന്നില്ല, വളരെ കൃത്യമായിരുന്നു എന്നു വാദിക്കുന്ന ഒരു കൂട്ടം ആളുകൾ ഉണ്ടു്. പതിനാലാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന സായണൻ പ്രകാശത്തിന്റെ വേഗത കൃത്യമായി കണ്ടുപിടിച്ചു എന്നു പറയുന്നതു് ഒരു ഉദാഹരണമാണു്. സുഭാഷ് കാക്ക് എന്ന എഞ്ചിനീയറെ ഉദ്ധരിച്ചു് ഒരു ലേഖനം എഴുതിയ ലിൻഡാ ജോൺസനും, ലോകത്തിലുള്ള ജ്ഞാനം മുഴുവൻ പ്രാചീനഭാരതത്തിലുണ്ടായിരുന്നു എന്നു പ്രസംഗിച്ചു നടക്കുന്ന ഡോ. എൻ. ഗോപാലകൃഷ്ണനും ഉദാഹരണങ്ങൾ. അതിനു വേണ്ടി അവർ പറയുന്ന വാദങ്ങൾക്കു പലതിനും ഒരു അടിസ്ഥാനവുമില്ല.
സായണൻ പറഞ്ഞതു് ഭൂമിക്കു ചുറ്റും സൂര്യൻ സഞ്ചരിക്കുന്ന വേഗതയാണു്. അതിനു വലിയ അർത്ഥമൊന്നും ഇപ്പോഴില്ലാത്തതു കൊണ്ടു് അതു് പ്രകാശപ്രവേഗമാണെന്നു വ്യാഖ്യാനിച്ചാണു് ഇവരുടെ കളികൾ. അര നിമിഷത്തിൽ 2202 യോജന സഞ്ചരിക്കുന്നു എന്നതിൽ നിമിഷത്തിനും യോജനയ്ക്കും തോന്നിയ വിലകൾ കൊടുത്താണു് അവസാനത്തെ ഉത്തരം ശരിയാക്കുന്നതു്. ഈ മൂല്യങ്ങൾ പ്രാചീനഗണിതപുസ്തകങ്ങളിലെ മറ്റു പല പരാമർശങ്ങളുമായി ഒത്തുപോകുന്നില്ല.
ലിൻഡാ ജോൺസനും സുഭാഷ് കാക്കും പറയുന്ന കണക്കിൽ തെറ്റുണ്ടു്. (അര നിമിഷത്തെ ഒരു നിമിഷമാക്കി അവർ.) എങ്കിലും അവസാനത്തെ ഉത്തരം പ്രകാശവേഗതയോടു് വളരെ അടുത്തതാക്കാൻ അവർ വിജയിച്ചു. യോജനയുടെ ദൈർഘ്യം അഡ്ജസ്റ്റു ചെയ്താണെന്നു മാത്രം.
ഗോപാലകൃഷ്ണൻ പറഞ്ഞ കണക്കു മൊത്തം തെറ്റാണു്. പ്രസംഗത്തിൽ പറഞ്ഞ മൂല്യങ്ങൾ ഗുണിച്ചു നോക്കിയാൽത്തന്നെ ഈ തെറ്റു മനസ്സിലാകും.
നിമിഷം എത്രയാണെന്ന കാര്യം നമുക്കു വ്യക്തമായി അറിയാം. യോജനയുടെ ദൈർഘ്യത്തെപ്പറ്റി അഭിപ്രായവ്യത്യാസമുണ്ടു്. അംഗുലത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ അതിനു വ്യക്തമായ ഒരു നിർവ്വചനമുണ്ടെങ്കിലും പ്രാചീനാചാര്യന്മാർ പറഞ്ഞ മൂല്യങ്ങളിൽ നിന്നു ബായ്ക്ക്‌കാൽക്കുലേഷൻ ചെയ്യുന്ന രീതിയാണു് സാധാരണയായി ഇത്തരം ആളുകൾ ചെയ്യുന്നതു്. ഭൂമിയുടെ വ്യാസവും മറ്റും കണ്ടുപിടിക്കുന്നതിൽ പ്രാചീനർക്കു തെറ്റു പറ്റി എന്നു സമ്മതിക്കുന്നതിനേക്കാൾ, അവ കിറുകൃത്യമാണെന്നു സ്ഥാപിക്കാൻ യൂണിറ്റിനെ തോന്നിയതു പോലെ മാറ്റുകയാണു് ഇത്തരം വ്യാഖ്യാതാക്കൾ ചെയ്യുന്നതു്.
സുഭാഷ്, ലിൻഡ, ഗോപാലകൃഷ്ണൻ ഇവർ പറഞ്ഞ അസംബന്ധങ്ങളിൽ ഒന്നു പോലും സായണനു് പ്രകാശപ്രവേഗം എത്രയായിരുന്നു എന്നറിയാമായിരുന്നു എന്നതിനു തെളിവു നൽകുന്നില്ല. കൃത്രിമമായി പടച്ചുണ്ടാക്കിയ വാദങ്ങൾ മാത്രം.

യോജനയുടെ മുകളിൽ കൊടുത്ത ഓരോ മൂല്യവും ഉപയോഗിച്ചു് ആര്യഭടനും മറ്റും പറഞ്ഞതു് കൃത്യമാണോ എന്നു പരിശോധിക്കുന്നതിലും എളുപ്പം, ആര്യഭടന്റെയും മറ്റും മൂല്യത്തിൽ നിന്നു് യോജനയെ തിരിച്ചു കണക്കുകൂട്ടുകയാണു്. (ഇതു തന്നെയാണു് ഈ ഗവേഷകരിൽ പലരും ചെയ്യുന്നതു് എന്നതു മറ്റൊരു കാര്യം.) ഭാവിയിൽ ഭാരതീയജ്ഞാനത്തെപ്പറ്റി വാചാലമായി എഴുതുന്നവർക്കു വേണ്ടി അങ്ങനെയൊരു പട്ടിക ഞാൻ താഴെ ഉണ്ടാക്കിയിട്ടുണ്ടു്. 7 മുതൽ 7650 വരെ കിലോമീറ്റർ ആകാം ഒരു യോജന എന്നാണു് ഇതിൽ നിന്നു മനസ്സിലാകുന്നതു്. ഏതു ശ്ലോകത്തെയാണോ വ്യാഖ്യാനിക്കേണ്ടതു്, അതനുസരിച്ചു യോജനയെ തിരഞ്ഞെടുക്കാം.

ഉദാഹരണമായി: “ബുധന്റെ വ്യാസം 21 യോജനയാണെന്നു് ആര്യഭടൻ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ഒരു യോജന = 232 കിലോമീറ്റർ. അതായതു് ബുധന്റെ വ്യാസം = 21 x 232 = 4872 കിലോമീറ്റർ. ആധുനികശാസ്ത്രം പറയുന്നതു് ഇതു് 4879.4 ആണു് എന്നാണു്. ആധുനിക ഉപകരണങ്ങളൊന്നുമില്ലാതെ ധ്യാനത്തിലൂടെ ആര്യഭടൻ കണ്ടുപിടിച്ച മൂല്യം എത്ര ശരിയാണെന്നു നോക്കൂ!”

ശരിയാക്കേണ്ട സംഗതി	യോജന (കി. മീ.)	മനുഷ്യന്റെ പൊക്കം (മീറ്റർ)
ഭൂമിയുടെ വ്യാസം = 12756.2 കി. മീ.
ആര്യഭടൻ: 1050 യോജന	12.15	1.52
ഭാസ്കരൻ I : 1600 യോജന	7.97	1.00
സൂര്യന്റെ വ്യാസം = 1391000.0 കി. മീ.
ആര്യഭടൻ: 4410 യോജന	315.42	39.43
ഭാസ്കരൻ I: 6480 യോജന	214.66	26.83
ബ്രഹ്മഗുപ്തൻ/ഭാസ്കരൻ II/ശ്രീപതി: 6522 യോജന	213.28	26.66
ചന്ദ്രന്റെ വ്യാസം = 3474.8 കി. മീ.
ആര്യഭടൻ: 315 യോജന	11.03	1.38
ബ്രഹ്മഗുപ്തൻ/ശ്രീപതി: 480 യോജന	7.24	0.91
ഭാസ്കരൻ I: 315 യോജന	11.03	1.38
ഭാസ്കരൻ II: 400 യോജന	8.69	1.09
ലല്ലാചാര്യൻ: 320 യോജന	10.86	1.36
ബുധന്റെ വ്യാസം = 4879.4 കി. മീ.
ആര്യഭടൻ: 21 യോജന	232.35	29.04
ശുക്രന്റെ വ്യാസം = 12103.6 കി. മീ.
ആര്യഭടൻ: 63 യോജന	192.12	24.02
ചൊവ്വയുടെ വ്യാസം = 6794.0 കി. മീ.
ആര്യഭടൻ: 12.6 യോജന	539.21	67.40
വ്യാഴത്തിന്റെ വ്യാസം = 142984.0 കി. മീ.
ആര്യഭടൻ: 31.5 യോജന	4539.17	567.40
ശനിയുടെ വ്യാസം = 120536.0 കി. മീ.
ആര്യഭടൻ: 15.75 യോജന	7653.08	956.64
ഭൂമിയ്ക്കും സൂര്യനും ഇടയിലുള്ള ശരാശരി ദൂരം = 149597871 കി. മീ.
ബ്രഹ്മഗുപ്തൻ: 689358 യോജന	217.01	27.13
ഭാസ്കരൻ I : 459585 യോജന	325.51	40.69
ശ്രീപതി: 684870 യോജന	218.43	27.30
ഭാസ്കരൻ II : 689377 യോജന	217.00	27.13
ലല്ലാചാര്യൻ: 459585 യോജന	325.51	40.69
ഭൂമിയ്ക്കും ചന്ദ്രനും ഇടയിലുള്ള ശരാശരി ദൂരം = 384403 കി. മീ.
ബ്രഹ്മഗുപ്തൻ/ശ്രീപതി/ഭാസ്കരൻ I : 51566 യോജന	7.45	0.93
ഭാസ്കരൻ I : 34377 യോജന	11.18	1.40
ലല്ലാചാര്യൻ: 34377 യോജന	11.18	1.40

ഏതെങ്കിലും മനുഷ്യനു 956 മീറ്റർ പൊക്കമുണ്ടാവുമോ എന്നു് ഏതെങ്കിലും വിവരദോഷികൾ ചോദിച്ചാലും സാരമില്ല. മഹാഭാരതത്തിലെ ഘടോൽക്കചന്റെ വർണ്ണന ഒന്നു സംസ്കൃതത്തിൽ ക്വോട്ടു ചെയ്തിട്ടു് ആ കാലത്തെ മനുഷ്യർക്കു് അത്രയും വലിപ്പമുണ്ടു് എന്നു സമർത്ഥിക്കാവുന്നതേ ഉള്ളൂ. ഗുഡ് ലക്ക്!

ലാലല് പിടിച്ച പുലിവാലല്

2010-02-23T16:19:10Z

എന്തായാലും സംഗതി ഹോട്ടായി. എനിക്കിഷ്ടപ്പെട്ടു...

"വിഗ്ഗും ചാന്തും പൌഡറും മാറ്റിയിട്ടിട്ടൊന്നിറങ്ങിക്കേ, സുന്ദരിമാരൊക്കെ ബോധം കെട്ടുവീഴും"- അഴീക്കൊട്

"അഴീക്കോടിന് സുന്ദരന്മാരോടൊക്കെ പണ്ടേ അസൂയയാണ്" - പത്മനാഭന്‍

"മതിഭ്രമം (അതായത് ചിത്തഭ്രമം) ഉള്ളവര്‍ക്ക് ആദ്യം തോന്നുന്നത് മറ്റുള്ളവര്‍ക്ക് അതുണ്ടെന്നതാണ്" - അഴീക്കോട് (അത് അഴീക്കോടിന് മനസ്സിലായത് പുസ്തകം വായിച്ചിട്ട്- അഴീക്കോടിനത് മനസ്സിലാക്കാന്‍ പറ്റി എന്നതാണ് കാര്യം).

എന്തായാലും എന്റെ ലാലേ, എന്തിനായിരുന്നു ഈ വയസ്സാം കാലത്ത് ഇതിന്റെയൊക്കെ ആവശ്യം? മൌനം വിഡ്ഢ്യാനു പാഷാണം എന്നതല്ലായിരുന്നോ ചൊല്ല്? സുന്ദരസുകുമാര അഴീക്കോടിനെ “അയാള്‍“ കഥയെഴുതട്ടെ എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞത് എന്തായാലും കുറച്ച് ബഹുമാനക്കുറവ് തന്നെ. ഒന്നുമില്ലെങ്കിലും ലല്ലലം പാടുന്ന ലാലിന്റെ അച്ഛന്റെ (അപ്പൂപ്പന്റെ?) പ്രായമില്ലേ ശ്രീ അഴീക്കൊടിന്?
സ്വര്‍ണ്ണക്കടയുടെ പരസ്യത്തെപ്പറ്റി പറയണോ വേണ്ടയോ എന്നത് അഴീക്കൊടിന്റെ സ്വാതന്ത്ര്യം- അതിലഭിനയിക്കണമോ വേണ്ടയോ എന്നത് ലാലിന്റെ സ്വാതന്ത്ര്യവും. അത് അങ്ങിനെയങ്ങ് പോയാല്‍ പോരായിരുന്നോ? കഷ്ടകാലത്തിന് കൂട്ടിനിക്കാര്യത്തില്‍ മമ്മൂട്ടിയെ പോലും കിട്ടില്ല- കാരണം അദ്ദേഹം ഒരു സ്വര്‍ണ്ണക്കടയുടെ പരസ്യത്തിലും ഇതുവരെ അഭിനയിച്ചിട്ടില്ല (ശരിതന്നെ?). ഇനിയിപ്പോള്‍ അറ്റ്‌ലാസ്റ്റ്, മഹാനടന്‍ അറ്റ്‌ലസ് രാമചന്ദ്രന്‍ തന്നെ ശരണം.

അഴീക്കോടും കലക്കി - ഞാന്‍ ലാലിനോട് പറഞ്ഞു, ഇതിനൊക്കെ മദ്ധ്യസ്ഥം വഹിക്കാനുള്ള ക്ഷമയും സമയവും എനിക്കില്ല, അതൊക്കെ ക്ഷമയും സര്‍വ്വോപരി സമയവുമുള്ള സാസ്കാരിക വകുപ്പ് മന്ത്രിയൊക്കെയാണ് ചെയ്യേണ്ടത് - അതുകൊണ്ടല്ലേ, ഇന്നുതന്നെ ബഹുമന്ത്രി പറഞ്ഞത്..., എല്ലാവര്‍ക്കും സമ്മതമാണെങ്കില്‍ ഞാനേറ്റു കാര്യമെന്ന്? എന്താണ് കാര്യം? - അഴീക്കൊട് പറഞ്ഞു... അങ്ങിനെ ഒടുവില്‍ അഴീക്കോട് ആരായീ...?

ലാല്‍ ദുബായിയില്‍ തന്നെ കയറിപ്പിടിക്കുന്നത് ഇത്തരം സില്ലി കാര്യങ്ങളില്‍ ലാല്‍ അമിതശ്രദ്ധ വെക്കുന്നതുകൊണ്ടാണെന്ന് അഴീക്കോട്. മന്ദബുദ്ധികളുടെ ലക്ഷണമാണത്രേ അത് ...

ഹെന്റമ്മോ, ഞാന്‍ നിര്‍ത്തി.

ഒത്തുപിടിച്ചാല്‍ നോക്കുകൂലിയും പൊങ്ങും

2010-02-23T02:40:22Z

കൊടിനിറം നോക്കാതെ നോക്കുകൂലി; തരപ്പെട്ടത് 88,800 രൂപസീതത്തോട്: കൊടിനിറം നോക്കാതെ നോക്കുകൂലിക്കായി തൊഴിലാളിയൂണിയനുകള്‍ ഒന്നിച്ചുനിന്നപ്പോള്‍ തരപ്പെട്ടത് 88,800 രൂപ. ഞായറാഴ്ച ശബരിഗിരി പദ്ധതിയുടെ മൂഴിയാര്‍ പവര്‍ഹൗസിലാണ് സംഭവം.വൈദ്യുതിബോര്‍ഡിന്റെ ക്രെയിന്‍ ഉപയോഗിച്ച് ട്രാന്‍സ്‌ഫോര്‍മര്‍ ലോറിയില്‍ കയറ്റുന്നത് കണ്ടുനിന്നതിനാണ് തൊഴിലാളിയൂണിയനുകള്‍ 88,800 രൂപ നോക്കുകൂലി വാങ്ങിയത്.സി.ഐ.ടി.യു,

നേരം പുലർന്നു

2010-02-22T05:29:22Z

കുഞ്ഞു കുസൃതി കൊച്ചുണ്ണി,
ഉണർന്നു വെറുതെയിരിപ്പായി.
മടിച്ചിരുന്നാൽ അടികിട്ടും,
അമ്മ പറഞ്ഞൂ ദേഷ്യത്തിൽ.
പല്ലു തേച്ചു കുളിച്ചുവരൂ,
പ്രാതൽ കഴിച്ചു നടന്നോളൂ.
സ്ലേറ്റും പെൻസിലും പുസ്തകവും,
ചേട്ടൻ കൊണ്ടുത്തന്നീടും.
മടികാട്ടാതെ പോയിട്ട്,
മിടുക്കനായി പഠിച്ചീടൂ.

രത്തിനഗിരിയിലെ സൂര്യന്‍

2010-02-19T18:52:04Z

ഇതെന്റെ സ്വന്തം ബെഞ്ചാണ്. ഈ ബെഞ്ചിലാണു പതിവായി ഇരിപ്പ്‌. കോവൈ നഗരത്തിലെ തിരക്കില്‍ നിന്നും അല്പം മാറിയാണീ സ്ഥലം. ഓഫീസില്‍ നിന്നും ഒരു ദിവസം വീട്ടിലേക്കു നടക്കുമ്പോഴാണീ സ്ഥലം കണ്ടത്. ഒരു ചെറീയ പാര്ര്കുപോലെ- തിരക്കില്ല, ഇരുന്നാല്‍, പടിഞ്ഞാറു സൂര്യന്‍ ചുവന്നു താഴുന്നതു കാണാന്‍ നല്ല ചന്തം. കൂട്ടുകാരില്ലാത്ത ഈ നഗരത്തില്‍ ഇതൊരു ദിനചര്യയായതില്‍ അത്ഭുതമില്ല.ഇടതു വശത്തെ റോഡു മുറിച്ചു കടന്നാല്‍

എന്റെ മുഴുവന്‍ പ്രൊഫൈല്‍!

2010-02-19T06:38:03Z

പ്രിയരേ- അനോണീ ശല്യം കൂടുന്നതോടെ ഭാവിയില്‍ ഗൂഗിള്‍ ഉപഭോക്താക്കളുടെ മുഴുവന്‍ വിവരങ്ങളും പ്രസിദ്ധീകരിക്കേന്റി വരും എന്ന അവസ്ഥയെ മുങ്കൂട്ടി കണ്ടുകൊണ്ട് ഞാനെന്റെ ഫുള്‍ പ്രൊഫൈല്‍ പ്രസിദ്ധീകരിക്കാന്‍ ആഗ്രഹിക്കുന്നു- എല്ലാവരും ശ്രദ്ധിച്ചു വായിക്കുമല്ലോ?Name: VanDeppan Mat'Eppeon ( :: V M ::) (വണ്ടപ്പന്‍ മാത്തപ്പന്‍ എന്നു ചില തെണ്ടികളു വിളിക്കും- ഐ ഡോണ്ട് കെയര്‍)Nationality - INDIAN (But have travel

എങ്കിലും എന്റെ കൈപള്ളീ-

2010-02-17T19:33:42Z

എനിക്കു നേരിട്ടറിയാവുന്നൊരു ബ്ലോഗറും വിവിധ മേഖലകളില്‍ വിദഗ്ദ്ധനുമാണു താങ്കള്‍. പണ്ടു ഉം-അല്‍- കോയിന്‍ മീറ്റില്‍ താങ്കള്‍ നടത്തിയ വെബ്-2.0 പ്രസംഗം കണ്ട് ഞാന്‍ തരിച്ചിരുന്നിട്ടുണ്ട്. കാരണം 10 മിനിറ്റലിധം കസേരയിലിരുന്നാല്‍ കാലിനിരു തരിപ്പാ. ആയുര്‍വേദം പരീക്ഷിക്കുന്നുണ്ട്. ഞാന്‍ ആ പ്രസംഗം കേട്ട ശ്രദ്ധയോടെ ക്ലാസ്സില്‍ സാറീനെ ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നെങ്കില്‍ എനിക്കു റാങ്ക് കിട്ടിയേനേ, റാങ്ക്! യാതൊരു സ്റ്റേജ്

ഒരു ബാലന്റൈന്‍ ഓര്‍മ്മക്കുറിപ്പ്

2010-02-13T12:31:44Z

മുറിയിലെത്തി വലിച്ചു വാരിക്കിടന്ന പത്രത്താളുകളും, ഡ്രസ്സുകളും എടുത്തൊന്നു ഒതുക്കി വച്ച്, ജനല്‍ തുറന്നു താഴേക്കു നോക്കി. നല്ല തണുത്ത കാറ്റടിക്കുന്നു. ഒരു സിഗരറ്റിനു തീ കൊളുത്തി ആ കാറ്റും ആസ്വദിച്ച് താഴേ ഒരു ഫിലിപിനി കപ്പിള്‍സ് കൈ കോര്‍ത്തു പോകുന്നതും നോക്കി നിന്നപ്പോള്‍ ഇന്നു വലന്റൈന്‍സ് ഡേ ആണെന്ന കാര്യം ഓര്‍ത്തു.ജനല്‍ അടച്ച് മുറിയില്‍ ഒന്നു കണ്ണോടിച്ചു. ഈ വലന്റൈന്‍സ് ഡേ അബുദാബിയിലെ ഈ ഒരു

നവീന ഫോട്ടോഗ്രാഫിക് രീതികള്‍

2010-02-12T10:44:24Z

കണ്‍സെപ്ഷ്വല്‍ ഫോട്ടോഗ്രഫി, ഫൈനാര്‍ട്ട്സ് ഫോട്ടൊഗ്രഫി എന്നിവയില്‍ നിന്നും വ്യത്യസ്തമായ ചില ഫോട്ടോഗ്രാഫിക്ക് രീതികളും, ഈ രീതിയിലെടുത്തിരിക്കുന്ന ചില ഫോട്ടോകളുമാണിവിടെ വിശകലനം ചെയ്തിരിക്കുന്നത്. കലക്കി, കിടിലം, ഗ്രേറ്റ്, കൂള്‍, ഹോട്ട്, വാം, മുതലായ ചൊറിയല്‍ കമന്റുകള്‍ ഒഴിവാക്കി ഈ കലക്കന്‍ ഫോട്ടോകളുടെ ടെക്നിക്കല്‍ ആസ്പെക്റ്റ്സ് , ഫിലോസഫിക്കല്‍ എഡ്ജ് , സര്‍ക്കംഫറന്‍സ് തുടങ്ങിയ

ഡോ.ആര്‍.ഗോപിമണി കര്‍ഷകന്റെ ശത്രുവോ അതോ മിത്രമോ?

2010-02-05T09:51:56Z

മാതൃഭൂമി ദിനപത്രത്തില്‍ 4-2-2010 ല്‍ ഡോ. ആര്‍. ഗോപിമണി ജി.എം.വിള: എന്തിനീ തര്‍ക്കം എന്നൊരു ലേഖനം പ്രസിദ്ധീകരിക്കുകയുണ്ടായി.കര്‍ഷകനായ എനിക്ക് ശാസ്ത്രജ്ഞാനം കുറവാണ് എന്ന് ആദ്യമേ സമ്മതിക്കുന്നു. ഇതേ ശാസ്ത്രജ്ഞന്‍ തെങ്ങിലെ മഞ്ഞളിപ്പ് രോഗത്തിന് അഞ്ച് കിലോ യൂറിയ രോഗം വന്ന തെങ്ങിന് ചുറ്റും പ്രയോഗിക്കുവാന്‍ മാതൃഭൂമി പത്രത്തില്‍ ആക്ഷേപങ്ങളും അഭിപ്രായങ്ങളും എന്ന പംക്തിയില്‍ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചിരുന്നത്

വ്യേണുനാദം

2010-02-03T19:21:16Z

ഈ വേണുവാര്?

മണ്‍‌രമറ്റീവിയുടെ ഇന്നത്തെ കൌണ്ടര്‍മണിപ്പരിപാടിയായ ശിവരാമവിചാരണയുടെ അവസാനം സഖാവ് വേണുവിന്റെ ഊപ്പസംഹാരം:

“ഈ പരിപാടി ഇത്ര തരം‌താണ നിലവാരത്തിലെത്തിയത് കാണിക്കുന്നത് (മാര്‍ക്സിസ്റ്റ്) പാര്‍ട്ടി ഇന്ന് നേരിടുന്ന...” (എന്നോ മറ്റോ)

അണ്ണോ വേണൂ, ആ പരിപാടി ഇത്രയും തറ താണതാക്കാന്‍ താങ്കള്‍ വഹിക്കുന്ന പങ്ക് എത്രയെന്ന് താങ്കളന്വേഷിക്കാത്തത് താങ്കളുടെ എളിമകൊണ്ടാണെന്ന് ആര്‍ക്കാണറിയാന്‍ വയ്യാത്തത്?

ഒരാളും പറയുന്നത് മുഴുമിപ്പിക്കാന്‍ സമ്മതിക്കില്ല... ആരെങ്കിലും എന്തെങ്കിലും പറഞ്ഞ് വരുമ്പോള്‍ പരസ്പരബന്ധമോ നൂല്‍‌ബന്ധം പോലുമോ ഇല്ലാത്തതെങ്കിലും ഇടയ്ക്ക് കയറി ചോദിക്കും.പങ്കെടുക്കുന്നവര്‍ എന്തുകൊണ്ടാണോ “ലെവിടെ നില്‍ക്കഡോ, ഞാനൊന്ന് പറഞ്ഞ് തീരട്ട്, എന്നിട്ട് തോക്കില്‍ കയറി വെടിവെക്ക്” എന്ന് പറയാത്തത്...

(രാജ്‌മോഹന്‍ ഉണ്ണിത്താനോടും അണ്ണാച്ചി ആ സ്റ്റൈല് പരിപാടി നടത്താന്‍ നോക്കി- ഉണ്ണിത്താനണ്ണന്‍ ഒന്നാന്തരമായി പറഞ്ഞൂ- “വേണൂ, താനെന്നാ വിസ്തരിക്കുകയാണോ, വിചാരണയൊക്കെ അങ്ങ് കോടതിയില്‍ രാവിലേ തന്നെ കഴിഞ്ഞു, ഇവിടെ താനൊക്കെ വിളിച്ച് വരുത്തിയതുകൊണ്ടാണ് ഞാനൊക്കെ വന്നിരിക്കുന്നത്. അതുകൊണ്ട് അണ്ണന്‍ വിട്ടുപിടി” (എന്നപോലെയോ മറ്റോ)).

യെന്തൊരഹംഭാവം... ഇന്ന് മുന്നെമ്പി ശ്രീ ശിവരാമനോട് “...അങ്ങോട്ട് പറയുന്നതും കേള്‍ക്കണം” എന്ന് ദേഷ്യപ്പെട്ട് പറയുന്നതും കണ്ടു- ഇങ്ങനെയൊക്കെ സംസാരിക്കാന്‍ ഇദ്ദേഹമാരാണാവോ?
(അങ്ങിനെ അങ്ങോട്ട് പറയുന്നതും കേള്‍ക്കണമെന്ന് പറഞ്ഞ് കേള്‍പ്പിച്ചത് ശ്രീ ഉമ്മന്‍ ചാണ്ടി ഓഫര്‍ തന്നൂ എന്ന് ശിവരാമന്‍ പരസ്യമായി പറഞ്ഞൂ എന്ന് പറഞ്ഞാണ്. ശിവരാമന്‍ വ്യക്തമായില്ല, ഒന്നുകൂടി പറയൂ എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോള്‍ അണ്ണന്‍ വ്യക്തമാക്കി:
ശിവരാമന് വേണ്ട ഓഫര്‍ അങ്ങോട്ട് കൊടുക്കും എന്ന് ഉമ്മന്‍ ചാണ്ടി പരസ്യമായി പറഞ്ഞല്ലോ... അപ്പോള്‍ ശിവരാമന്‍ പറഞ്ഞു, അത് ഉമ്മന്‍ ചാണ്ടി പറഞ്ഞതല്ലേ, ഞാന്‍ പറഞ്ഞതല്ലല്ലോ എന്ന്. അപ്പോള്‍ വേണുനാദം ഒരു നാനോസെക്കന്റ് നേരത്തേക്ക് നിലച്ചു, പിന്നെയും പൂര്‍വ്വാധികം ശക്തിയായി)

ആദ്യം ശിവരാമന്‍ പറഞ്ഞൂ എന്ന് പറഞ്ഞ് അങ്ങോട്ട് പറയുന്നതും കേള്‍ക്കണം എന്ന് അദ്ദേഹത്തെ ഗുണദോഷിച്ചു. ഞാന്‍ അങ്ങിനെ പറഞ്ഞില്ലല്ലോ എന്ന് ശിവരാമന്‍ പറഞ്ഞപ്പോള്‍ വേണുവണ്ണന്‍ നെക്സ്റ്റ് ക്വസ്റ്റ്യന്‍.

പൊന്ന് വേണൂ, ആ മനോരമയുടെ നിലവാരമെങ്കിലും കാണിക്കാമെങ്കില്‍ സ്വല്പമൊക്കെയല്ലേ തറയാവൂ. ഇത്തറയ്ക്ക് തറയാക്കണോ?

അതോ ഇതും ഒരു ലാര്‍ജര്‍ ഗെയിം പ്ലാനിംഗ് കമ്മീഷനാണോ?

“ബലികുടീരങ്ങളേ...”

(പണ്ടൊരിക്കല്‍ താന്‍ പറയാത്ത കാര്യം പറഞ്ഞൂ എന്ന് സുകുമാര്‍ അഴീക്കോടിനോട് പറഞ്ഞപ്പോള്‍ ഞാനങ്ങിനെ പറഞ്ഞില്ല, താന്‍ ആ പറഞ്ഞത് പിന്‍‌വലിക്കണം എന്ന് ശ്രീ അഴീക്കോട് ചൂടായപ്പോള്‍ സ്വതസിദ്ധമായ ശൈലിയില്‍ ലൈന്‍ കിട്ടുന്നില്ല, ഞാന്‍ പിന്നീട് വരാം എന്ന് ഏഷ്യാനെറ്റില്‍ പറഞ്ഞതും ഈ വേണുനാദമായിരുന്നോ?)

മ്യാവൂ മ്യാവൂ പൂച്ച

2010-01-28T05:39:43Z

മ്യാവൂ മ്യാവൂ പൂച്ച
പതുങ്ങിനടക്കും പൂച്ച
പപ്പടം തിന്നും പൂച്ച
അടുപ്പിനടുത്തു ചുരുണ്ടുകിടക്കും
പാൽ നിറമുള്ളൊരു പൂച്ച
അമ്മ വന്നു വടിയെടുത്താൽ
പറപറക്കും പൂച്ച
പാവം പാവം പൂച്ച
അമ്മൂന്റെ വീട്ടിലെ പൂച്ച.

അമ്മ

2010-01-27T05:15:40Z

വെണ്ണ ഞാൻ കണ്ടില്ല, കട്ടില്ലയെന്നോതി
കാർവർണ്ണനിന്നെന്റെ കനവിൽ വന്നു.
കള്ളച്ചിരിയുണ്ട്, ചേലയിൽ മണ്ണുണ്ട്,
കൂടെയൊരുപറ്റം തോഴരുണ്ട്.
കണ്ണൻ മുഖത്തേക്കു ഞാനൊന്നു നോക്കുമ്പോൾ
ചുണ്ടിൽ, ചിരിയേക്കാൾ വെണ്ണയുണ്ട്!
ഇല്ലില്ലയെൻ കണ്ണനൊന്നും കവർന്നില്ല,
എന്നോടു വന്നാരും ചൊല്ലിയില്ല.
ഉള്ളിൽ നിറഞ്ഞോരു ചിരിയൊന്നൊതുക്കി ഞാൻ
കണ്ണനെയെന്നോടു ചേർത്തുനിർത്തി.

ഉപഭോക്താവ് വാര്‍ത്തകളിലൂടെ കബളിക്കപ്പെടാതിരിക്കട്ടെ!!!!

2010-01-26T03:29:19Z

ബിടി വഴുതന: വിവാദത്തിന് കാന്താരിയുടെ എരിവ് വിഷയം വഴുതനയാണെങ്കിലും വിവാദത്തിനു കാന്താരിയുടെ എരിവ്.പ്രശ്നം ഇതാണ്: ജൈവ സാങ്കേതിക വിദ്യ(ബയോടെക്നോളജി)യിലൂടെ കീടപ്രതിരോധ ശേഷി ആര്‍ജിച്ച ബിടി വഴുതനയ്ക്കു നമ്മുടെ അടുക്കളയില്‍ പ്രവേശനം നല്‍കണോ?കേന്ദ്ര മന്ത്രിമാര്‍തന്നെ രണ്ടു തട്ടിലാണ്. ശാസ്ത്രീയ പരിശോധനകള്‍ക്കുശേഷം ബിടി വഴുതനയ്ക്കു നല്‍കിയ അംഗീകാരം അന്തിമമാണെന്നു കൃഷിമന്ത്രി ശരദ് പവാര്‍

നോക്കുകൂലി: തീരുമാനം പ്രാവര്‍ത്തികമാക്കണം

2010-01-25T01:08:44Z

തൊഴിലാളികള്‍ അന്യായമായി നോക്കുകൂലിയും മറ്റും വാങ്ങിയാല്‍ അത്‌ തിരികെ കൊടുപ്പിക്കുമെന്ന്‌ സി.ഐ.ടി.യു. സംസ്ഥാനനേതൃത്വം വ്യക്തമാക്കിയിരിക്കയാണ്‌. കഴിഞ്ഞദിവസം തൃശ്ശൂരില്‍ നടന്ന സി.ഐ.ടി.യു. സംസ്ഥാനസമ്മേളനത്തിലാണ്‌ ഈ തീരുമാനമുണ്ടായത്‌. നോക്കുകൂലി, ഭൂതപ്പണം, തൊഴില്‍ മറിച്ചുവില്‍ക്കല്‍ തുടങ്ങി തൊഴിലാളിവര്‍ഗത്തിനു ചീത്തപ്പേരുണ്ടാക്കുന്ന പ്രവര്‍ത്തനങ്ങള്‍ തീര്‍ത്തും ഒഴിവാക്കാനാണ്‌ തീരുമാനം. തൊഴിലാളികളുടെ

ബി.ടി വഴുതനയെ തടയുവാന്‍ നമുക്കും ഉപവസിക്കാം

2010-01-24T06:32:37Z

ജനുവരി മുപ്പതിന് പാളയം രക്തസാക്ഷി മണ്ഡപത്തില്‍ കേരള കാര്‍ഷിക പരിസ്ഥിതി കൂട്ടായ്മ ഉപവസിക്കുന്നു.വരൂ നിങ്ങള്‍ക്കും പങ്കെടുക്കാം. കൂടാതെ ഇവിടെ അഭിപ്രായവും രേഖപ്പെടുത്തുക.

കേന്ദ്രവിലക്ക് ആര്‍ക്കെതിരെ?

2010-01-24T04:29:00Z

ജനിതകമാറ്റം വരുത്തിയ വിത്തുകള്‍ തടയാനുള്ള നിയമത്തിന്‌ കേന്ദ്രവിലക്ക്‌തിരുവനന്തപുരം: ബി.ടി. വഴുതനങ്ങ ഉള്‍പ്പെടെ ജനിതകമാറ്റം വരുത്തിയ വിത്തിനങ്ങളുടെ വ്യാപനം തടയുന്നതിന്‌ നിയമം കൊണ്ടുവരാനുള്ള സംസ്ഥാനസര്‍ക്കാരിന്റെ നീക്കം കേന്ദ്രം വിലക്കി. ഇത്തരമൊരു നിയമനിര്‍മ്മാണത്തിന്‌ സംസ്ഥാനങ്ങള്‍ക്ക്‌ അവകാശമില്ലെന്ന്‌ ചൂണ്ടിക്കാട്ടിയാണ്‌ കേന്ദ്ര ശാസ്‌ത്രസാങ്കേതിക വകുപ്പിന്റെ നടപടി. മുന്‍കൂര്‍ അനുമതി തേടിയാണ്‌

സക്കറിയ സംഭവാവലോകനത്തിന്റെ ശാസ്ത്രീയത

2010-01-23T05:56:10Z

എന്തിലും ഏതിലും ശാസ്ത്രീയത, അതും ആധുനിക ശാസ്ത്രീയത മാത്രം കാണുന്ന, ഉണ്ടോ എന്ന് നോക്കുന്ന നമ്മളൊക്കെ സക്കറിയ വിവാദത്തില്‍ ജ്യോതിഷത്തിലേക്കും കവിടി നിരത്തിലിലേക്കും ആഭിചാരത്തിലേക്കുമൊക്കെ മാത്രം നോക്കുന്നതിന്റെ ശാസ്ത്രീയത എത്ര ആലോചിച്ചിട്ടും അങ്ങ്ട് പിടികിട്ടുന്നില്ല.

പയ്യന്നൂരില്‍ ശരിക്കും എന്തിനാണ് ആ പ്രസംഗം കേട്ട ചിലര്‍ സക്കറിയയുടെ കുത്തിന് പിച്ചതെന്ന് ആര്‍ക്കെങ്കിലുമറിയാമോ? ഇനി അറിയാന്‍ വയ്യെങ്കില്‍ നമ്മളെന്താണ് ചെയ്യേണ്ടത്? മൊത്തം കാര്യങ്ങളെ ശാസ്ത്രീയമായി ഒന്നവലോകിക്കണം. അതല്ലേ വേണ്ടത്?

അതായത് അവിടെ കൂടിയവര്‍ സക്കറിയയെ തടഞ്ഞുവെച്ചതും ചോദ്യം ചെയ്യതും അത് കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് നേതാക്കളുടെ ഒളിവുജീവിതത്തെ പരാമര്‍ശിച്ചതുകൊണ്ടായിരുന്നോ അതോ രാജ്‌മോഹന്‍ ഉണ്ണിത്താനെ മോബ് ജസ്റ്റിന്‍ പതാലി ആക്കാന്‍ മാര്‍ക്സിസ്റ്റുകാര്‍ നോക്കിയതിനെ സക്കറിയ വിമര്‍ശിച്ചതുകൊണ്ടായിരുന്നോ?

സംഭവം നടന്ന് ഇരുപത്തിനാലു മണിക്കൂറിന് ശേഷം പാര്‍ട്ടിനേതാക്കന്മാര്‍ കൂടി തീരുമാനിച്ച് “ഓക്കേ, നമ്മള്‍ അവിടുത്തെ കുത്തിനു പിടുത്തത്തിനു കാരണം സക്കറിയായുടെ ഈ പരാമര്‍ശമായിരുന്നു, നമ്മള്‍ അതിനെ അങ്ങ് താത്വികിക്കും” എന്ന് തീരുമാനമെടുത്ത് അത് വള്ളിപുള്ളി വിടാതെ നടപ്പാക്കാന്‍ ബ്ലോഗിനകത്തും പുറത്തുമുള്ളവര്‍ നടത്തുന്ന ശ്രമങ്ങളൊക്കെ അവിടെ നില്‍ക്കട്ടെ...

ആ‍ക്ക്‍ച്വലി, കുത്തിനുപിടുത്തത്തിനു കാരണം എന്തായിരുന്നു?

ഇനി ഇപ്പോള്‍ ഇതറിയണമെങ്കില്‍ കുത്തിനു പിടിച്ചവരുടെ കുത്തിനു പിടിച്ചിട്ടുപോലും കാര്യമില്ല; കാരണമെന്തെന്ന് പാര്‍ട്ടി ഓള്‍‌റെഡീ തീരുമാനിച്ചു. ഇനി കുത്തിനു പിടിച്ചവര്‍ എന്തിനായിരുന്നു പിടിച്ചതെന്ന് പറഞ്ഞാല്‍ പോലും പാര്‍ട്ടി സമ്മതിക്കില്ല, പാര്‍ട്ടിയെക്കാളും വലിയ പാര്‍ട്ടിഭക്തി കാണിക്കുന്ന ലോക്കല്‍ കമ്മറ്റി മെമ്പ്രമ്മാര്‍ അതിനപ്പുറം അത്
സമ്മതിക്കുകയുമില്ല.

അപ്പോള്‍ പിന്നെ ശാസ്ത്രീയത എന്ന് പറയുന്നത് അന്ന് കുത്തിനുപിടിച്ചവരെയെല്ലാം നാര്‍ക്കോ അനാലിസിസിലിയ്ക്കോ ഗൂഗിള്‍ മാപ്പിംഗിനോ മറ്റോ വിധേയരാക്കുക, അവര്‍ യഥാര്‍ത്ഥത്തില്‍ കുത്തിനു പിടിക്കാനുള്ള കാരണം ശാസ്ത്രീയമായി കണ്ടെത്തുക, എന്നിട്ട് ഇതിനെപ്പറ്റി അവലോകനങ്ങളും വിമര്‍ശനങ്ങളും അഭിപ്രായങ്ങളും നടത്തുക - ഇതാണ്, ഇതുമാത്രമാണ് സക്കറിയ വിവാദാവലോകനത്തില്‍ ശാസ്ത്രീയമായാണ് കാര്യങ്ങള്‍ നടത്തേണ്ടതെങ്കില്‍ ചെയ്യേണ്ടത്.

പക്ഷേ ആധുനിക ശാസ്ത്രത്തില്‍ അടിയുറച്ച് വിശ്വസിക്കുന്ന, ആധുനിക ശാസ്ത്രാന്ധവിശ്വാസച്ചാവേറുകള്‍ എത്രമാത്രം അശാസ്ത്രീയമായാണ് സക്കറിയ സംഭവം വിശകലിച്ചതെന്ന് നോക്കിക്കേ... അവിടുത്തെ ആള്‍ക്കാര്‍ സക്കറിയായുടെ കുത്തിനു പിടിക്കാനുള്ള യഥാര്‍ത്ഥ കാരണം എന്തായിരുന്നു എന്ന് ആരും തന്നെ അന്വേഷിച്ച് കണ്ടില്ല. സക്കറിയ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് നേതാക്കളുടെ ഒളിജീവിതത്തെ പരാമര്‍ശിച്ചു. അങ്ങിനെ പരാമ‌ര്‍ശിച്ചെങ്കില്‍ പിന്നെ അതുതന്നെ കുത്തിനുപിടിക്കാന്‍ കാരണം എന്നങ്ങ് തീരുമാനിച്ചു ശാസ്ത്രീയരെല്ലാവരും. ബെസ്റ്റ് ശാസ്ത്രീയത തന്നെ.

മാത്രവുമല്ല, ആധുനിക ശാസ്ത്രത്തിന്റെ ശക്തനായ ഒരു വക്താവുതന്നെ പയ്യന്നൂരിലെ നാട്ടുമ്പുറത്തുകാരെ ഇവിടെ വിലയിരുത്തിയിട്ടുണ്ട്:

“'ഒളിവ് ജീവിതത്തിന്റെ സുഖത്തില് ലൈംഗീകതയോടെ പ്രവര്‍ത്തിച്ച പ്രസ്ഥാനം' എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞതിന്റെ സാംസ്കാരിക വിമര്‍ശനപരമായ അര്‍ത്ഥമൊന്നും നാട്ടുമ്പുറത്തുകാരുടെ തലയില്‍ ഓടിയിട്ടുണ്ടാവില്ല... “

അങ്ങിനെ സാസ്കാരിക വിമര്‍ശനപരമായ അര്‍ത്ഥമൊക്കെ ഓടാന്‍ മാത്രം വലിപ്പമുള്ള തലയൊന്നുമില്ലാത്ത നാട്ടുമ്പുറത്തുകാരുടെ തലയിലൂടെ ഓടാന്‍ പാകത്തിനുള്ള സംഗതി സക്കറിയ തന്നെ പരാമര്‍ശിച്ച മഞ്ചേരി സംഭവമാണെന്നാണ് എന്റെ പരിമിതമായ ശാസ്ത്രബോധം എന്നോട് പറയുന്നത്. എന്തായാലും അങ്ങിനെയുരു സാധ്യതയെങ്കിലുമുണ്ടെങ്കില്‍ ആ സാധ്യതയും കൂടി കണക്കിലെടുത്ത് യഥാര്‍ത്ഥ കാരണം എന്താണെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയിട്ടു വേണ്ടേ പയ്യന്നൂരിലെ നാട്ടുമ്പുറത്തുകാരുടെ പ്രതികരണത്തെ വിലയിരുത്താന്?.

അല്ലാതെ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് നേതാക്കളുടെ ഒളിവുജീവിതത്തെപ്പറ്റിയുള്ള പരാമര്‍ശമായിരുന്നു പയ്യന്നൂര്‍ സംഭവത്തിന് കാരണമെന്ന നിഗമനത്തിലെ ശാസ്ത്രീയത എന്താണ്? ആധുനിക ശാസ്ത്രീയര്‍ തന്നെ ഇത്രയും അശാസ്ത്രീയമായി ഇക്കാര്യങ്ങള്‍ കൈകാര്യം ചെയ്താല്‍ ശാസ്ത്രത്തിന്റെ ഗതി എന്താകുമെന്നറിയാന്‍ പിന്നെ കവിടി നിരത്തുക മാത്രമേ ഒരു മാര്‍ഗ്ഗമുള്ളൂ. ഒരൊറ്റ ശാസ്ത്രീയവാദിയും സക്കറിയായുടെ പ്രസംഗത്തിന്റെ ഏത് ഭാഗമാണ് പയ്യന്നൂരിലെ നാട്ടുമ്പുറത്തുകാരെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ പിടലിക്ക് പിടിക്കാന്‍ പ്രേരിപ്പിച്ചതെന്ന് ചോദിക്കുന്നത് ഞാന്‍ ഇതുവരെ കേട്ടില്ല. ആകപ്പാടെ കണ്ട ഒരു ശാസ്ത്രീയത, വീഡിയോയില്‍ കണ്ട കാര്യങ്ങളാണ് പ്രകോപനത്തിന് കാരണമെന്ന നിഗമനത്തില്‍ എങ്ങിനെയെത്തി, മഞ്ചേരി സംഭവം പരാമര്‍ശിച്ചതും കാരണമല്ലേ എന്ന് ചോദിച്ചപ്പോള്‍ മഞ്ചേരി സംഭവം പരാമര്‍ശിച്ചതാണ് കാരണമെന്ന് നിഗമനത്തില്‍ താങ്കള്‍ എങ്ങിനെയെത്തി എന്ന മറുചോദ്യമാണ്. നീ ഇങ്ങിനെ ചോദിച്ചാല്‍ ഞാന്‍ ഇങ്ങിനെ ചോദിക്കും എന്ന തികച്ചും സയന്റിഫിക്കായ ഒരു വാദമായിരുന്നു അത്.

പയ്യന്നൂരില്‍ സക്കറിയ ഒരു പ്രസംഗം നടത്തി, എല്ലാവരും വീട്ടില്‍ പോയി, പിന്നെ പയ്യെപ്പയ്യെ ആ പ്രസംഗത്തെ വിശകലനം ചെയ്തു, അപ്പോള്‍ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് നേതാക്കളുടെ ഒളിജീവിതത്തെപ്പറ്റിയുള്ള സക്കറിയയുടെ പരാമര്‍ശങ്ങള്‍ കണ്ടു, അതിനെപ്പറ്റി ചര്‍ച്ചകള്‍ നടത്തി, ആള്‍ക്കാര്‍ അവരവരുടെ അഭിപ്രായങ്ങള്‍ പറഞ്ഞു, ചിലര്‍ തെറ്റായെന്ന് പറഞ്ഞു, ചിലര്‍ ശരിയെന്ന് പറഞ്ഞു, ചിലര്‍ അഭിപ്രായസ്വാതന്ത്ര്യത്തെപ്പറ്റി പറഞ്ഞു, കാക്കനാടനും തനിക്ക് പറയാനുള്ളത് പറഞ്ഞു... ഇതെല്ലാം മനസ്സിലാക്കാം ഇതിലെല്ലാം വേണ്ടരീതിയിലുള്ള ശാസ്ത്രീയതയുമുണ്ട്. പക്ഷേ ഇവിടെ ഫോക്കസ് എന്തായിരുന്ന് സക്കറിയായുടെ പിടലിക്ക് പിടിക്കാന്‍ പയ്യന്നൂരിലെ നാട്ടുമ്പുറത്തുകാരുടെ പ്രകോപനം എന്നതാണ്. പയ്യന്നൂരിലെ പ്രകോപനത്തിനു കാരണം തിരുവനന്തപുരത്തും ഉഗാണ്ടയിലും ഇരുന്ന് തീരുമാനിച്ച്, ആ തീരുമാനത്തിനനുസരിച്ച് മാത്രം പ്രതികരിക്കുന്ന ഒരു സ്ഥിതിവിശേഷം ഒരിക്കലും പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചുകൂടാ.

ഡിഫിയും മോബ് ജസ്റ്റിസും

ശരിയാണ്. ജയകൃഷ്ണന്‍ മാഷിനെയൊക്കെ കൊന്നപോലെ വളരെ ആസൂത്രിതമായി, പ്ലാനും പദ്ധതിയുമൊക്കെ തയ്യാറാക്കി നടപ്പാക്കിയ ഒരു സംഭവമല്ലായിരുന്നു പയ്യന്നൂര്‍ സംഭവം. അതുകൊണ്ട് ഡിഫിക്കാര്‍ പയ്യന്നൂരില്‍ ചെയ്തതിനെ ബാംഗ്ലൂരിലും മറ്റും ശ്രീരാമസേനയൊക്കെ ചെയ്ത കാര്യങ്ങളുമായി താരത‌മ്യപ്പെടുത്തുന്നത് തികച്ചും തെറ്റാണ്. അതുപോലെ ഇതിനുമുന്‍പ് ഡിഫിക്കാര്‍ സ്വാമിമാരുടെയൊക്കെ മുടിവെട്ടിയതും താടിവടിച്ചതും ഒട്ടും ആസൂത്രിതമല്ലായിരുന്നു. രാജ്യനന്മയ്ക്കായി ചെയ്യുന്ന ഒരു നല്ലകാര്യമെന്ന രീതിയില്‍ പെട്ടെന്നുണ്ടായ പ്രകോപനത്തിന്റെ പേരില്‍ മാത്രമേ ഡിഫിക്കാര്‍ നിയമം കയ്യിലെടുക്കാറുള്ളൂ. അതിനെ ശ്രീരാമസേനയുടെ പ്രവര്‍ത്തികളുമായി താരത‌മ്യം ചെയ്യുന്നത് ശുദ്ധ പോക്രിത്തരമാണ്. പക്ഷേ ഒരു വലതുപക്ഷ വര്‍ഗ്ഗീയ തീവ്ര ഫാസിസ്റ്റ് വാദിയും വളരെ ആര്‍ജ്ജവത്തോടെ തന്റെ ആറെസ്സെസ്സ് ചായ്‌വ് വ്യക്തമായി പറയുകയും അതിന് ട്യൂട്ടോറിയല്‍ ആര്‍മിയുടെ സ്പെഷല്‍ സല്യൂട്ട് വാങ്ങിക്കുകയും ചെയ്ത എനിക്കിപ്പോള്‍ ഓര്‍മ്മ വരുന്നത് ഡിഫിക്കാരുടെ തന്നെ പെറ്റ് സംഭവമായ ഗുജറാത്ത് സംഭവമാണ്. ഞങ്ങളുടെ പൂജനീയ ആദരണീയ നേതാവ് ശ്രീ മോഡിജി തന്നെ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്, ഗുജറാത്തില്‍ ആയിരത്തോളം പേര്‍ കൊല്ലപ്പെടുവാനുണ്ടായ കാരണം ഗോധ്ര സംഭവത്തിന്റെ പേരില്‍ പെട്ടുന്നുണ്ടായ ഒരു പ്രകോപനമായിരുന്നുവെന്ന്. പാര്‍ട്ടി സെക്രട്ടറി പറഞ്ഞാല്‍ പിന്നെ പാര്‍ട്ടിക്കാര്‍ക്കപ്പീലില്ലാത്തതുപോലെ മോഡിജി പറഞ്ഞാല്‍ പിന്നെ എനിക്കും അപ്പീലില്ല. അതുകൊണ്ട് പയ്യന്നൂര്‍ സംഭവം നമ്മള്‍ താരത‌മ്യം ചെയ്യേണ്ടത് ശ്രീരാമസേനക്കാര്‍ ആസൂത്രിതമായി ചെയ്ത ബാംഗ്ലൂര്‍ സംഭവവുമായിട്ടില്ല, പക്ഷേ പെട്ടെന്നുണ്ടായ പ്രകോപനത്തിന്റെ പേരില്‍ ഗുജറാത്തുകാര്‍ ചെയ്ത കൂട്ടക്കൊലയുമായിട്ടാണ്. ആയിരത്തോളം പേര്‍ കൊല്ലപ്പെട്ട ഗുജറാത്ത് സംഭവവുമായിട്ടാണോ ഒരു ഈച്ചപോലും കൊല്ലപ്പെടാത്ത പയ്യന്നൂര്‍ സംഭവത്തെ താരത‌മ്യം ചെയ്യുന്നത് എന്നൊക്കെ വികാരിക്കാന്‍ വരട്ടെ- പെട്ടെന്നുള്ള പ്രകോപനത്തിന്റെ പേരില്‍ നിയമം കയ്യിലെടുക്കുന്നതാണ് ഇവിടുത്തെ ഫോക്കസ്. പയ്യന്നൂരില്‍ ഒരു ഈച്ചപോലും ചത്തില്ലിയായിരിക്കാം. പക്ഷേ പെട്ടെന്നുള്ള പ്രകോപനത്തിന്റെ പേരില്‍ നിയമം കയ്യിലെടുത്താല്‍ എന്തും സംഭവിക്കാം എന്ന് ഗുജറാത്ത് തെളിയിച്ചു. ഇനി ഗുജറാത്ത് പെട്ടെന്നുള്ള പ്രകോപനത്തിന്റെ പേരില്‍ ഉണ്ടായതൊന്നുമല്ല, വര്‍ഷങ്ങളായി സംഘപരിവാറുകാര്‍ ജനങ്ങളുടെ മനസ്സില്‍ കുത്തിവെച്ച വര്‍ഗ്ഗീയ വിഷത്തിന്റെ പ്രതിഫലനമായിരുന്നു എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞാല്‍ ഞാന്‍ സമ്മതിക്കില്ല- കാരണം അവിടെ നടന്നത് മൊത്തം പെട്ടുന്നുള്ള പ്രകോപനത്തിന്റെ പേരില്‍ മാത്രമായിരുന്നു എന്ന് എന്റെ പൂജനീയ നേതാവ് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. പാര്‍ട്ടി സെക്രട്ടറി പറഞ്ഞാല്‍ പിന്നെ അപ്പീലില്ലെങ്കില്‍ മോഡിജി പറഞ്ഞതിനും അപ്പീലില്ല. നീ ഇങ്ങിനെ പറഞ്ഞാല്‍ ഞാന്‍ അങ്ങിനെ പറയും എന്ന ലൈനാണ് ശാസ്ത്രീയ ലൈനെന്ന് ഇവിടെ അസന്നിഗ്ദമായി തെളിയിച്ചിരിക്കുന്നതിനാല്‍ എന്റെ ഈ വാദത്തിന് എല്ലാ ശാസ്ത്രീയാന്ധതയുമുണ്ട്.

മുട്ടനാടനോഫ് നാട്ടുകാരേ.. ക്ഷമാ കരോ

ഈ ഇടതുപക്ഷസഹാനുഭൂതമനുഷ്യാവകാശമനുഷ്യസ്നേഹമതനിരപേക്ഷ- പ്പഞ്ചപാവങ്ങളുടെ എന്ത് ചോദ്യത്തിനും കമന്റിനും ഉത്തരങ്ങളും മറുപടികളും അവരിലാരെങ്കിലും തന്നെ എവിടെയെങ്കിലുമൊക്കെ കൊടുത്തിട്ടുണ്ടായിരിക്കുമെന്നത് അവരിലെ മനപ്പൊരുത്തം എത്രമാത്രമാണെന്നതിന്റെ ഉത്തമനോദാഹരണമാണ്.

ഉദാഹരണത്തിനെ ഇവിടെ ഇങ്ങിനെ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്:

വര്‍ഷത്തിലൊരിക്കലൊക്കെ പുറത്ത് കാണുന്ന - അതും ഇടത് പാര്‍ട്ടികള്‍ വല്ല 'കന്നന്തിരുവ് കാണിച്ചെന്ന്' തോന്നുമ്പം മാത്രം പുറത്ത് കാണുന്ന -

ഇതിന്റെ മറുപടി ഇവിടെ ഇങ്ങിനെ തന്നെ കൊടുത്തിട്ടുമുണ്ട്:

പിന്നെ, ഏറെക്കാലം വളരെയധികം ആളുകൾ ഇവിടെ പറഞ്ഞു പഴകിയ ഒരു കാര്യമുണ്ടു്. വേദങ്ങളിൽ കാൽക്കുലസ് ഉണ്ടെന്നു പറയുമ്പോൾ പ്രതികരിക്കുന്ന ഒരാളെന്തേ തേങ്ങാപ്പിണ്ണാക്കിനു ടേയ്സ്റ്റു കുറവാണു് എന്നു പറയുമ്പോൾ പ്രതികരിക്കുന്നില്ല? എന്തേ രണ്ടാമതൊരാൾ വേദങ്ങളിൽ കാൽക്കുലസ് ഉണ്ടായിരുന്നു എന്നു പറയുമ്പോൾ പ്രതികരിക്കുന്നില്ല? വിശാലന്റെ അക്ഷരത്തെറ്റു് തിരുത്തിയ ആൾ എന്തേ കൈപ്പള്ളിയുടേതു തിരുത്തുന്നില്ല?

ഓരോരുത്തനും എന്തൊക്കെ വായിക്കുന്നു എന്നും എന്തിനൊക്കെ പ്രതികരിക്കാൻ തോന്നുന്നു എന്നും എന്തൊക്കെ ചെയ്യാൻ സമയമുണ്ടു് എന്നതും എന്തെഴുതിയാൽ പ്രയോജനമുണ്ടു് എന്തൊക്കെ കണക്കിലെടുത്തായിരിക്കും പ്രതികരണങ്ങൾ. ബ്ലോഗിൽ വരുന്ന സകലമാന സംഭവങ്ങളും വായിച്ചു് അതിനു മുഴുവനും പ്രതികരിക്കണം എന്നു പറഞ്ഞാൽ അതു നടപ്പിലാക്കിയാൽ പണ്ടു വക്കാരി ജപ്പാനിൽ ഗവേഷണം ചെയ്തിരുന്നപ്പോൾ ഉണ്ടായിരുന്നതു പോലെ മനുഷ്യർക്കു് ഇവിടെ സമയമില്ല. ദാറ്റ്സ് ഓൾ!

കണ്ടോ, ഇതാണ് ബ്ലോഗ് സേവനമെന്നൊക്കെ പറയുന്നത്. നമുക്ക് പണി എന്ത് കുറഞ്ഞ് കിട്ടിയെന്ന് നോക്കിക്കേ. ഒട്ടും സമയമില്ലാതെ എഴുതിയ ഒരു പോസ്റ്റില്‍ നിന്നാണ് ഈ മറുപടി എനിക്ക് കിട്ടിയതെന്നത് ഇതിലെ വൈരുദ്ധ്യാത്മീയ മതമൌലികവാദം.

അഞ്ചു വർഷം

2010-01-22T15:34:21Z

മലയാളത്തിൽ ബ്ലോഗെഴുതിത്തുടങ്ങിയിട്ടു് ഈ ജനുവരി 19-നു് അഞ്ചു വർഷം തികഞ്ഞു.

(”ഈ മലയാളത്തെ സമ്മതിക്കണം” എന്നു മുല്ലപ്പൂ.)

പ്രായം കൂടുന്നതോടെ ആക്ടിവിറ്റികളും കുറഞ്ഞു. കഴിഞ്ഞ വർഷത്തിൽ ആകെ എഴുതിയ പോസ്റ്റുകളുടെ എണ്ണം 22. 134 പോസ്റ്റുകളിട്ട വർഷവും 21 പോസ്റ്റുകളിട്ട മാസവും ഉണ്ടായിരുന്നു - ഒരു കാലത്തു്. (വിശദവിവരങ്ങൾ ഇവിടെ). അതൊക്കെ അന്തക്കാലം! ഇപ്പോൾ പ്രായം കുറേ ആയില്ലേ? അഞ്ചുകൊല്ലം ബ്ലോഗിംഗ് എന്നു പറഞ്ഞാൽ ചില്ലറക്കാര്യമാണോ?

എന്തായാലും, മുടന്തിയും ഇഴഞ്ഞും തപ്പിത്തടഞ്ഞും കുറേക്കാലം കൂടി അങ്ങു പോകും എന്നു കരുതുന്നു…

പ്രൊഫസര്‍ക്ക് ഒരു കര്‍ഷകന്റെ മറുപടി

2010-01-22T03:47:12Z

ജി.എം. വിളകളും കേരളവുംപ്രൊഫ. കെ.വി. തോമസ് കേന്ദ്ര കൃഷി സഹമന്ത്രിജനിതകവിളകള്‍ ഒരുതരം 'ഫ്രാങ്കന്‍സ്റ്റെയിന്‍' ഭീകരന്മാരാണെന്നും മനുഷ്യരാശിയുടെയും ജൈവവൈവിധ്യത്തിന്റെയും അന്തകരാണെന്നും മറ്റുമുള്ള പ്രചാരണത്തിന് അന്ധമായ മൗലികവാദത്തിന്റെ സ്വഭാവമാണുള്ളത്. ജി.എം. വിളകള്‍ ഗുണകരമോ ദോഷകരമോ ആകുന്നത് വിളയും ഫലവും പരിസ്ഥിതിയിലുണ്ടാകുന്ന ഫലങ്ങളും അടിസ്ഥാനപ്പെടുത്തിയാണ്. 26 രാജ്യങ്ങള്‍ വിജയകരമായി

ഉച്ചക്കഞ്ഞിക്കുള്ള അരിക്കും നോക്കുകൂലി

2010-01-19T08:21:07Z

കാട്ടാക്കട: സ്കൂള്‍ കുട്ടികള്‍ക്ക് ഉച്ചക്കഞ്ഞിക്കുള്ള അരി കയറ്റാതെ യൂണിയന്‍കാര്‍ 'നോക്കുകൂലി കൈക്കലാക്കി. കാട്ടാക്കട മാവേലി സ്റ്റോറിലെത്തിയ അരി വാഹനത്തില്‍നിന്ന് ഇറക്കാതെ, അതേ വാഹനത്തില്‍ സ്കൂളിലേക്കു കൊണ്ടുപോകുന്നതിനാണു നോക്കുകൂലി കൈക്കലാക്കി യൂണിയന്‍കാര്‍ മടങ്ങിയത്.കാട്ടാക്കട മാവേലിസ്റ്റോറില്‍ എത്തിയ, നാലു സ്കൂളുകള്‍ക്കുള്ള അരിയാണു സ്റ്റോറില്‍ ഇറക്കാതെ അതേ വാഹനത്തില്‍ കൊണ്ടുപോകുന്നതിനു സ്കൂള്‍

ഉത്തമനെ അറിയില്ലേ?

2010-01-18T18:42:18Z

അതേന്ന്, ആ ഉത്തമന്‍ തന്നെ, സന്ദേശത്തിലെ, പ്രതിക്രിയാവാതകവും കൊളോണിയലിസവും എല്ലാം കൂടി കണ്‍ഫൂഷനാക്കിയ ഉത്തമന്‍... സ്റ്റഡി ക്ലാസ്സിലൊന്നും കയറാത്തതുകാരണം പാര്‍ട്ടിയെപ്പറ്റി ഒരു “ചുക്കും” അറിയാന്‍ വയ്യാത്ത ഉത്തമന്‍...

പക്ഷേ പാര്‍ട്ടിയിലെ എല്ലാവരും ഉത്തമന്മാരാണെന്ന് ആരെങ്കിലും വിചാരിച്ചെങ്കില്‍ അവര്‍ക്കൊരു ബിഗ് സമയലി :) പാര്‍ട്ടിയെപ്പറ്റിയും പാര്‍ട്ടി രീതികളെപ്പറ്റിയും ഒരു “ചുക്കും” അറിയാത്തവരേ അങ്ങിനെ വിചാരിക്കൂ. എന്നാല്‍ ബുദ്ധിജീവിപ്രസംഗങ്ങള്‍ കേട്ടുനില്‍ക്കുന്നവരില്‍ ധാരാളം ഉത്തമന്‌മഥന്മാരുണ്ടെന്നത് “സക്കറിയ” സംഭവം തെളിയിക്കുന്നുമുണ്ട്.

“വാസ്തവത്തില്‍ ഈ ഇടതുപക്ഷപ്രസ്ഥാനം ഒരു ഒളിപ്രസ്ഥാനമായിരുന്ന കാലത്ത് , ഞാന്‍ മനസ്സിലാക്കിയിടത്തോളം, ഇത്രമാത്രം ലൈംഗീകതയില്‍ , ആ ഒളിവിന്റെ സുഖത്തില്‍, അതിന്റെ മറവില്‍ ഇത്രമാത്രം ലൈംഗീകതയോടുകൂടി പ്രവര്‍ത്തിച്ച മറ്റൊരു പ്രസ്ഥാനമുണ്ടോ എന്ന് സംശയമുണ്ട്..."

എന്ന് കേള്‍ക്കുമ്പോളാണോ

“പാതിരാവില്‍ ഒരു വീട്ടില്‍ അതിക്രമിച്ചു കയറാനും ഒരു സ്ത്രീയെ വലിച്ചിഴച്ച് കാമറയ്ക്കു മുന്നില്‍ കൊണ്ടുവന്ന് അപമാനിക്കാനും ഇവര്‍ക്ക് എന്ത് അധികാരമുണ്ട്”

എന്ന് കേള്‍ക്കുമ്പോളാണോ ഉത്തമനെപ്പോലുള്ള നമുക്കൊക്കെ, ചോദിക്കുന്നവന്റെ പിടലിക്ക് പിടിക്കാന്‍ തോന്നുന്നത്. പ്രത്യേകിച്ചും:

'ഒളിവ് ജീവിതത്തിന്റെ സുഖത്തില് ലൈംഗീകതയോടെ പ്രവര്‍ത്തിച്ച പ്രസ്ഥാനം' എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞതിന്റെ സാംസ്കാരിക വിമര്‍ശനപരമായ അര്‍ത്ഥമൊന്നും നാട്ടുമ്പുറത്തുകാരുടെ തലയില്‍ ഓടിയിട്ടുണ്ടാവില്ല..“ എന്ന് ഇവിടെത്തനെ സര്‍ട്ടിഫൈ ചെയ്ത സ്ഥിതിക്ക്?

"തങ്ങളാരാധിക്കുന്ന നേതാക്കന്മാരെല്ലാം 'ഒളിസേവ'ക്കാരായിരുന്നൂന്നല്ലേ യെവന്‍ പറഞ്ഞ് വന്നത്" എന്നായിരിക്കുമോ അവര്‍ക്ക് പെട്ടെന്ന് തോന്നുന്നത്, അതോ

“ശ്ശെഡാ, നമ്മുടെ പാര്‍ട്ടിക്കാരൊക്കെച്ചേര്‍ന്ന് ആ ഉണ്ണിത്താനൊരു പണികൊടുത്തപ്പോള്‍ അതിന് നമുക്കെന്തധികാരം എന്ന് ചോദിക്കാന്‍ ഇയാള്‍ക്കെങ്ങിനെ ധൈര്യം വന്നു” എന്നായിരിക്കുമോ?

ഒരു ഉത്തമനായ ഞാന്‍ ഉത്തമബോധ്യത്തോടെ പറയുന്നു, സാംസ്കാരിക വിമര്‍ശനപരമായ അര്‍ത്ഥമോ വ്യാഖ്യാനമോ ഒന്നും മനസ്സിലാക്കാനുള്ള ബുദ്ധിയൊന്നും ഉത്തമന്മാര്‍ക്കില്ല, മന്‍‌മഥന്മാര്‍ക്കുമില്ല.

ഏതെങ്കിലും ഒരു ബുദ്ധിജീവി, “വാസ്തവത്തില്‍ ഈ ഇടതുപക്ഷപ്രസ്ഥാനം ഒരു ഒളിപ്രസ്ഥാനമായിരുന്ന കാലത്ത് , ഞാന്‍ മനസ്സിലാക്കിയിടത്തോളം, ഇത്രമാത്രം ലൈംഗീകതയില്‍ , ആ ഒളിവിന്റെ സുഖത്തില്‍, അതിന്റെ മറവില്‍ ഇത്രമാത്രം ലൈംഗീകതയോടുകൂടി പ്രവര്‍ത്തിച്ച മറ്റൊരു പ്രസ്ഥാനമുണ്ടോ എന്ന് സംശയമുണ്ട്..."

എന്നൊക്കെ വലിയവായില്‍ പറഞ്ഞാല്‍ വായും പൊളിച്ച് നില്‍ക്കാനേ എന്നെക്കൊണ്ടൊക്കെ പറ്റൂ. കൂടിവന്നാല്‍ സന്ദേശത്തിലെ ഒറിജിനല്‍ ഉത്തമന്‍ സ്റ്റൈലില്‍ “മനസ്സിലായില്ല” എന്നൊന്ന് പറഞ്ഞേക്കും...

പക്ഷേ തനി നാട്ടുമ്പുറത്തുകാരായ ഞങ്ങള്‍, ഞങ്ങളുടെ പാര്‍ട്ടി എന്തെങ്കിലുമൊക്കെ ചെയ്യുമ്പോള്‍ അത് ചെയ്യാന്‍ ഞങ്ങള്‍ക്കെന്തധികാരം എന്നാരെങ്കിലും ചോദിച്ചാല്‍... പൊന്നുമോനേ...

എന്റെ ഉത്തമബുദ്ധി ഉത്തമബോധ്യത്തോടെ പറയുന്നു, ഇതായിരിക്കണം പയ്യന്നൂരില്‍ സംഭവിച്ചത്.

പക്ഷേ പാര്‍ട്ടിയുടെ തലപ്പത്തിരിക്കുന്നവര്‍ ഉത്തമന്മാരൊന്നുമല്ല, നല്ല ഒന്നാന്തരം തന്ത്രശാലികളാണെന്ന് പാര്‍ട്ടി ഒരിക്കല്‍ കൂടി തെളിയിച്ചു.വളരെ സമര്‍ത്ഥമായി സര്‍ കറിയായുടെ മഞ്ചേരി പരാമര്‍ശം അങ്ങ് മാറ്റിവെച്ചിട്ട്, 'ഒളിവ് ജീവിതത്തിന്റെ സുഖത്തില് ലൈംഗീകതയോടെ പ്രവര്‍ത്തിച്ച പ്രസ്ഥാനം' എന്നതിലൊക്കെ കയറിപ്പിടിച്ച്, പാര്‍ട്ടിയിലെ ദൈവങ്ങളെ ചോദ്യം ചെയ്താല്‍ ഒരു ഉത്തമപാര്‍ട്ടി വിശ്വാസിയും വെറുതെ ഇരിക്കില്ല എന്നൊക്കെ അതിനെ താത്വികമാക്കി, ഈ പാര്‍ട്ടിയും അതിലെ പ്രവര്‍ത്തകരും എന്തോ ഒരു മഹാ സംഭവമാണ് എന്ന് ഒരിക്കല്‍ കൂടി നാട്ടുകാരെ ഓര്‍മ്മിപ്പിച്ചു.

അങ്ങിനെ ഉത്തമന്മാരായ നാട്ടുമ്പുറത്തുകാരുടെ ശുദ്ധഗതിക്കുള്ള പിടലിക്ക് പിടുത്തവും പാര്‍ട്ടി താത്വികമാക്കി.

അതായത് നിയമം കൈയ്യിലെടുക്കുക എന്ന ഏതൊരു പാര്‍ട്ടിയുടെയും, പ്രത്യേകിച്ച് ഭരിക്കുന്ന പാര്‍ട്ടിയുടെ, ഒരു മൌലികാവകാശത്തെ, ഒരു ബുദ്ധിയില്ലാജീവി ചോദ്യം ചെയ്യുകയും, “ലെവനൊക്കെ അങ്ങിനെ ചെയ്യാന്‍ ആരാണ് അധികാരം കൊടുത്തത്” എന്നപോലെപോലും ചോദിക്കുകയും ചെയ്തപ്പോള്‍ ചോദിച്ച ജീവിയുടെ പിടലിക്ക് ആ ചോദ്യം ചോദിച്ചതിന്റെ പേരില്‍ തന്നെ പിടിച്ചപ്പോള്‍, “ശ്ശേ, പിടലിക്ക് പിടിക്കാന്‍ അതാണ് കാരണമെന്നറിഞ്ഞാല്‍ മോശമല്ലേ, നമുക്ക് താത്വികിക്കാം” എന്ന് പറഞ്ഞ് പാര്‍ട്ടിയിലെ ദൈവങ്ങളെ അപമാനിച്ചപ്പോള്‍ സാധാരണ പാര്‍ട്ടിക്കാര്‍ ഉടനെ ഭൂതകാലത്തിലേക്ക് ഊളിയിട്ട് അവരൊക്കെ ചെയ്ത ത്യാഗത്തെപ്പറ്റിയും സഹനത്തെപ്പറ്റിയുമൊക്കെ ഓര്‍ത്ത് നിയന്ത്രണം വിട്ട് സ്വാഭാവികമായി ഒന്ന് പ്രതികരിച്ചുപോയി എന്നാക്കി

(അണ്ണേ, നിസ്വാര്‍ത്ഥമായി പാര്‍ട്ടിയെ സേവിച്ച് അത് വഴി നാടിന്റെ നന്മ മാത്രം ലക്ഷ്യമാക്കി പാര്‍ട്ടിപ്രവര്‍ത്തനം നടത്തിയവരെയൊക്കെ ഇപ്പോഴത്തെ നേതാക്കന്മാരുള്‍പ്പടെയുള്ളവര്‍ ഇടയ്ക്കിടയ്ക്ക് ഓര്‍ത്തിരുന്നുവെങ്കില്‍ പാര്‍ട്ടി എന്നേ വ്യത്യസ്ഥമായൊരു പാര്‍ട്ടിയായേനേ, എത്രപേര്‍ പാര്‍ട്ടിക്ക് വേണ്ടി പ്രവര്‍ത്തിച്ചേനെ, അതിലുമധികം എത്രയോ പേര്‍ പാര്‍ട്ടിക്ക് വോട്ട് ചെയ്തേനെ...
അവസാനം പഴയകാല നേതാക്കന്മാരുടെ ത്യാഗത്തെപ്പറ്റിയൊക്കെ ഉത്തമന്മാരെ ഓര്‍മ്മിപ്പിക്കാന്‍ സര്‍ക്കറിയ അങ്ങിനെ പറയേണ്ടിവന്നൂ എന്നും പാര്‍ട്ടി പറയാതെ പറയുന്നു).
----------------------------------------------------------------------------------

പറയാതെ പറയുന്ന കല, അഥവാ ശശി പിന്നെയും ആരൊക്കെയോ ആയീ...

മഞ്ചേരിയിലെ മോബ് ജസ്റ്റീസ് പോര്‍ക്കിത്തരമായിരുന്നൂ എന്ന മെസ്സേജാണ് കണ്ണുവേ ചെയ്യേണ്ടതെങ്കില്‍ അതില്‍ തന്നെ ഫോക്കസ് ചെയ്ത് വായനക്കാരുടെ ശ്രദ്ധ വേറെ എങ്ങും പോകാതെ നോക്കി അതിനെപ്പറ്റിത്തന്നെ പറയണം. ഉദാഹരണത്തിന് സക്കറിയ പറഞ്ഞതുപോലെ. “ഉണ്ണിത്താന്‍ ആരുമായിക്കൊള്ളട്ടെ” എന്നൊരു വാക്കേ സക്കറിയ പറഞ്ഞുള്ളൂ. ബാക്കിയൊക്കെ മഞ്ചേരിയിലെ മോബ് ജസ്റ്റിസിനെ ഫോക്കസ് ചെയ്ത് തന്നെയായിരുന്നു. കേള്‍ക്കുന്നവര്‍ ഉണ്ണിത്താനെ ഓര്‍ക്കില്ല, മഞ്ചേരിയില്‍ സംഭവിച്ചതേ ഓര്‍ക്കുകയുള്ളൂ. അവിടെ നാട്ടുകാരും പാര്‍ട്ടിക്കാരും കാണിച്ചത് പോക്രിത്തരമായിരുന്നോ അല്ലായിരുന്നോ എന്നൊക്കെ അവരവരുടെ നിഗമനങ്ങളില്‍ എത്തിച്ചേരാനും പറ്റും.മഞ്ചേരി:ഉണ്ണിത്താന്‍ = 90:10

പക്ഷേ ശശിമാര്‍ അങ്ങിനെയല്ലല്ലോ. അവര്‍ക്ക് ഇടയ്ക്കിടെ ആരെങ്കിലുമൊക്കെ ആയിക്കൊണ്ടിരിക്കണം. ശശിക്ക് പറയാനുള്ളതൊക്കെ പറയുകയും വേണം, ഒടുവില്‍ ശശിക്ക് ആരോ ആവുകയും വേണം. അപ്പോള്‍ നമ്മള്‍ ഇങ്ങിനെയൊക്കെ പറയും. കമ്പ്ലീറ്റ് ഫോക്കസും പോവും, വായിക്കുന്നവന് ഉണ്ണിത്താന്റെ ഒരു ഫുള്‍ സ്വഭാവ സര്‍ട്ടിഫിക്കറ്റ് കിട്ടുകയും ചെയ്യും. അപ്പോള്‍ ശശി ആരായീ, മഞ്ചേരി സംഭവത്തെപ്പറ്റി ശക്തമായി പ്രതികരിച്ച തിരുവിതാം‌കൂര്‍ രാജാവായി. വെടിയൊന്ന്, പക്ഷി മൂന്ന്. മഞ്ചേരി:ഉണ്ണിത്താന്‍ = 10:90.

മഞ്ചേരിയെപ്പറ്റി പറഞ്ഞില്ലേ... ഉവ്വല്ലോ...

----------------------------------------------------------------------------------

പറയാതെ വയ്യ...

സര്‍ കറിയാ സംഭവത്തില്‍ ഡിവൈയ്യെഫൈ നേതാക്കന്മാര്‍ നടത്തിയ പ്രതികരണം തികച്ചും പക്വവും അഭിനന്ദനം അര്‍ഹിക്കുന്നതുമായിരുന്നു. പക്ഷേ പാര്‍ട്ടി സെക്രട്ടറി താനൊരു യാഥാസ്ഥിതികനാണെന്ന് പിന്നെയും തെളിയിച്ചു.

----------------------------------------------------------------------------------
കുംഭസാരം

ഒരു വലതുപക്ഷവര്‍ഗ്ഗീയ തീവ്രഫാസിസ്റ്റ് വാദിയായ ഞാന്‍ സക്കറിയാ സംഭവത്തില്‍ അവിടെയുമിവിടെയും കേട്ട കാര്യങ്ങള്‍ വെച്ച് എന്റേതായ ഉത്തമനിഗമനത്തില്‍ എത്തിയതിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തില്‍ എഴുതിയതാണ് ഈ പോസ്റ്റ്. അവിടെ അപ്പോള്‍ ഉണ്ടായിരുന്നവരും സക്കറിയയോട് അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രസംഗത്തിനുശേഷം സംസാരിച്ച വരും വാക്കേറ്റത്തില്‍ ഏര്‍പ്പെട്ടവരും ശരിക്കും എന്തടിസ്ഥാനത്തിലാണ് അവര്‍ അങ്ങിനെ ചെയ്തത് എന്ന ശരിയായ രീതിയില്‍ അറിഞ്ഞാലേ സംഗതി ഡിഫിയുടെ അധികാരത്തെ ചോദ്യം ചെയ്തതാണോ നേതാക്കന്മാരുടെ ഒളിവു ജീവിതത്തെ പരാമര്‍ശിച്ചതാണോ അതോ മറ്റെന്തെങ്കിലുമാണോ അവരുടെ പ്രകോപനത്തിന് കാരണമെന്ന് പറയാന്‍ പറ്റൂ. പാര്‍ട്ടി നേതാക്കന്മാരുടെ വ്യാഖ്യാനമൊക്കെ അവിടെ നില്‍ക്കട്ടെ.അവിടെ പിടലിക്ക് പിടിച്ചവര്‍ എന്തടിസ്ഥാനത്തിലാണ് പിടിച്ചത് എന്നതാണ് അറിയേണ്ടത്. അവരുടെ അപ്പോഴത്തെ യഥാര്‍ത്ഥവികാരം റിക്കോഡ് ചെയ്യാന്‍ പറ്റിയ ഒരു യന്ത്രം എത്യോപ്പിയായില്‍ കണ്ടുപിടിച്ചുകൊണ്ടേയിരിക്കുന്നുണ്ട്.

----------------------------------------------------------------------------------

തന്ത്രം

ഡി.വൈ.എഫ്.ഐ നേതാക്കന്മാരുടെ പ്രതികരണം പക്വതയുള്ളതായിരുന്നു എന്ന് പറഞ്ഞത് ഈ പോസ്റ്റിന്റെ അവസാന വാചകമായി ഇട്ടാല്‍ പലരും അത് കാണും. അത് മാത്രമായിരിക്കും ചിലരുടെയെങ്കില്‍ മനസ്സില്‍ ഒരു മിനിറ്റ് കൂടുതല്‍ നില്‍ക്കുന്നത്. കാരണം ഉഗാണ്ടയില്‍ നടന്ന ഒരു പഠനപ്രകാരം ഏറ്റവും അവസാനം പറയുന്ന വാചകം ഏച്ചുകെട്ടിയപോലെ മുഴച്ചിരിക്കും എന്നാണ്. ഇത് എന്നെക്കാളും മുന്‍പേ മനസ്സിലാക്കിയ ത് ഇദ്ദേഹമാണ്. അതിന്റെ ഉദാഹരണം ഇവിടെയുണ്ട്. ഞാനേതായാലും ആ ടൈപ്പല്ല. ഒരു വലതുപക്ഷ വര്‍ഗ്ഗീയ തീവ്ര ഫാസിസ്റ്റ് വാദിയും വളരെ ആര്‍ജ്ജവത്തോടെ തന്റെ ആറെസ്സെസ്സ് ചായ്‌വ് വ്യക്തമായി പറയുകയും അതിന് ട്യൂട്ടോറിയല്‍ ആര്‍മിയുടെ സ്പെഷല്‍ സല്യൂട്ട് വാങ്ങിക്കുകയും ചെയ്ത ഞാന്‍ ഡിവൈയ്യെസ്സെഫൈന്‍‌കാരെ അഭിനന്ദിക്കുന്നത് നാലുപേരറിയേണ്ട.

കൊടുംപാപി

2010-01-16T08:44:59Z

യൌ‌വനത്തിന്റെ ചോരത്തിളപ്പില്‍ കൊടും പാപിയാവാന്‍ വിധിക്കപ്പെട്ട ഒരു സത്യകൃസ്ത്യാനിയുടെ കഥയാണിത്.

മകരമാസത്തിലെ പൂരം നാളില്‍ കൊടകരക്കടുത്തുള്ള ആലത്തൂർ മുണ്ടക്കല്‍ ഫാമിലി ഭഗവതി ക്ഷേത്രത്തിലെ ഉത്സവം വര്‍ഷാവര്‍ഷം അതിഗംഭീരമായി ആഘോഷിച്ചുപോരുന്നു.

പൂരം പ്രമാണിച്ച് കുമ്മായം പൂശി സുന്ദരക്കുട്ടപ്പനാക്കിയ അമ്പലത്തിലെ സ്പെഷല്‍ പൂജക്കും ദീപാരാധനക്കും പുറമേ, പറ വെപ്പ് വഴിപാട്, കതിനാവെടി വഴിപാട് എന്നിവ നടക്കും. തുടര്‍ന്ന് ഉരുളി, വിറക്, അടുപ്പും കല്ല്, അലൂമിനീയം കലം എന്നീ സാമഗ്രഹികളുമായി ടെമ്പോയുടെ മുകളില്‍ നിന്ന് കൂട്ടം കൂട്ടമായി എത്തിച്ചേരുന്ന മുണ്ടക്കല്‍ വിശ്വാസികള്‍ അമ്പല കോമ്പൌണ്ടില്‍ വച്ച് പായസം വെപ്പ് വഴിപാടും നടത്തും. വൈകീട്ട് അടുത്തുള്ള ഏതെങ്കിലുമൊരു ഫാമിലി സ്പോണ്‍സര്‍ ചെയ്യുന്ന 2 സ്റ്റാര്‍ സദ്യ, രാത്രി ഒരു പുണ്യപുരാതനഭയങ്കരന്‍ നാടകം!

ആദ്യകാലത്ത് ആനയെ എഴുന്നിള്ളിച്ചിരുന്ന പൂരത്തിന് “ഇനി മുതല്‍ ആന വന്നിട്ടുള്ള എടപാട് വേണ്ടാ..!” എന്ന ഐക്യകണ്ഠേനെയുള്ള നിലപാട് കൈകൊള്ളുന്നത്, നാടകത്തിനിടെ ഒരുകൊല്ലം ആന ഇടഞ്ഞതിന് ശേഷമാണ്.

തെങ്ങിന്‍ പറമ്പുകളാല്‍ ചുറ്റപ്പെട്ട് ഏറെക്കുറെ പറമ്പിന്റെ നടുക്ക് മോട്ടോര്‍ പുര ഇരിക്കും പോലെയാണ് ക്ഷേത്രം സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത് എന്നതിനാല്‍, പൂരത്തിന് പോയ പലരും ആനയിടഞ്ഞുണ്ടായ പരക്കം പാച്ചലില്‍ കവുങ്ങിലും തെങ്ങിലും ഇടിച്ചും കൊക്കരണിയില്‍ വീണും സാരമായ പരിക്കോടെയാണ് തിരിച്ചെത്തിയത്. ഹവ്വെവര്‍, പിറ്റേന്ന് ചിതറി കിടന്ന കലങ്ങളും പാത്രങ്ങളും കണ്ടാണത്രേ, “ആന ചവിട്ടിയ അലൂമിനീയം കലം പോലെ” എന്ന പ്രശസ്തമായ ഉപമ ഉണ്ടായത്‌.

മുണ്ടക്കക്കാരുടെ അമ്പലത്തില് പൂരത്തിന് പോകാന്‍ ഞങ്ങള്‍ക്ക് ഓരോ പ്രായത്തില്‍ ഓരോ അട്രാക്ഷനായിരുന്നു.

സേമിയ ഐസും നെയ് പായസവുമാണ് ഈ ലോകത്തില്‍ ഏറ്റവും ടേയ്സ്റ്റുള്ള ഐറ്റംസ് എന്നും അതൊക്കെ ഇടതടവില്ലാതെ ലഭിച്ചാല്‍ ജീവിതവിജയമായി എന്ന് വിശ്വസിച്ചിരുന്ന കാലഘട്ടത്തില്‍, ടി ഐറ്റംസും രവിച്ചേട്ടന്റെ ടെമ്പോയുടെ പിറകില്‍ നിന്ന് കാറ്റുകൊണ്ടുള്ള പോക്കും, വൈ രാജാ വൈയും, നാടകുത്തും പിന്നെ ഇന്റര്‍വെല്‍ വരെ ചരല്‍ മണ്ണില്‍ ഇരുന്നും പിന്നീട് നിരങ്ങി നിരങ്ങി ചരല്‍ മാറ്റിയ പൂഴിമണ്ണില്‍ കിടന്നും എഞ്ജോയ് ചെയ്ത് കണ്ടിരുന്ന നാടകങ്ങളുമൊക്കെയായിരുന്നു മുഖ്യാകര്‍ഷണങ്ങള്‍.

ഞങ്ങള്‍ വളര്‍ന്ന് പാരഗണ്‍ ചെരുപ്പ് വെളുവെളാ വെളുപ്പിച്ച്, നെറ്റിയില്‍ ചന്ദനക്കുറിയും മധ്യഭാഗത്ത് കുങ്കുമം കൊണ്ടുള്ള ഒരു ചെറിയ ഡോട്ടുമിട്ട്, ബോണ്ട തിന്നാല്‍ പൊട്ടിപ്പോകുന്ന തരം നേര്‍ത്ത സ്വര്‍ണ്ണമാലയുമിട്ട്, ഒരടി വീതിയില്‍ മുണ്ട് വളച്ച് കുത്തി, തലയില്‍ കിളിക്കൂടും വച്ചു മാരക ഗ്ലാമറില്‍ ഷൈന്‍ ചെയ്ത് നടന്ന കാലത്ത് അട്രാക്ഷന്‍ ‘ആലത്തൂരിലെ ചോത്തിക്ടാങ്ങള്‍, ഒളിച്ചും പാത്തും ബീഡിവലി, മനശാസ്ത്രജ്ഞന്റെ മറുപടി‍, ഷര്‍ട്ടൂരി അമ്പലത്തിനുള്ളിലെ ബോഡിഷോ,’ എന്നിവയൊക്കെയായി മാറി.

ഒരു കൊല്ലം പൂരത്തിന്, ആലത്തൂരെ അട്രാക്ഷന്‍സിനെ പറ്റി കേട്ടറിഞ്ഞ് കുഞ്ഞുവറീത് മകന്‍ ഈച്ചരന്‍ ഷാജുവും ഞങ്ങളുടെ കൂടെ വന്നു.

ഈച്ചരന്‍ ഷാജുവിനെ പറ്റി പറഞ്ഞാല്‍, അന്നും ഇന്നും കരയില്‍ ഇത്രേം അഡ്വഞ്ചറസ് ആയ യുവാവ് വേറെയില്ല. ഇടിവെട്ടില്‍ തലപോയി പാടത്തേക്ക് ചാഞ്ഞ് നിന്ന ചമ്പത്തെങ്ങിലെ പൊത്റ്റില്‍ തത്തമ്മയെ പിടിക്കാന്‍ കയറാന്‍ അന്ന് ഷാജു ഒന്നേയുണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ!! ശേഷം, തെങ്ങും തത്തമ്മയും ഷാജുവും കൂടെ ഒരുമിച്ച് ചേറില്‍ കിടന്നത് കണ്ടവരാരും ഷാജുവിനെ മറക്കില്ല! അങ്ങിനെയെത്രയെത്ര കഥകളില്‍ ഹീറോ! ഈച്ചരന്‍ ഷാജു അന്നും എന്നും കൊടകരയിലെ പിള്ളേഴ്സുകള്‍ക്കിടയില്‍ ഒരു വികാരമായിരുന്നു.

അന്നവന്റെ അളിയന്‍ യമനിലാണ്. അവിടെ നിന്ന് കൊണ്ടുവന്ന റോത്ത്മാന്‍സ് റോയത്സ് എന്ന ഒരിനം മുന്തിയ തരം, നീട്ടം കൂടിയ സിഗരറ്റ് അവന്റെ കയ്യിലുണ്ട് എന്ന ഇന്‍ഫോര്‍മേഷനായിരുന്നു, പൂരത്തിന് പോകാന്‍ അവനെ ക്വോളിഫൈ ചെയ്യിച്ചത്.

അമ്പലപ്പറമ്പിന്റെ പിറകിലെ മാവിന്റെ മറയിലായിരുന്നു അന്ന് വലിത്താവളം. റോത്തമാന്‍സ് റോയത്സിന് റെയ്നോള്‍ഡ് പെന്നിന്റെ നീളമാണ്. “സ്ഥിരമായി വലിച്ചാല്‍ ചുണ്ട് മലന്ന് പോകുമോ?” എന്ന് പോലും സംശയം തോന്നിപ്പോകും. ഒരു തീപ്പെട്ടിപടത്തിന്റെ കൂടെ കരുതിയ നാലുകൊള്ളിയും ലക്ഷ്യം കാണാതെ വന്ന് തീയന്വേഷിക്കുമ്പോഴാണ് അടുത്തൊരു പറമ്പില്‍ നേര്‍ത്ത പുക കാണുന്നത്.

‘ഡാ നിന്നെ ഈ ഭാഗത്താരും അറിയാത്തതല്ലേ? നിന്നെ കണ്ടാലും വിഷയല്ല. ഒന്ന് കത്തിച്ചോണ്ട് വാടാ’ എന്ന പൊതു അഭിപ്രായം കണക്കിലെടുത്ത് ഷാജു തന്നെ, സിഗരറ്റ് കത്തിച്ചോണ്ട് വരാന്‍ നിയുക്തനായി.

ഷാജു പോയി ഒരു രണ്ട് മിനിറ്റായിക്കാണും, പോയോടത്തുന്ന് ഭയങ്കര ബഹളം!!

നോക്കുമ്പോള്‍, കുറച്ചപ്പുറത്തായി ...ഷാജു വേലി വട്ടം ചാടി ഓടുന്നു!!!

ഉദ്ദ്വോഗത്തിന്റെ നിമിഷങ്ങള്‍. എന്താ സംഭവിച്ചതെന്ന് ഒരു ക്ലൂവുമില്ല.

“അവന്‍ ഇനി അവിടെ വല്ല കുളിമുറിയിലും ഒളിച്ച് നോക്കിയോ?? വല്ലവരേം വല്ലതും...“ ആകെ ടെന്‍ഷന്‍!

പതുക്കെ പറമ്പിലേക്ക് നോക്കുമ്പോള്‍ വീട്ടുകാര്‍; ചേര പാമ്പിനെ കണ്ട നാടന്‍ കോഴികളെപ്പോലെ തലയും ഉയര്‍ത്തി നില്‍ക്കുന്നു!

“ചെറ്റത്തരം! ഇവന്റൊക്കെ കയ്യും കാലും തല്ലിയൊടിച്ചാ വിടണം. ശവി!”

“ആ... അപ്പോള്‍ പെണ്ണ് കേസു തന്നെ!” ഞങ്ങള്‍ തമ്മില്‍ തലയാട്ടി ഉറപ്പിച്ചു.

സംഗതി എന്താണെന്നൊന്നറിയാന്‍, ഒന്നന്വേഷിച്ചേക്കാം എന്ന ചിന്ത അതോടെ മാറി. ഒളിഞ്ഞ് നോട്ടം അന്വേഷിക്കാന്‍ പോയാല്‍ നമ്മുടെ സമയം നല്ലതാണെങ്കില്‍...ചിലപ്പോള്‍ ഷര്‍ട്ടിന്റെ നിറം സെയിമാണെന്നോ ഒരേ ഉയരമാണേന്നോ മറ്റോ പറഞ്ഞ് നമ്മള്‍ പ്രതിയായിപ്പോകും. അതുകൊണ്ട് ഒന്നുമറിയാത്ത പോലെ നിന്ന് പതുക്ക് തെറിക്കാം എന്ന് കരുതി നില്‍ക്കുമ്പോള്‍ വീട്ടില്‍ നിന്ന് ഒരു അറുപത് വയസ്സ് ലുക്കുള്ള ഒരാള്‍ വേലിക്കരികിലേക്ക് വന്നു.

“ഞങ്ങള്‍ വേറേ ടീം“ എന്ന ഭാവേനെ നിന്ന ഞങ്ങളോട് ആള്‍ പറഞ്ഞു.

“നിങ്ങളറിയുമോ ഇപ്പത്തന്നെ ഈ പറമ്പിലേക്ക് ചാടിയവനെ?“

“ഏയ്.... ഞങ്ങള് കണ്ടില്ല!” എന്ന മറുപടി കേട്ട്, ആള്‍ പറഞ്ഞു:

“വെള്ളമുണ്ടുടുത്ത് ആരാ ഈനേരത്ത് പറമ്പില്‍ കൂടെ നടക്കുന്നേന്ന് ഓര്‍ത്ത് നോക്കുമ്പോള്‍ ഒരു മഹാപാപി എന്റെ അച്ഛനെ ദഹിപ്പിച്ച ചിതയില്‍ നിന്ന് ഒരു കൊള്ളിയെടുത്ത് സിഗരറ്റ് കത്തിക്കുന്നു. ഇത്രക്കും വകതിരിവില്ലാത്തവരുണ്ടോ? വൃത്തികെട്ടവന്‍!”

കേട്ടവശം പുറത്ത് ചാടിപ്പോയ ചിരി ഒരുവിധം അടക്കി “ശോ! ആരായാലും അവനെ വെറുതെ വിടരുത്...“ എന്ന് പറഞ്ഞ് ഞങ്ങള്‍ വേഗം സംഭവസ്ഥലത്തു നിന്ന് സ്കൂട്ടായി.

അപ്പോള്‍, ചവര്‍ കൂട്ടിയിട്ട് കത്തിച്ച പുകയായിരുന്നില്ലത്. തലേന്ന് രാവിലെ മുതല്‍ കത്തി അവസാന സ്റ്റേജിലെത്തിയ ഒരു ചിതയായിരുന്നത്. മഹാപാപി. കൊടും പാപി.

സൌന്ദര്യമത്സരം കാണാനും നാടകത്തിനും നില്‍ക്കാതെ അന്നവിടെ നിന്ന് മുങ്ങിയ ഷാജുവിനോട് പിറ്റേന്ന്; “ചവര്‍ കത്തിക്കണതും ആളെ ദഹിപ്പിക്കണതും കണ്ടാല്‍ തിരിച്ചറിയാനുള്ള പഠിപ്പ് പോലും തികഞ്ഞില്ലേ ഉണ്ണീ നിനക്ക്?” എന്ന ചോദ്യത്തിന് മറുപടിയായി ആ കൊടുംപാപി ഇപ്രകാരം പ്രതിവചിച്ചു,

“ഞാനും വിചാരിച്ചൂട്ടാ.. ഈ ചവര്‍ കത്തിക്കണോടത്ത് എന്തിനാ ഈ അരിയും പൂവും നാളികേരം മുറിയുമൊക്കെ വച്ചേക്കണേ..ന്ന്!“

സുഭദ്രാർജ്ജുനം

2010-01-15T15:09:31Z

“അർജ്ജുനൻ സുഭദ്രയോട് എന്തോ പറയുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു.”

“എളേമ്മയ്ക്ക് വേറെ ജോലിയില്ലേ? സുഭദ്രയും അർജ്ജുനനും അമ്പലത്തിൽ വന്നതായിരിക്കും. അല്ല പിന്നെ. ഒരു സുഭദ്രയും അർജ്ജുനനും കൂടെക്കൂടിയിട്ട് കുറച്ചുനാളായല്ലോ. മഹാഭാരതം ഇനി വേണ്ട എളേമ്മേ. ഇവിടെ കഥേം പറഞ്ഞുനിന്നാൽ മഴയെങ്ങാൻ വന്നാൽ പിന്നെ വീട്ടിലെത്താൻ വൈകും.“ മീനു തിരക്കുകൂട്ടി.

“എന്നാലും...ഞാൻ സുഭദ്രയേയും അർജ്ജുനനേയുമാണല്ലോ കണ്ടത്. പ്രദക്ഷിണം വച്ച് പോകുമ്പോൾ പിറകിലെ ഭാഗത്തെ വാതിലിനരികിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. ഒരു നിമിഷമേ കണ്ടുള്ളൂ.”

“ഒക്കെ എളേമ്മേടെ തോന്നലാ.”

തോന്നൽ!ആയിരിക്കും. എന്നാലും കണ്ടുവല്ലോ.

“എന്താ ഇത്രേം വൈകിയത്?”
“ഈ എളേമ്മേടെ ഒരു കാര്യം. സുഭദ്രയേയും അർജ്ജുനനേയും കണ്ടുവത്രേ. വെറുതേ പറഞ്ഞ് നേരം കളഞ്ഞു.”

മീനുവാണല്ലോ നേരം വൈകാൻ കാരണം. താനെത്ര വേഗം തൊഴുതിറങ്ങിയിരുന്നു. എന്നിട്ടും...

“ങ്ങാ..അതുണ്ടാവും.” ഏട്ടൻ മീനുവിനോടു പറയുന്നു.

പിന്നീടും പലവട്ടം കണ്ടു. അർജ്ജുനനും സുഭദ്രയും. സൂപ്പർമാർക്കറ്റിൽ, സിനിമാഹാളിൽ, ഐസ്ക്രീം കടയിൽ. മിക്കപ്പോഴും കൂടെയുണ്ടായിരുന്ന മീനു അതൊക്കെ ചിരിച്ചുതള്ളുകയും ചെയ്തു.

ഒക്കെ തോന്നലാണ്. അനുഭവമല്ല. എന്തൊക്കെയോ നടക്കുന്നുവെന്ന തോന്നൽ. വെറും ഭ്രമം. മായക്കാഴ്ച.
അങ്ങനെയൊരു സുഭദ്രയില്ല.
അങ്ങനെയൊരു അർജ്ജുനനില്ല.
എപ്പോഴോ കഴിഞ്ഞ നാടകത്തിൽ എപ്പോഴോ ഒരിക്കൽ വന്ന് രംഗം വിട്ടുപോയവർ മാത്രം.
കഴിഞ്ഞ കഥ.
കാലത്തിന്റെ ഏതോ മുറിയിൽ ഉണ്ടായിരുന്നുവെന്ന് പറയപ്പെടുന്നവർ.
അവരെയെങ്ങനെ കാണും.
തോന്നലാണ്.
തോന്നലുകൾ മുഴുവൻ പറയാൻ കഴിയില്ല. മറ്റുള്ളവരുടെ മുന്നിൽ തോന്നലുകളുടെ പെട്ടിയങ്ങനെ തുറന്നുവയ്ക്കാൻ കഴിയില്ല.

മീനുവിന്റെ കല്യാണത്തലേന്നാൾ.
ഒരുപാട്പ്രാവശ്യം കണ്ടുമുട്ടിയ സുഭദ്രയേയും അർജ്ജുനനേയും ഓർത്ത് ലളിത കിടന്നു. മുറിയിൽ മീനുവുണ്ട്. മീനുവിന്റെ സമപ്രായക്കാരായ കുട്ടികളുണ്ട്. ബന്ധുക്കൾ.
ആലോചിച്ചാലോചിച്ച് ഉറക്കം വന്നു.
പെട്ടെന്നെന്തോ ഉണർന്നുപോയി.
മങ്ങിയ വെളിച്ചമുണ്ട്.
സുഭദ്രയാണല്ലോ അത്!
എന്തൊക്കെയോ എടുക്കുന്നുണ്ട്. പതുങ്ങിപ്പതുങ്ങി നടക്കുന്നുണ്ട്. ഏങ്ങലടിക്കുന്നുണ്ട്. തീർത്തും ഒച്ചയില്ലാതെ. കണ്ടാലറിയാം പക്ഷേ. ഒരു കൈകൊണ്ട് കണ്ണും മുഖവും അമർത്തിത്തുടയ്ക്കുന്നുണ്ട്.

വാതിൽ തുറക്കുന്നു. എണീ‍ക്കാതെ വയ്യ. സുഭദ്ര പോകുമ്പോൾ എങ്ങനെ കിടന്നുറങ്ങും!
ലളിതയും പിന്നാലെ ചെന്നു. ഡൈനിംഗ് ഹാളിൽ നിന്ന് മുറ്റത്തേക്ക് തുറക്കുന്ന വാതിലിലൂടെ, ചെടികളുടെ ഇടയിൽക്കൂടെ പറമ്പിലൂടെ. എന്തിലൊക്കെയോ തട്ടിത്തടയുന്നുണ്ട്. എന്നാലും സുഭദ്ര മുന്നിൽത്തന്നെയുണ്ട്. എന്തോ കൈയിൽ താങ്ങിപ്പിടിച്ചിരിക്കുന്നു. ഒരു കെട്ട്.

ഗേറ്റിനു പുറത്തെത്തിയിരിക്കുന്നു. പന്തൽ നല്ല വെളിച്ചത്തിൽ തിളങ്ങുന്നുണ്ട്.
തേരും ചാരി നിൽക്കുന്നത് അർജ്ജുനനാണല്ലോ. വിവശനായ അർജ്ജുനൻ. സുഭദ്രയെ കണ്ടപ്പോൾ ഓടിയടുത്തുവന്ന് കൈ പിടിച്ച്, കെട്ടുവാങ്ങി തേരിലിടുന്നു. സുഭദ്രയെ തേരിലേറാൻ സഹായിക്കുന്നു. അർജ്ജുനനും കയറുന്നു. പോയിക്കഴിഞ്ഞു. താൻ മാത്രം ബാക്കി.
ഓ..തേരല്ല. കാറാണല്ലോ പോകുന്നത്. അത് സ്പീഡിൽ ഓടിമറയുന്നതും നോക്കിനിന്നു.
ഒക്കെ തോന്നലാണ്. ആരോടും പറയുന്നില്ല. തിരിച്ചുചെന്ന്കിടന്നു.

“ലളിതേ..എണിക്കൂ കുട്ടീ.”
വല്യമ്മയാണല്ലോ. അയ്യോ. നേരം വൈകിയല്ലോ. മുറിയിൽ വേറാരും ഇല്ല. എല്ലാവരും കുളിച്ചൊരുങ്ങി പോയോ!.
പിടഞ്ഞെണീറ്റു.
“മീനുവിനെ കാണുന്നില്ല. ഇനിയെന്തൊക്കെയുണ്ടാവും. ശിവശിവ!”

മീനു! എവിടെപ്പോയി! എന്തു സംഭവിച്ചു!
“എന്നാലും എല്ലാവരും കൂടെ കിടന്നിട്ടും ആരും ഒന്നുമറിഞ്ഞില്ലെന്നുവച്ചാൽ.”

ഏട്ടനാണ്. മീനുവിന്റെ അച്ഛൻ. മീനുവിന്റെ കൂടെ കിടപ്പുണ്ടായിരുന്ന സമപ്രായക്കാരോടാണ് ചോദ്യം. അവരൊക്കെ മുഖം താഴ്ത്തി നിൽക്കുന്നു. അവർക്കൊന്നും അറിയില്ല. പക്ഷേ തനിക്ക് എന്തൊക്കെയോ അറിയാം.
താൻ കണ്ടതാണല്ലോ.
സുഭദ്ര പോകുന്നത്.
അർജ്ജുനനൻ കാത്തുനിൽക്കുന്നത്
ഒടുവിൽ രണ്ടുപേരും കൂടെ യാത്രയാവുന്നത്.
പക്ഷേ പറയാൻ വയ്യ. മീനുവില്ല, കേൾക്കാനും പരിഹസിക്കാനും. എന്നാലും പറയുന്നില്ല.
ഒക്കെ തോന്നലുകളല്ലേ. അല്ലെങ്കിലും ആണെന്ന് പറയുന്നത് കേൾക്കേണ്ടിവരും.
ഒന്നും മിണ്ടാതെ ചേച്ചിയുടെ മുറിയിലേക്ക് നടന്നു. ഒരുപാട് ആളുകൾക്കിടയിൽ ഇരിപ്പുണ്ട് ചേച്ചി. കരഞ്ഞുതളർന്നപോലെ.
അടുത്തുപോയിരുന്നപ്പോൾ “മീനു...” എന്നും പറഞ്ഞ് കരയാൻ തുടങ്ങി, ചേച്ചി.
ലളിത ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.
സുഭദ്രയ്ക്ക് അർജ്ജുനനോട് സ്നേഹമുണ്ട്.
അർജ്ജുനന് സുഭദ്രയോട് സ്നേഹമുണ്ട്.
രണ്ടുപേരും ഒരുമിച്ചല്ലോ.
ഇനിയെന്തു പറയാൻ!

അമ്മ പറയുന്നത്

2010-01-07T05:14:14Z

ശാഠ്യം പിടിക്കാതുറങ്ങുനീയോമലേ,
താരാട്ടു പാടുവാൻ വയ്യെനിയ്ക്ക്.
അമ്പിളിമാമനുണ്ടാകാശമുറ്റത്ത്,
നീയുറങ്ങുന്നതും നോക്കിനിൽപ്പൂ.
നിൻ കണ്ണിണയിലെ ദീപപ്രഭകണ്ടു,
താരകക്കൂട്ടങ്ങൾ ലജ്ജിക്കുന്നു.
നിലാവു നിൻ ചുണ്ടിലെ പുഞ്ചിരി കാണവേ,
സ്വയമൊന്നു വീണ്ടും മിനുക്കീടുന്നു.
കുളിർത്തെന്നലെങ്ങുനിന്നോ വന്നണയുന്നു,
നിന്നെത്തണുപ്പിച്ചകന്നീടുന്നു.
മാറോടു ചേർത്തണച്ചമ്മയുറക്കിടാം,
അല്ലലറിയാതുറങ്ങിക്കൊൾക.
നാളെകൾ നിന്റേതാണമ്മ പ്രാർത്ഥിച്ചിടാം,
ദൈവം നിനക്ക് തുണയായിടും.

പുലിപ്പാറക്കുന്നിലെ പുലികള്‍

2010-01-06T05:25:11Z

കൊടകര ഷഷ്ഠിക്ക്‌ കാവടി സെറ്റുകള്‍ തമ്മില്‍ ഉന്തും തള്ളും തെറിവിളിയും നടക്കുക വളരെ സാധാരണമാണ്‌. ഒഴിവാക്കാന്‍ പറ്റാത്ത ചില സാഹചര്യങ്ങളില്‍ അടിയും കത്തിക്കുത്തും വരെ നടന്നിട്ടുണ്ട്‌.

ഗാന്ധിനഗര്‍ സെറ്റും ബോയന്‍ സെറ്റും തമ്മില്‍, ഉളുമ്പത്തുകുന്നും കുമ്പാരസെറ്റും തമ്മില്‍, ടൌണ്‍ സെറ്റും മനക്കുളങ്ങരയും തമ്മില്‍ അങ്ങിനെയങ്ങിനെ.....

പക്ഷെ, പുലിപ്പാറക്കുന്ന് സെറ്റില്‍ മാത്രം പോയി പൊതുവേ ആരും അടിയുണ്ടാക്കാറില്ല. എന്താ കാരണം??

പുലിപ്പാറക്കുന്നില്‍ അലമ്പുണ്ടാക്കാന്‍ പോയാല്‍....അഫ്ഗാനിസ്ഥാനില്‍ ധ്യാന കേന്ദ്രം തുടങ്ങി താലിബാന്‍കാരെ സുവിശേഷം പഠിപ്പിക്കാന്‍ ‍പോയ പോലെ ഇരിക്കും. വേറെ വിശേഷം ഒന്നും ഇല്ല!

1995 ലെ ഗുണ്ടാസെന്‍സസ്‌ പ്രകാരം പുലിപ്പാറയില്‍, ചാവക്കാട്ടെ വീടുകളില്‍ ഗള്‍ഫുകാരുടെ കണക്കിനാണ് ഗുണ്ടകള്‍. അതായത്, ഒരു വീട്ടില്‍ രണ്ടു ഗുണ്ടകള്‍ അല്ലെങ്കില്‍ രണ്ടു ഗുണ്ടികള്‍! (ഡോണ്ട്‌ മിസ്സണ്ടര്‍സ്റ്റാന്റ്‌ മീ).

കൊടകരക്ക്‌ പടിഞ്ഞാറ്‌, ഇരിങ്ങാലക്കുട റൂട്ടില്‍ ആളൂരിനടുത്ത്‌, കൊപ്രക്കളം കഴിഞ്ഞ സ്റ്റോപ്പ്‌. അതാണ്‌ പുലിപ്പാറക്കുന്നിന്റെ ഭൂമിശാസ്ത്രം. പുലിപ്പാറയുടെ അല്ലെങ്കില്‍ ടൈഗര്‍ റോക്കിന്റെ ചരിത്രമെടുത്ത്‌ പരിശോധിച്ചാല്‍, കാലാകാലങ്ങളായുള്ള 'ഗുണ്ടപെരുമ' യുടെ നേരും നെറിവും ദേശസ്‌നേഹവും ഇഴപിണഞ്ഞുകിടക്കുന്ന ചൂടും ചൂരുമുള്ള അനവധി കഥകള്‍ കേള്‍ക്കാം.

മുതുപറമ്പന്‍ വേലായുധന്‍. മലേടന്‍ മാധവന്‍‍. ചാക്ക്‌ ഔസേപ്പ്‌, കൊള്ളി ജോസ്‌, എടത്താടന്‍ അയ്യപ്പേട്ടന്‍, ചട്ട സുബ്രന്‍, പുതുപ്പുളി ചന്ദ്രന്‍ എന്നിങ്ങനെ എത്രയെത്ര ഗുണ്ടകള്‍. (ഇതില്‍ എടത്താടന്‍ അയ്യപ്പേട്ടന്‍ എന്ന എന്റെ അച്ചാച്ഛന്‍, ഗുണ്ടയുമല്ലായിരുന്നു ആ നാട്ടുകാരനും അല്ലായിരുന്നു. എന്നാലും കിടക്കട്ടേ.. അച്ചാച്ഛന്‍ ഗുണ്ടയായിരുന്നു എന്നു പറയാന്‍ തന്നെ ഒരു അന്തസല്ലേ? നമുക്കെന്തായാലും ആകാന്‍ കഴിഞ്ഞില്ല!)

ഈ പേരുകളെല്ലാം പണ്ട് സത്യനും നസീറുമെല്ലാം ബാഗി പാന്റിട്ട് ബെല്‍റ്റിടാണ്ട് നടന്ന കാലത്തുള്ളവരാണ്. 1994-95 കാലഘട്ടത്തില്‍ ഞാന്‍ കൊടകര ബാറില്‍ ജോലി ചെയ്യുന്ന സമയത്താണ്‌ പുതിയ മോഡല്‍ ഗുണ്ടകളുമായി ഞാന്‍ ശരിക്കും ഇടപെടുന്നതും നേരിട്ട്‌ പരിചയപ്പെടുന്നതും. അക്കാലത്ത്‌ പുലിപ്പാറ അടക്കി വാണിരുന്ന ഗുണ്ടകളില്‍ പ്രധാനികള്‍, മെന്‍ഷന്‍ ഹൌസ്‌ ദിവസത്തില്‍ മൂന്നുനേരം ലെഹാര്‍ സോഡയുമൊഴിച്ച്‌ രണ്ടെണ്ണം വച്ച്‌ അച്ചാര്‍ തൊട്ടുനക്കി നില്പന്‍ അടിക്കുന്ന ഹീറോഹോണ്ടയില്‍ വരുന്ന ശ്രീ. സെബാസ്റ്റ്യന്‍ , റം മാത്രം കഴിക്കുന്നവനും എന്റെ കൂടെ ബോയ്സില്‍ പഠിച്ചെന്നും ഞാന്‍ അക്കാലയളവില്‍ യാതൊരു പരിഗണനയും നല്‍കിയില്ലെന്നും അവകാശപ്പെടുന്ന യമഹയില്‍ വരുന്ന ശ്രീ.കുട്ടന്‍ , സോഡക്കുപ്പിയും ബീറുകുപ്പിയുടെയും അടപ്പുകള്‍ ഓപ്പണറില്ലാതെ കൈ കൊണ്ട്‌ പറിച്ചെടുത്ത്‌ പൊട്ടിച്ചിരുന്ന, ഏത്‌ ബ്രാന്റും ഏത്ര വേണമെങ്കിലുമടിക്കുന്ന ശ്രീ. ചന്ദേട്ടന്‍ തുടങ്ങിയവരായിരുന്നു. (എല്ലാവരുടെ മുന്നിലും ശ്രീ. എന്ന് കൂട്ടിയത്‌ മനപ്പൂര്‍വ്വമല്ല!)

പൊതുവേ ഗുണ്ടകളെല്ലാം മുരുക്ക് മുള്ള് പോലെ മുകളിലേക്കും താഴേക്കുമുഴിയാന്‍ പറ്റാത്ത തരം സ്വഭാവമുള്ളവരാണ് എന്നാണല്ലോ! അതുകൊണ്ട്, ഞാനിവരുമായി ഒരു സേയ്ഫ്‌ ഡിസ്റ്റന്‍സ്‌ കീപ്പ്‌ ചെയ്ത് കൂടുതല്‍ ഒലിപ്പീരിനോ കെലിപ്പീരിനോ പോയിരുന്നില്ലെങ്കിലും ചന്ദ്രേട്ടനുമായി ഭയങ്കരമായ കമ്പനിയായിരുന്നു.

ചന്ദ്രേട്ടനെ ഞാന്‍ ആദ്യമായി കാണുന്നതും പരിചയപ്പെടുന്നതും ഒരു ബുധനാഴ്ച രാത്രിയാണ്. നല്ല ഓര്‍മ്മ!

അന്നു ഞാന്‍ നൈറ്റ്‌ ഡ്യൂട്ടിയിലാണ്‌. ക്യാഷിലിരിക്കുന്നു. സമയം ഒരു പത്തര പതിനൊന്ന്. സ്കെല്‍റ്റര്‍ സ്റ്റാഫേ ആ നേരത്തുണ്ടാവൂ. വല്ലവിധേനയും എല്ലാ ടീമുമൊന്ന് കെട്ടുകെട്ടി സ്ഥലം കാലിയാക്കിയിട്ട്‌ വേണം, വീട്ടില്‍ പോയി കട്ടിലില്‍ മലക്കാന്‍ എന്ന് കരുതിയിരിക്കുമ്പോള്‍, എടുത്തുപറയാന്‍ മാത്രം ബോഡിയില്ലാത്ത ഒരു പുണ്യാളന്‍‍‍ എണീറ്റ്‌ എന്റെ അടുത്തേക്ക്‌ വന്നു ചിറി തുടച്ച് മാക്സിമം പുഛത്തോടെ പറഞ്ഞു.

‘ഡാ നീ പുതിയ ആളാ?‘

തടിയും വലുപ്പവുമില്ലാത്തവരെ അധികം ബഹുമാനിക്കേണ്ടതില്ല എന്ന് വിശ്വസിക്കുന്ന കാലമാണ്, ഞാന്‍ പറഞ്ഞു:

"ആണെങ്കില്‍?"

'ഓഹോ.. എന്നാല്‍ .. എന്റെ കയ്യില്‍ ഒരു അഞ്ഞൂറിന്റെ നോട്ടുണ്ടായിരുന്നു. അത്‌ ഇപ്പോഴും പോക്കറ്റില്‍ ഉണ്ടെങ്കില്‍, നിന്റെയൊക്കെ ഭാഗ്യം. ഇനി നീ കാശ് തന്നിട്ട്‌ പോയാല്‍ മതിയെന്നെങ്ങാന്‍ നീ പറഞ്ഞാല്‍ ഇതൊക്കെയും ഞാന്‍ തല്ലിപ്പ്ലിക്കും..കൂട്ടത്തില്‍ നിന്റെ തലയും!!'

‘നമ്മുടെ അങ്ങാടീല് വന്ന് നമ്മളെ പേടിപ്പിക്കാന്‍ നോക്കേ...???‘ എന്റെ ചോര തിളച്ചു!

“ചുണയുണ്ടെങ്കില്‍, തന്തക്ക് പിറന്നതാണെങ്കില്‍... താനൊന്ന് പൊട്ടിക്കെഡോ.. കാണട്ടേ“ എന്ന് ഞാന്‍ വിളിച്ചലറിയത്‌ ചോരതിളപ്പിന്റെ ഇമ്പാക്റ്റില്‍ മാതമായിരുന്നില്ല, ഒഴിച്ച് കൊടുത്ത ലിക്കറിന്റെ ഗ്യാസടിച്ചും പിന്നെ എന്തിനും ഏതിനും എന്റെ സഹായിയായി എന്റെ ബാച്ചില്‍ ജോയിന്‍ ചെയ്ത ബാലരാമപുരത്തുകാരന്‍ സുരേഷുണ്ടല്ലോ എന്ന ധൈര്യം കൊണ്ടുമായിരുന്നു.!

എന്റെ അക്രോശം കേട്ടപാടെ.. പേടിച്ച്‌, പകച്ച്‌, ഒതുങ്ങി, പ്രതിയോഗി പിന്നോട്ട്‌ പോകുമെന്നും ഡീസന്റാകുമെന്നുമുള്ള എന്റെ കാല്‍കുലേഷന്‍ മൊത്തം തെറ്റിച്ചുകൊണ്ട്‌,

'എന്നാ നീയെന്നെ അങ്ങ്‌ ഉണ്ടാക്കടാ ഡേഷ്.. ഡേഷ്.. ഡേഷേ...' എന്ന് പറഞ്ഞുകൊണ്ട്‌ അവിടെയിരുന്ന ഒരു ബീറ് കുപ്പിയെടുത്ത് ഒറ്റ ഏറിയലായിരുന്നു എന്റെ നേരെ!!

‘ഹെന്റമ്മച്ചീ....!!‘ എന്ന് പറഞ്ഞ് ഷൊയബ് അകതറിന്റെ ബൌണ്‍സര്‍ ഹെല്‍മറ്റില്‍ കൊള്ളാതെ സച്ചിന്‍ ഒഴിഞ്ഞ് മാറും പോലെ താഴ്ന്ന് കൌണ്ടറിന്റെ താഴെ ഇരുന്ന ഞാന്‍ പിന്നെ ‘പടോം..പടോം.. ‘ എന്ന ശബ്ദം ഒന്നിനുപുറകേ ഒന്നായി കേട്ടു. ആള്‍ അവിടെയിരുന്ന കമ്പ്ലീറ്റ് സോഡയും തറയിലെറിഞ്ഞു പൊട്ടിക്കുകയായിരുന്നു!

എന്തായാലും ഇരുന്നു, ഇനി ആ സോഡക്കുപ്പികള്‍ ഫിനിഷായിട്ട് എണീക്കാം എന്ന് കരുതി ഞാന്‍ അവിടെ തന്നെയിരുന്ന് ഇടത് വശത്തേക്ക് സുരേഷിന്റെ ഭാഗത്തേക്ക് നോക്കിയപ്പോ.. പിറകിലെ ഡോറ് തുറന്നടയുന്ന ശബ്ദമാണ് കേള്‍ക്കുന്നത്.

ഒരു ഫ്രാക്ഷന്‍ ഓഫ് സെക്കന്റുകൊണ്ട് കൌണ്ടറീന്ന് സ്കൂട്ടായി താഴെ സ്റ്റാഫിന് കിടക്കാനുള്ള മുറിയില്‍ കയറി പായ വിരിച്ച അവനെ ഞാന്‍ സമ്മതിച്ചു!!! ഹോ!

ബഹളം കേട്ട് വെയിറ്റര്‍ രാജപ്പേട്ടനും ജോസഫേട്ടനും കൂട്ടരും വന്ന്

'ചന്ദ്രേട്ടാ.. പോട്ടേ.. പോട്ടെ സാരല്യ. പുതിയ ചെക്കാനാ' എന്ന് പറയുന്നത്‌ കേട്ടിട്ട് എനിക്കാളെ ശരിക്കും മനസ്സിലായതുകൊണ്ടാണോ അതോ ‘ തിക്കുറിശ്ശി, തലയോട്ടിയും കയ്യില്‍ പിടിച്ച് പാടുന്ന, തിലകം ചാര്‍ത്തി ചീകിയുമഴകായ്‘ എന്ന പാട്ടുസീന്‍ ഓര്‍മ്മവന്നതുകൊണ്ടാണോ എന്നൊന്നുമറിയില്ല, എന്റെ സകല ആവേശവും ഒരു നിമിഷാര്‍ദ്ധം കൊണ്ട്‌ കെട്ടടുങ്ങുകയും സിനിമാതിയറ്ററിലിരുന്ന് സിഗരറ്റ് വലിച്ചിട്ട് പോലീസ് പിടിച്ചപോലെ വളരെ വിനയ ഭവ്യതാന്മുഖനായി നില്കുകയും പാവം ചന്ദ്രേട്ടനോട് ഞാന്‍ അങ്ങിനെ മോശമായി ഒരിക്കലും പെരുമാറരുതായിരുന്നു എന്നും തോന്നി.

അങ്ങിനെയാണ് ചന്ദ്രേട്ടന്‍ ഏറ്റവും അടുത്ത സുഹൃത്തായി എന്റെ കാണപ്പെട്ട ഹീറോയായി മാറുന്നതും, ബാറിലെ ജോലി നമുക്ക് പറ്റില്ല....ആറുമാസം പോലും തികക്കേണ്ട എന്ന് തീരുമാനിക്കുന്നതും.

കൂടുതല്‍ അറിഞ്ഞപ്പോള്‍ ഒന്നെനിക്ക് മനസ്സിലായി. സംഗതി ഉടക്കാന്‍ നിന്നാല്‍ വിവരമറിയുമെങ്കിലും, പുലിപ്പാറക്കാര്‍ നല്ലവരായിരുന്നു. ബാറില്‍ വന്നിരുന്ന മറ്റു പല ഡീസന്റുകളേക്കാളും!

കാവുത്ത്

2010-01-06T05:23:39Z

ബി.ബി.സി. ഭാസ്കരേട്ടന്‍, തോട്ടുങ്ങലിന്റെ പാടത്ത് ഓണവാഴ വച്ചപ്പോള്‍ ‘ആള്‍ടെ മുന്നൂറിന്റെ കൂടെ ഒരു പത്തെണ്ണം നമ്മക്കും അങ്ങട് വച്ചാലോ..?’ എന്ന് തോന്നാനിടവരുത്തിയത്, എന്റെ കൃഷിയോടുള്ള അടങ്ങാത്ത അഭിനിവേശമോ സ്വന്തമായി സംമ്പാദിക്കുന്നതിലെ ത്രില്ലോ ഒന്നുമല്ലായിരുന്നു

അമ്മ ഓലമെടഞ്ഞും മോരുവിറ്റും പാതിയമ്പുറത്തെ കുഞ്ഞി കുടുക്കയിലിട്ടുവച്ചിരുന്ന പെറ്റിക്ക്യാഷില്‍ നിന്ന് അടിച്ചുമാറ്റിയ കാശുകൊണ്ട് രാഗത്തില് ഇന്റര്‍വെല്ലിന് ‘ബജ്ജി-ചായ‘ കഴിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോള്‍ തോന്നിയ ഒരു മനസ്സാക്ഷിക്കുത്ത്. അല്ലെങ്കില്‍ ആ ഒരു കുറ്റബോധം!

ബിബിസിയുമായുണ്ടാക്കിയ ഉടമ്പടി പ്രകാരം, വാഴകുഴി കുത്താനും വളമിടാനും തിണ്ട് മാടാനും ഞാന്‍ മൂഡ് പോലെ ഒരു കൈ സഹായിച്ചതുകൊണ്ട്, നമുക്ക് കൃഷിക്ക് അണ പൈസ ചിലവ് വന്നില്ല. വാഴക്കണ്ണും വളവും തുടങ്ങി വാഴ വലിച്ച് കെട്ടാനുള്ള കയറ് വരെ നിര്‍മ്മല ഹൃദയനായ ഭാസ്കരേട്ടന്‍ എനിക്ക് ഫ്രീയായി തരുകയായിരുന്നു.

‘കായ വില്‍ക്കുമ്പോ എന്റെ വാഴക്ക് ചിലവായ കാശ് എത്ര്യാന്ന് വച്ചാ അപ്പോള്‍ ഞാന്‍ തരാംട്ടാ ഭാസ്ക‌രേട്ടാ.. ‘ എന്നോ മറ്റോ ഞാന്‍ പറഞ്ഞിരുന്നുവെന്നും, കായ വെട്ടിയതിന് ശേഷം ആ ഭാഗത്തേക്ക് എന്നെ കണ്ടില്ലെന്നും അതില്‍ മനംനൊന്ത ഭാസ്കരേട്ടന്‍‍, ‘അവന്‍ കാശ് തരാതെ എന്നെ പറ്റിച്ചു! ‘ എന്ന്, ഭാഷക്ക് ഒരു പഞ്ച് വരാന്‍ ചില അണ്‍പാര്‍ലമെന്റേറിയന്‍ വാക്കുകളുപയോഗിച്ച് പറഞ്ഞതുമായി കേട്ടിരുന്നു. നമ്മള്‍ അതിനെക്കുറിച്ച് അന്വേഷിക്കാനൊന്നും പോയില്ലെങ്കിലും.

ഹവ്വെവര്‍, മൊത്തം പത്തില്‍, ഒരെണ്ണം യവ്വനാരംഭത്തില്‍ കൂമ്പടഞ്ഞ് അല്പായുസ്സായി ആര്‍ക്കും ഉപകാരമില്ലാതെ പോവുകയും, കായക്കൂട്ടാനെന്നും പഴുപ്പിക്കാനെന്നുമൊക്കെ പറഞ്ഞ് വീട്ടിലേക്ക് കോമ്പ്ലിമെന്റ്സായി എടുത്തതിനും ശേഷം ബാക്കി വന്ന 6 കുലകള്‍ തൃശ്ശൂര്‍ന്ന് വന്ന ഒരു കായക്കച്ചോടക്കാരന്‍ ഭാസ്കരേട്ടന്റെ മുന്നൂറിന്റെ കൂടെ വാങ്ങുകയായിരുന്നു. 210 രൂപക്ക്!

ജീവിതത്തിലാദ്യമായി സ്വന്തമായി വരുമാനമുണ്ടാക്കാന്‍ തോന്നിച്ച ഹേതുവിനോടുള്ള ഉപകാരസ്മരണാര്‍ത്ഥം കുരുമുളക് കുടുക്കയില്‍ ഒരു 50 രൂപ തിരിച്ചിടണമെന്ന് വിചാരിച്ചതായിരുന്നു, ആദ്യം. പക്ഷെ, അച്ഛന്‍ അമ്മ ദമ്പതിമാരുടെ ഫേവറൈറ്റ് ‘വെണ്ണബിസ്കറ്റ്’, ചെറിപ്പഴം, പിന്നെ എന്റെ സൌന്ദര്യവര്‍ദ്ധകവസ്തുക്കളായ ഫെയര്‍ ഏന്‍ ലൌലി, പോണ്ട്സ് പൌഡര്‍‍, ക്ലോസപ്പ്, മൈസൂര്‍ സാന്റല്‍ സോപ്പ്, എന്നിവ വാങ്ങുകയും രണ്ടുരൂപാ കപ്പേളയില്‍ നേര്‍ച്ചയിടുകയും ചെയ്തപ്പോഴേക്കും, ഓണം റിലീസുകള്‍ കാണാനുള്ള കാശിന് ഇനി വീണ്ടും കുടുക്കയില്‍ കയ്യിടേണ്ടി വരും എന്ന സ്ഥിതിവിശേഷം ഉടലെടുത്തതിനാല്‍, ഉപകാരസ്മരണ... കല്ലി വല്ലി!! എന്ന് വക്കുകയയായിരുന്നു.

അങ്ങിനെ ഒട്ടും മുതല്‍ മുടക്കില്ലാതെ, നേന്ത്രവാഴകൃഷി ബംബര്‍ വിജയമായതുമുതലാണ് ഞാന്‍ ‘തനിപ്പിടി’ കൃഷിപ്പണിയില്‍ കൂടുതല്‍ കോണ്‍സെണ്ട്രേറ്റ് ചെയ്യാമെന്ന് തീരുമാനിക്കുന്നത്.

സംഗതി സ്വന്തം പറമ്പില്‍ ഇപ്പറഞ്ഞപോലെ കൃഷി ചെയ്താല്‍ കാശ് ചിലവ് വരില്ല. എല്ലാം സര്‍ക്കാര്‍ ചിലവില്‍ നടക്കും. പക്ഷെ, റിസ്കാ! വാഴ പ്രത്യേകിച്ചും. കാരണം, അവിടെ കുടിയാന്‍ ജന്മി റൂള്‍ ഇമ്പ്ലിമെന്റ് ചെയ്യപ്പെടും. നമ്മള്‍ കുടിയാന്‍‍ ചോരയും നീരുമൊഴുക്കി കൂമ്പ് വളരുന്നോ കൊല വളരുന്നോ കൊടപ്പന്‍ വളരുന്നോ എന്ന് ഡെയിലി രണ്ടു നേരം നോക്കി വളര്‍ത്തിയ വെട്ടിക്കാന്‍ പ്രായമായ നമ്മുടെ വാഴകള്‍, ചിലപ്പോള്‍ നമ്മള്‍ കോളേജില്‍ പോയ ടൈമില്‍, ജന്മി വെട്ടി കറി വക്കുകയോ വില്‍ക്കുകയോ ചെയ്യുകയും, നമ്മള്‍ വരുമ്പോള്‍ വാഴ, മണവാട്ടി പെണ്ണിന്റെ ബോഡി ലാങ്ക്യേജില്‍ കുലയില്ലാതെ കുനിഞ്ഞ് നില്‍ക്കുന്ന ഹൃദയഭേദകമായ കാഴ്ച കാണേണ്ടി വരും!

പിന്നെ, വെട്ട് കഴിഞ്ഞിട്ട്, ‘എന്റെ കായക്കുല എനിക്ക് തിരിച്ച് തരുക..‘ എന്ന സിനിമ ഡയലോഗഡിക്കാന്‍ നിന്നാല്‍ വെറുതെ അച്ഛന്റെ വായിലിരിക്കുന്ന നല്ല 60 മോഡല്‍ തെറികള്‍ കേള്‍ക്കാമെന്നോ കുടികിടപ്പ് ഭീഷണിയെ നേരിടാമെന്നോ അല്ലാതെ പ്രത്യേകിച്ച് യാതൊരു ഗുണവുമുണ്ടാവില്ല.

അങ്ങിനെ, സേയ്ഫായി ‘വാട്ട് വില്‍ കള്‍ട്ടിവേറ്റ് നെക്സ്റ്റ്?’ എന്നാലോചിച്ച് നടക്കെയാണ്, ആനന്ദപുരത്ത് പ്രതിമാസ സന്ദര്‍ശനത്തിന് പോയി വന്നപ്പോള്‍ അമ്മ, മഞ്ഞയും കറുപ്പും കളറുള്ള പ്ലാസ്റ്റിക് നൂലുകൊണ്ടുനെയ്ത ബാസ്കറ്റില്‍ കൊടകരക്ക് ഇമ്പോര്‍ട്ട് ചെയത രണ്ട് കാവുത്ത് (കാച്ചില്‍) പീസുകള്‍ എന്റെ ശ്രദ്ധയില്‍ പെടുന്നത്.

‘ആര്‍ക്ക് തിന്നാനാ ഇദ് അവിടന്ന് കെട്ടിച്ചോന്ന് കൊണ്ടുവന്നേ... ?‘ എന്ന് അച്ഛന്‍ അമ്മയോട് ചോദിക്കുന്നത് കേട്ടാണ്, എനിക്കാ ഐഡിയ തോന്നിയത്.

അപ്പോള്‍ കാവുത്ത് കൃഷി ചെയ്യാം. വീട്ടിലേക്കെടുക്കും എന്ന റിസ്കില്ല. പിന്നെ, വില്‍ക്കല്‍... അതിനൊരു തടയിടാന്‍ ഒരു പീസ് വീട്ടിലേക്കും മറ്റേ പീസ് എനിക്ക് സ്വന്തവും എന്ന ഉടമ്പടിയില്‍ ഉടനടി ഞാന്‍ അമ്മയുമായി ഒപ്പുവക്കുകയും ചെയ്തു.

സൈസില്‍ ചെറിയ വെള്ള കാച്ചില്‍ പീസ് തെങ്ങിന്റെ അട്രയുള്ള പറമ്പിന്റെ വടക്ക് ഭാഗത്ത് കുഴിച്ചിടുകയും, കൂട്ടത്തില്‍ വലിയ നമ്മുടെ പീസ് നല്ല സൂര്യപ്രകാശം കിട്ടുന്ന പറമ്പിന്റെ കിഴക്കുഭാഗത്ത് കുഴിയില്‍ വളരെയധികം കെയിറിങ്ങോടെ പീസിന് പരിക്ക് പറ്റാതിരിക്കാന്‍ അടിയില്‍ വയ്‌ക്കോലൊക്കെ‍ വിരിച്ച് ശാസ്ത്രീയമായി വക്കുകയും ചെയ്തു.

വടക്കേ കാച്ചിലിന്റെ കടക്കല്‍ മുക്കാല്‍ ബക്കറ്റ് വെള്ളമൊഴിച്ചപ്പോള് , നമ്മുടെ അരുമ കാച്ചിലിന് ഞാന്‍ ഗാഢ എരുമ മൂത്രം മൂന്ന് ബക്കറ്റ് വെള്ളത്തില്‍ മിക്സ് ചെയ്ത് നേര്‍പ്പിച്ച് പോഷക സമ്പുഷ്ടമാക്കി ഒഴിച്ചുകൊടുത്തു. ചാരവും ചാണകവും സദ്യക്ക് ഇഞ്ചന്‍പുളിയും അച്ചാറും വിളമ്പും പോലെ വെള്ളകാവുത്തിന് കൊടുത്തപ്പോള്‍ നമ്മുടെ കാവുത്തിന് സാമ്പാറ് പോലെ വിളമ്പി. ഏതായാലും ഒരു വഴിക്ക് പൂവല്ലേ ഇതും കൂടേ ക്കീടാക്ക്ക്കാട്ടേ എന്ന് പറഞ്ഞ്, വീ‍ട്ടില്‍ വാഴക്കിടാന്‍ കൊണ്ട് വന്ന യൂറിയയും ഫാക്റ്റംഫോസ് 20:20:018 ഉം കുറച്ച കപ്പലണ്ടിപ്പിണ്ണാക്കും ഇട്ടുകൊടുത്തു.

‘ഇദെവിടെക്ക്യാ കയറി പോവുക?’ എന്നാലോചിച്ച് വെള്ളക്കാവുത്തിന്റെ ദുര്‍ബലരായ വള്ളികള്‍, അവിടെ കിടന്ന് നട്ടം തിരിഞ്ഞപ്പോള്‍...എന്റെ അതീവ പരിചരണത്തിലും കെയറിങ്ങിലും പുഷ്ടിമ പ്രാപിച്ച എന്റെ കാവുത്തിന്റെ വള്ളികള്‍ സ്‌റ്റേ വയര്‍ വഴി സുന്ദരിമാവിന്റെ മുകളിലേക്ക്, മകരത്തിലെ തണുപ്പില്‍ ഇണചേരുന്ന പച്ചില പാമ്പുകളെപ്പോലെ കയറിപ്പോയി.

മാസങ്ങള്‍ കടന്നുപോയി. ഒരിക്കല്‍ സുന്ദരിമാവിന്റെ വളയന്‍ കൊമ്പിന്റെ ഉച്ചിയില്‍ വച്ച് എന്റെ കാവുത്ത് വള്ളിയുടെ വളര്‍ച്ച നിലച്ചു. താമസിയാതെ അവയുടെ ഇലകള്‍ പഴുത്തു, പിന്നെ ഇലയും വള്ളിയുമെല്ലാം അവിടെ നിന്നുണങ്ങി.

പുല്ല് ചെത്തിന് വന്ന ഞങ്ങളുടെ ഫാമിലി പറമ്പുപണിക്കാരന്‍ സുബ്രേട്ടനെക്കൊണ്ട് എന്റെ കുത്തുകിഴങ്ങിന്റെ കട മാന്തിച്ചില്ല ഞാന്‍. അതും ഞാന്‍ ചെയ്തു.

അങ്ങിനെ ഞാന്‍ പതുക്കെ പതുക്കെ കൈക്കോട്ടുകൊണ്ടും കൈകൊണ്ടും മാന്തി മാന്തി പുറത്തെടുത്ത കുത്തുകിഴങ്ങ് കണ്ട് “ഇമ്മാതിരി കുത്തെഴുങ്ങ് ഭൂമിലുണ്ടോ?? എന്ന് ഭാവമായി എല്ലാവരും നില്‍ക്കേ‍ ഞാന്‍ ആത്മാഭിമാനത്തോടെ ഞാന്‍ നെഞ്ചുവിരിച്ച് നിന്നു.

എങ്ങിനെ സന്തോഷിക്കാതിരിക്കും?? അപ്പുറത്തെ അനാഥന്‍ ഒരു മൂത്തുകറവ് നാടത്തി എരുമയുടെ ചാണക്കുന്തി പോലെയിരുന്നപ്പോള്‍ എന്റെ കാവുത്ത് പതിനൊന്ന് കറാച്ചി എരുമകള്‍ നമ്മുടെ ക്രിക്കറ്റ് താരങ്ങള്‍ കളിക്ക് മുന്‍പ് കൂടി വട്ടം നില്‍ക്കുമ്പോലെ പുറം തിരിഞ്ഞ് നിന്ന് ഒരേ സ്‌പോട്ടിലിട്ട പതിനൊന്ന് കുന്തി ചാണത്തിന്റെ വോളിയമായിരുന്നു.

വിജയശ്രീലാളിതനായി ഞാന്‍ അങ്ങിനെ കാവുത്ത് സൈക്കിളിന്റെ കാര്യറില്‍ വച്ച് കൈലിമുണ്ട് മടക്കിക്കുത്തി ചന്തയിലേക്ക് പോയി.

അവിടെ നിന്നുമാണ് സന്തോഷം‍ പതുക്കെ അസ്തമിക്കാന്‍ തുടങ്ങുന്നത്. സുന്ദരന്‍ സായ്‌വായിരുന്നു മനസ്സിനാദ്യത്തെ പ്രഹരം തരുന്നത്.

അതായത്, ഞാനുത്പാദിപ്പിച്ച ഈ കുത്തുകിഴങ്ങ്, വൈലറ്റ് നിറമുള്ളത്, ഈയിനത്തിലെ ഡി ക്ലാസാ‍ണെന്നും ഒരു കിലോക്ക് രണ്ടു രൂപ പോലും വിലകിട്ടാത്തതാണ് എന്നും പറഞ്ഞു.

സായ്‌വിന് വേണ്ടങ്ങെ വേണ്ട! എന്ന് പറഞ്ഞ്, എന്ത് കൊണ്ടു ചെന്നാലും എടുക്കുന്ന ചേടത്ത്യാരുടെ കടയിലേക്ക് ഞാന്‍ സൈക്കിളുന്തി പോയി.

അവിടെയെത്തിയപ്പോള്‍ ചേടത്ത്യാര്‍ എന്റെ മനസ്സിനെ വീണ്ടും തളര്‍ത്തി. സാധനം ചേടത്ത്യാര്‍ക്കും വേണ്ട.

‘വല്ല ചെറുതെങ്ങാനുമാണേല്‍ വാങ്ങായിരുന്നു, ഇദ് വല്ല കനകമല പോലയല്ലേ ഇരിക്കണത്!’

മനസ്സില്‍ നിരാശയും വിഷമവും ഇങ്ങിനെ വേട്ടയാടിയ നിമിഷങ്ങള്‍ എനിക്കധികമില്ല. അവസാനത്തെ ശ്രമം എന്ന നിലക്കാണ് ചന്തയിലെ മൂന്നാമത്തെയും അവസാനത്തേയും പച്ചക്കറി കടയായ അന്തോണിച്ചേട്ടന്റെ കടയിലേക്ക് ഞാന്‍ പോകുന്നത്.

എന്റെ ധര്‍മ്മ സങ്കടം കണ്ടിട്ടോ എന്തോ നല്ലവനായ അ.ച്ചേട്ടന്‍ എന്റെ കാവുത്ത് വാങ്ങാന്‍ തയ്യാറായി, ഇങ്ങിനെ പറഞ്ഞു.

‘തൂക്കം ഒന്നും നോക്കാന്‍ നില്‍ക്കണ്ട, ഒരു പത്ത് രൂപ തരും. വേണമെങ്കില്‍ മതി!’

അധികം വര്‍ത്താനത്തിനോ നെഗോഷിയേഷനോ നില്‍ക്കാതെ, ആള്‍ പറഞ്ഞ ആ കൊട്ടക്കമ്മതി റേയ്റ്റിന്, ഞാന്‍ കാവുത്ത് കച്ചോടമാക്കി, തിരിച്ചു പോന്നു.

ഒരു രണ്ടാഴ്ച കഴിഞ്ഞിരിക്കണം. പപ്പടം വാങ്ങാന്‍ പോയപ്പോഴാണ് ഞാനത് ശ്രദ്ധിക്കുന്നത്.

നമ്മുടെ കാവുത്ത്‍ അന്തോണിച്ചേട്ടന്റെ കടയുടെ ഷോകേയ്സ് കം മേശയില്‍ ഒന്നും
സംഭവിക്കാതെ, അതേപടി അങ്ങിനെ തന്നെയിരിക്കുകയാണ്.

ദിവസങ്ങളും ആഴ്ചകളും കഴിഞ്ഞു. ഒരു ദിവസം, ഞാന്‍ മാര്‍ക്കറ്റില്‍ പോയപ്പോള്‍ മിസ്റ്റര്‍ അന്തോണീസ് എന്നെ കൈ കൊട്ടി വിളിച്ചു പറഞ്ഞു.

‘ഡാ.. നീ ആ പത്തു രൂപ ഇങ്ങട് തന്നിട്ട് ഈ സാധനം എടുത്തോണ്ട് പോയേ??’

ആള്‍ പറഞ്ഞത് കേള്‍ക്കാത്ത പോലെ.. അതീവ ദുഖിതനായി, ഒരിക്കല്‍ വിറ്റത് തിരിച്ചെടുക്കാന്‍ നിയമമില്ല എന്ന് മനസ്സില്‍ പറഞ്ഞ് തിരിച്ച് പോയി. പിന്നെ ഞാന്‍ മാര്‍ക്കറ്റില്‍ പോകാതായി. ഒന്നും ഉണ്ടായിട്ടല്ല. പച്ചപ്പയറും കായയും വാങ്ങണമെങ്കില്‍, മാര്‍ക്കറ്റീ പോണ്ട കാര്യമില്ല, റോഡ് സൈഡില്‍ വിളിച്ച് പറഞ്ഞ് വില്‍ക്കണോടത്തുന്നും കിട്ടുമല്ലോ!

പിന്നീടൊരു ഒരു ഞായറാഴ്ച ഉച്ചതിരിഞ്ഞ്, കാടമൊട്ട വാങ്ങാന്‍ വേണ്ടി മാര്‍ക്കറ്റിനകത്ത് പോയപ്പോള്‍ ഹൃദയഭേദകമായ ഒരു സീന്‍ ഞാന്‍ കണ്ടു.

അടഞ്ഞുകിടക്കുന്ന അന്തോണിച്ചേട്ടന്റെ കടക്ക് പുറത്ത്... ...വെയിലും കൊണ്ട്.... ആര്‍ക്കും വേണ്ടാത്തവനായി ഇരിക്കുന്നു... നമ്മുടെ കാവുത്ത്!!!!!

‘ആര് കൊണ്ടുപോകാനാ???”

അല്പം ബംഗലൂരു കാഴ്ചകൾ

2010-01-04T10:12:20Z

ബംഗലൂരുവിൽ (ബംഗലൂരിൽ) പോകണമെന്ന് കുറേനാളായി വിചാരിക്കുന്നു. സാധിച്ചത് ഇപ്പോഴാണ്. പോയിട്ടും എല്ലാ സ്ഥലങ്ങളൊന്നും കാണാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. ചില സ്ഥലങ്ങൾ മാത്രം കണ്ട് തിരിച്ചുപോന്നു. ഇനിയും പോകുമ്പോൾ കുറച്ചുംകൂടെ കണ്ടുവരണം.

ബംഗലൂരുവിൽ കാണാനുള്ള സ്ഥലങ്ങൾ കുറേയുണ്ട്. ഷോപ്പിംഗിനു കുറേ വകകളുണ്ട്. ;) സ്വന്തം വാഹനത്തിൽ പോകുകയാണെങ്കിലും, അവിടെ പോയിട്ട് ടൂർ കമ്പനികളിൽ ബുക്ക് ചെയ്ത് അവരുടെ വാഹനത്തിൽ സ്ഥലം കാണാൻ പോകുന്നതാവും നല്ലത്. ചോദിച്ചുചോദിച്ചു പോകേണ്ടല്ലോ. പ്രത്യേകിച്ചും നിങ്ങൾക്ക് അവിടെ പരിചയമില്ലെങ്കിൽ. സ്ഥലം കാണിക്കാൻ കൊണ്ടുപോകുന്നത്, മുഴുവൻ ദിവസത്തേക്കും, പകുതി ദിവസത്തേക്കും ഉണ്ട്. നിങ്ങൾക്ക് സൗകര്യം പോലെ തെരഞ്ഞെടുക്കാം. ചില ഹോട്ടലുകളുടെ അടുത്തും, പ്രൈവറ്റ് ബസ്സുകാരുടെ അടുത്തും ഒക്കെ കാണാം, ടൂ‍ർ കമ്പനിക്കാരുടെ കേന്ദ്രങ്ങൾ. ബംഗലൂരുവിൽ മാത്രമല്ല, മൈസൂർ, ഊട്ടി, തുടങ്ങി പല സ്ഥലത്തേക്കും യാത്ര പോകാൻ അവരുടെ അടുത്ത് ബുക്ക് ചെയ്താൽ മതി.

നന്ദി ക്ഷേത്രം.

കെമ്പെഗൗഡയുടെ കാലത്താണ് നിർമ്മിച്ചത്. വലിയൊരു നന്ദി പ്രതിമയാണ് അവിടെയുള്ളത്. അവിടെ ചിത്രമെടുക്കുന്നതിൽ വിലക്കൊന്നുമില്ല.

വലിയ നന്ദി ക്ഷേത്രങ്ങൾ നാലെണ്ണം ആണുള്ളത് എന്നറിഞ്ഞു. ഒന്ന് മൈസൂർ, രണ്ട് ബംഗളൂരു, പിന്നെ ഒന്ന് തമിഴ്നാട്ടിൽ, ഒന്ന് വടക്കേ ഇന്ത്യയിൽ. (മൈസൂരിൽ പോയി. ഇപ്പോ ബംഗലൂരുവിലും. ഇനിയുള്ള സ്ഥലങ്ങളിലും കൂടെ പോയി വന്നിട്ട് വിശദമായി എഴുതാം.)

ടിപ്പുവിന്റെ സമ്മർ പാലസ് കാണാം. അവിടെ ഫോട്ടോ എടുക്കാം. മരപ്പണികൾ കൊണ്ടുള്ള ഒരു കെട്ടിടം ആണ്.

ലാൽബാഗ്

ലാൽബാഗ് ബൊട്ടാണിക്കൽ ഗാർഡനിൽ കുറേ മരങ്ങളും ചെടികളും പൂക്കളും ഉണ്ട്.

പാർക്ക് ആയതുകൊണ്ട് അവിടെയിരുന്ന് പ്രകൃതിസൗന്ദര്യം ആസ്വദിക്കാം. ജനുവരിയും ആഗസ്റ്റും ആണ് അവിടെ ഏറ്റവും നല്ല കാഴ്ചയെന്ന് അറിഞ്ഞു. അവിടെ ഒരു ഗ്ലാസ്സ് ഹൗസ് ഉണ്ട്. പുഷ്പ ഫല സസ്യ പ്രദർശനങ്ങൾ ഉണ്ടാവാറുണ്ട് അവിടെ. ഇനി അതിന്റെ സമയം നോക്കി പോകണമെന്നുണ്ട്. കുറേ വർഷം പഴക്കമുള്ള മരങ്ങൾ ലാൽബാഗിൽ കാണാം.

പൂക്കൾ കൊണ്ടുള്ള ക്ലോക്ക്.

ഇതാരപ്പാ!

ഗ്ലാസ് ഹൗസിന്റെ മേൽക്കൂര. മാന്യമഹാജനങ്ങൾ നിന്നു കാഴ്ച കാണുന്നതുകൊണ്ട് ചിത്രം താഴെ വെട്ടിക്കളഞ്ഞു.

ദില്ലേനിയ ഇൻഡിക്ക [Dillenia Indica] അഥവാ ആന ആപ്പിൾ (Elephant Apple] മരം. നിറയെ കായ്കൾ ഉണ്ട്.

ഇസ്കോൺ.

അവിടെ പടി കയറിപ്പോയി മുകളിലാണ് ക്ഷേത്രം. ഇടയ്ക്ക് ഒന്നു രണ്ടു ചെറിയ ക്ഷേത്രം ഉണ്ട്. ചിത്രമെടുക്കാൻ സമ്മതിക്കില്ല. ക്യാമറ താഴെ കൊടുക്കണം. ആണുങ്ങൾക്കും പെണ്ണുങ്ങൾക്കും വേറെ വേറെ സുരക്ഷാ പരിശോധന ഉണ്ട്. ചെരുപ്പും താഴെത്തന്നെ അഴിച്ചുകൊടുക്കണം. വണ്ടിയിൽ വയ്ക്കുന്നതാവും നല്ലത്. അവിടെ ബുക്കുകൾ, സി. ഡി.കൾ, കലണ്ടറുകൾ, പ്രതിമകൾ തുടങ്ങി, കുറേ വില്പനവസ്തുക്കളുണ്ട്. മുകളിൽത്തന്നെ ഒരിടത്ത് തിന്നാനുള്ള പല വസ്തുക്കളും ഉണ്ട്. പ്രസാദം പൈസ കൊടുത്തു വാങ്ങാനുള്ളതുണ്ട്. പിന്നെ കുറച്ച് പ്രസാദം അവർ കഴിക്കാൻ തരുന്നതും ഉണ്ട്.

വിശ്വേശ്വരയ്യ മ്യൂസിയം.

അവിടെ ഒരുപാടുണ്ട് കാണാൻ.

ഇത് അലറിക്കൊണ്ട് വായ തുറക്കും. ഞാനായതുകൊണ്ട് പേടിച്ചില്ല. ;)

ഒരുദിവസം സമാധാനമായിട്ട് പോയി കാണുന്നതാവും നല്ലത്. കുട്ടികൾക്ക് തീർച്ചയായും കണ്ടാൽ ഇഷ്ടപ്പെടും. ഓടിപ്പോയി ഓടിപ്പോന്നാൽ ഒന്നും മര്യാദയ്ക്ക് കാണാൻ പറ്റിയെന്ന് വരില്ല. ഫോട്ടോ എടുക്കാൻ വിലക്കൊന്നുമില്ല.

വളരെക്കുറച്ചു കാഴ്ചകളാണ് ഈ പോസ്റ്റിൽ ഉള്ളത്. അനവധി യന്ത്രങ്ങൾ കാണാനും അനവധി കാര്യങ്ങൾ പരീക്ഷിച്ചറിയാനും ഒക്കെയുണ്ട് മ്യൂസിയത്തിൽ.

സമ്മർ പാലസിലും, ലാൽബാഗിലും മ്യൂസിയത്തിലുമൊക്കെ ടിക്കറ്റെടുക്കണം അകത്തുകയറാൻ. അവിടെയൊക്കെ വലിയവർക്ക് ഇരുപത് രൂപയും കുട്ടികൾക്ക് പത്തുരൂപയും ആണ് ചാർജെന്നു തോന്നുന്നു.

ഇവിടേയ്ക്ക് പോകുന്ന വഴിയ്ക്ക് ചില സ്ഥലങ്ങളൊക്കെ കണ്ടു. പള്ളികൾ, അമ്പലം, ചില കെട്ടിടങ്ങൾ ഒക്കെ. അവിടെയൊന്നും വിശദമായി കണ്ടില്ല. ഇനിയും ബംഗലൂരിൽ ഒരുപാട് സ്ഥലങ്ങളുണ്ട് കാണാൻ. അതൊക്കെ കണ്ടുവന്നിട്ട് എഴുതാം. ബംഗലൂരുവിൽ ഉള്ള സുഹൃത്തുക്കളേയും അപ്പോ കാണാം. ഇത്തവണ നേരം കുറവായിരുന്നു. (അതുകൊണ്ട് എല്ലാവരും രക്ഷപ്പെട്ടു.) ;)

പോസ്റ്റിലെ ചിത്രങ്ങൾ മുഴുവൻ ചേട്ടനെടുത്തത്.

ബംഗലൂരു, ബാഗുകൾ, ചെരുപ്പുകൾ ഒക്കെ വാങ്ങിക്കാൻ പറ്റിയ സ്ഥലമാണ്. പിന്നെ കാവേരി ഹാൻഡിക്രാഫ്റ്റ്സിന്റേയും, മൈസൂർ സിൽക്കിന്റേയും കട ഉണ്ട്. അവിടെ സോപ്പുകൾ, സുഗന്ധവസ്തുക്കൾ, ക്രാഫ്റ്റുകൾ, സാരികൾ തുടങ്ങിയവയൊക്കെ കിട്ടും. ബുക്കുകൾ വാങ്ങണമെങ്കിൽ സപ്ന ബുക്സും, പിന്നെ ചില ബുക്കുഷോപ്പുകളുമൊക്കെ ഗാന്ധി നഗറിൽ ആണുള്ളത്. അവിടെയൊക്കെ വിവിധതരം ബുക്കുകളും, കളിപ്പാട്ടങ്ങളും ഒക്കെ കിട്ടും. കൂടുതൽ ഷോപ്പിംഗിന് എം ജി റോഡ്, കമേഴ്സ്യൽ സ്ട്രീറ്റ് തുടങ്ങിയിടത്തൊക്കെ പോകാം.

പിന്നെ കന്നട പറയാൻ അറിയില്ലെങ്കിൽ കന്നടയിൽ ആരെന്ത് ചോദിച്ചാലും ഗൊത്തില്ല എന്നു പറഞ്ഞാൽ മതി. മുദ്ദുഗവു എന്നു പറയരുത്. ;)

നവവത്സരാശംസകൾ!

2010-01-01T23:56:03Z

ഈ പുതിയ വർഷം നിങ്ങൾക്കു്

ഇതു പോലെ

ജോലിയും കമ്പ്യൂട്ടറും ഇന്റർ‌നെറ്റും ബ്ലോഗിംഗും മാത്രമാകാതെ

ഇതു പോലെ

സ്നേഹവും സന്തോഷവും ആഹ്ലാദവും സമാധാനവും നിറഞ്ഞതാകട്ടേ എന്നു്

ആശംസിക്കുന്നു.

കാമാതുരന്മാരുടെ മാദ്ധ്യമങ്ങൾ

2009-12-30T20:03:02Z

കഴിഞ്ഞ ദിവസങ്ങളിൽ ക്രിസ്തുമസ് അവധി പ്രമാണിച്ചു് ഇന്റർനെറ്റിനു തീണ്ടാപ്പാടകലെയായിരുന്നു ജീവിതം. രാജ്‌മോഹൻ ഉണ്ണിത്താൻ സംഭവമായിരുന്നു വായിച്ച അവസാനത്തെ വാർത്ത.

അങ്ങനെയിരിക്കുമ്പോഴാണു് പ്രതീക്ഷിക്കാത്ത ചില ആളുകളിൽ നിന്നു് ഒരു ശ്ലോകത്തെപ്പറ്റിയുള്ള ചോദ്യം വന്നതു്: “കാമാതുരാണാം ന ഭയം ന ലജ്ജാ” എന്ന ഭാഗം ഏതു പുസ്തകത്തിൽ നിന്നുള്ളതാണെന്നും, ആ ശ്ലോകത്തിന്റെ പൂർണ്ണരൂപം എന്താണെന്നുമായിരുന്നു ചോദ്യങ്ങൾ. പെട്ടെന്നു് എങ്ങനെ ഈ സുഭാഷിതം പ്രശസ്തമായി എന്നു് അന്വേഷിച്ചപ്പോഴാണു് (ഇതിനു മുമ്പു് ഇങ്ങനെയൊരു കൂട്ട ആവശ്യം ഉയർന്നതു് ഏതോ ആഭരണക്കടയോ തുണിക്കടയോ മറ്റോ “ഉഡുരാജമുഖീ…” എന്ന ശ്ലോകമെടുത്തു് അടിച്ചു പരത്തി വലിച്ചു നീട്ടി ഒരു പരസ്യം ഉണ്ടാക്കിയപ്പോളായിരുന്നു.) കോൺഗ്രസ്സിന്റെ തല മൂത്ത നേതാവു് നാരായൺ ദത്ത് തിവാരിയുടെ വിക്രിയകൾ റിപ്പോർട്ടു ചെയ്ത ചാനൽ അവതാരകൻ ഈ വരിയും ഉദ്ധരിച്ചിരുന്നു എന്നറിഞ്ഞതു്. അങ്ങനെ ആ വാർത്ത കേട്ടറിഞ്ഞു ചെന്നപ്പോളേയ്ക്കും ആ ശ്ലോകവും തിവാരീലീലകളുടെ സ്പെഷ്യൽ വീഡിയോ ഫുട്ടേജും അടങ്ങിയ യൂട്യൂബ് വീഡിയോ അപ്രത്യക്ഷമായിരുന്നതിനാൽ സംഗതി സ്ഥിരീകരിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. ഇന്നാണു് സംഗതി ഇവിടെ കണ്ടതു്. സംഭവം ശരി തന്നെ. അവതാരകൻ ഈ വരി ഉദ്ധരിക്കുന്നുണ്ടു്.

സന്ദർഭത്തിനനുസരിച്ചുള്ള സംസ്കൃതശ്ലോകങ്ങൾ ഉദ്ധരിക്കാൻ മാത്രം വിവരം വെച്ചോ ആന്ധ്രയിലെ ചാനലുകാർ എന്നായിരുന്നു എന്റെ ആദ്യപ്രതികരണം. അതിനു് സരസനായ ഒരു സുഹൃത്തു് പറഞ്ഞതിങ്ങനെ: ചില ശ്ലോകങ്ങൾ ചില സ്ഥലങ്ങളിൽ വളരെ പ്രസിദ്ധമായിരിക്കും. “വിദ്യാധനം സർ‌വ്വധനാത് പ്രധാനം” എന്നതു് കേരളത്തിലെ ഏതു കൊച്ചുകുട്ടിക്കും അറിയാവുന്ന വരിയല്ലേ? അതുപോലെ ആന്ധ്രയിലെ ഏതു കൊച്ചു കുട്ടിക്കും അറിയാവുന്ന വരിയായിരിക്കും കാമാതുരന്റേതു്!

എന്തായാലും ശ്ലോകം താഴെ. ഗരുഡപുരാണത്തിലേതാണു സംഭവം.

അർത്ഥാതുരാണാം ന സുഹൃന്ന ബന്ധുഃ
കാമാതുരാണാം ന ഭയം ന ലജ്ജാ
ചിന്താതുരാണാം ന സുഖം ന നിദ്രാ
ക്ഷുധാതുരാണാം ന ബലം ന തേജഃ

അർത്ഥ-ആതുരാണാം ന സുഹൃത്, ന ബന്ധുഃ	:	ധനരോഗികൾക്കു് സുഹൃത്തും ഇല്ല, ബന്ധുവുമില്ല
കാമ-ആതുരാണാം ന ഭയം, ന ലജ്ജാ	:	കാമരോഗികൾക്കു് പേടിയുമില്ല, നാണവുമില്ല
ചിന്ത-ആതുരാണാം ന സുഖം, ന നിദ്രാ	:	ചിന്താരോഗികൾക്കു് സുഖവുമില്ല, ഉറക്കവുമില്ല
ക്ഷുത്-ആതുരാണാം ന ബലം, ന തേജഃ	:	വിശപ്പു രോഗമായവർക്കു് ബലവുമില്ല, തേജസ്സുമില്ല

ഈ ശ്ലോകത്തിനു പല പാഠഭേദങ്ങളും ഉണ്ടു്.

ഒന്നാം വരിയിൽ “ന സുഹൃത്, ന ബന്ധുഃ” എന്നതിനു പകരം “ന സഖാ, ന ബന്ധുഃ” എന്നു്. അർത്ഥം അതു തന്നെ. (അല്ലാതെ കാശുള്ളവനു കമ്യൂണിസ്റ്റുകാരൻ - സഖാവു് - ബന്ധുവല്ല എന്നല്ല.)
മൂന്നാം വരിയിൽ ചിന്താതുരനു പകരം വിദ്യാതുരനെയും കണ്ടിട്ടുണ്ടു്. പഠിത്തം തലയ്ക്കു പിടിച്ചാൽ പിന്നെ സുഖിക്കാനും ഉറങ്ങാനും നിൽക്കില്ല എന്നു്.
നാലാം വരി “ക്ഷുധാതുരാണാം ന രുചിർന്ന പക്വം” എന്നും ആവാം. വിശന്നുവലയുന്നവനു ഭക്ഷണത്തിന്റെ രുചിയും പാകവും പ്രശ്നമല്ല എന്നർത്ഥം.

ഈ ശ്ലോകത്തിലെ രണ്ടാം വരിയാണു് ചാനലുകാരൻ എടുത്തു ചാമ്പിയതു്. ആ വാർത്ത മുഴുവൻ തിവാരിയുടെ പ്രവൃത്തികളെ വളരെ വൃത്തികെട്ട രീതിയിൽ അധിക്ഷേപിക്കുന്നതാണെന്നു മനസ്സിലാകാൻ തെലുങ്ക് അറിയേണ്ട കാര്യമില്ല. രണ്ടോ മൂന്നോ ചിത്രങ്ങൾ തന്നെ തിരിച്ചും മറിച്ചും കാണിച്ചു് ഏതോ തെലുങ്കുപാട്ടിന്റെ അകമ്പടിയോടുകൂടി അത്രയും വലിച്ചുനീട്ടിയ ആ ചാനൽ അഭ്യാസികളുടെ ജുഗുപ്സാവഹമായ കാമരോഗത്തെക്കാൾ കൂടുതലാണോ തിവാരിയിൽ ആരോപിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന കാമരോഗം?

ചാനലുകളുടെയും പൊതുജനത്തിന്റെയും അവർക്കു കൂട്ടുനിൽക്കുന്ന പോലീസിന്റെയും കാമരോഗങ്ങൾക്കു് ഉദാഹരണങ്ങൾ ഈയിടെയായി ഏറെയാണു്. പ്രായപൂർത്തിയായ ആണും പെണ്ണും വിവാഹത്തിനു വെളിയിൽ രഹസ്യമായി ബന്ധപ്പെടുന്നതു കുറ്റകരമല്ലാതിരിക്കേ, അങ്ങനെയുള്ള ഏതു വാർത്തയെയും ചൊറിഞ്ഞിളക്കി പടമെടുത്തു് വീണ്ടും വീണ്ടും ടെലിവിഷനിൽ കാണിച്ചു രസിക്കുന്നതു രോഗമല്ലെങ്കിൽ പിന്നെന്താണു്? (കൊലപാതകങ്ങളെയും അക്രമങ്ങളെയും അവർ ഇങ്ങനെ തന്നെ ആസ്വദിക്കുന്നു എന്നതു മറ്റൊരു കാര്യം.) ഒരു വീട്ടിൽ നടക്കുന്ന അനാശ്യാസപ്രവർത്തനങ്ങൾ നാട്ടുകാരുടെ, പ്രത്യേകിച്ചു കൊച്ചുകുട്ടികളുടെ സന്മാർഗ്ഗതയെ ബാധിക്കുന്നു എന്നതാണു വാദമെങ്കിൽ, അവ ഇങ്ങനെ പച്ചയായി ടെലിവിഷനിൽ കാണിച്ചാൽ അതു കാണുന്നവരുടെ സന്മാർഗ്ഗതയെ ബാധിക്കില്ലേ?

തിവാരിക്കു മുമ്പേ രാജ്‌മോഹൻ ഉണ്ണിത്താനെ നമ്മൾ കണ്ടു. നാട്ടുകാരെക്കൊണ്ടു പടമെടുപ്പിക്കാനും പുലഭ്യം പറയിക്കാനും അനുവദിച്ച പോലീസിന്റെ പ്രവൃത്തിയെപ്പറ്റി എന്തു പറയാൻ? എന്തു കാര്യത്തിൽ അഭിപ്രായം പ്രകടിപ്പിക്കുമ്പോഴും അതിൽ അശ്ലീലം കൊണ്ടുവരുന്ന ഉണ്ണിത്താനെ “കാമാതുരൻ” എന്നു വിളിക്കുന്നതിൽ തെറ്റൊന്നുമില്ലെങ്കിലും, ഈ സംഭവത്തിൽ കാമരോഗം അദ്ദേഹത്തെക്കാൾ പൊതുജനത്തിനാണു്.

അതിനെക്കാൾ ഭീകരമായ ഒരു സംഭവം അതിനും കുറച്ചു മുമ്പു നടന്നു. അനാശാസ്യപ്രവർത്തനം നടക്കുന്നു എന്നു സംശയിച്ച ഒരു വീട്ടിൽ മാദ്ധ്യമങ്ങൾ - പോലീസല്ല, മാദ്ധ്യമങ്ങൾ - ഇരച്ചുകയറി അവിടെയുണ്ടായ ഒരു പെണ്ണിന്റെ പൂർണ്ണനഗ്നതയും അതിനു ശേഷം അവൾ വസ്ത്രം ധരിക്കുന്നതും ക്യാമറയിൽ പകർത്തി ടീവിയിൽ കാണിച്ചു. തെണ്ടികൾ. എന്നിട്ടു് അതിനോടു ചേർന്നു് കുറേ ഊഹാപോഹങ്ങളും അപവാദപ്രചാരണങ്ങളും. “ബിനീഷ് കോടിയേരിയെ ഒരു വേശ്യാലയത്തിൽ നിന്നും പിടികൂടി” എന്നു തുടങ്ങിയ ആരോപണം അവസാനം “ബിനീഷ് കോടിയേരിയോടു രൂപസാദൃശ്യമുള്ള ഒരാളും ആ പെണ്ണും ഉള്ള തീരെ ആഭാസമല്ലാത്ത ഒരു സാധാരണഫോട്ടോ അവളുടെ ലാപ്‌ടോപ്പിൽ നിന്നു കണ്ടെടുത്തു” എന്നു പരിണമിച്ചതു കാണുമ്പോൾ കാക്കയെ ഛർദ്ദിച്ച കഥയാണു് ഓർമ്മ വന്നതു്. ഒരു പെണ്ണിന്റെയും, അവളോടു യാതൊരു ബന്ധവുമില്ലാത്ത ഒരു പുരുഷന്റെയും സ്വകാര്യതയിൽ ഒളിഞ്ഞുനോക്കി നിയമവിരുദ്ധമല്ലാത്ത കാര്യങ്ങളെ അനാവശ്യമായി ചൊറിഞ്ഞിളക്കുന്ന ഇവരെത്തന്നെയല്ലേ “കാമാതുരന്മാർ” എന്നു വിളിക്കേണ്ടതു്?

വിവാഹിതനായ ഒരുവൻ പരസ്ത്രീയോടോ, വിവാഹിതയായ ഒരുവൾ പരപുരുഷനോടോ ബന്ധപ്പെടുകയോ ഒരു മുറിയിൽ താമസിക്കുകയോ ചെയ്യുന്നതു് തെറ്റല്ലേ? ആകാം. ഭാര്യയോടു കള്ളം പറഞ്ഞു കള്ളു കുടിക്കാൻ പോവുന്നതും, പൊതുസ്ഥലങ്ങളിൽ പുകവലിക്കുകയും ആഭാസത്തരം പറയുകയും ചെയ്യുന്നതും, പെണ്ണുങ്ങളെ കാണുമ്പോൾ വഴിയിൽ മൂത്രമൊഴിക്കാൻ ഇരിക്കുന്നതും, പെണ്ണുങ്ങളുടെയോ വികലാംഗന്റെയോ സീറ്റിൽ ഇരുന്നിട്ടു് അതിനു് അർഹതയുള്ളവർ വരുമ്പോൾ ഉറക്കം നടിക്കുന്നതും, വഴിയേ പോകുന്ന പെണ്ണിനെ അടിമുടി നോക്കി കമന്റടിക്കുന്നതും, കൈക്കൂലി കൊടുത്തു കാര്യം കാണുന്നതും, കള്ളജാതകം കാട്ടി കല്യാണം നടത്തുന്നതും പോലെയുള്ള വഞ്ചനയാകാം അവയൊക്കെ. ഇവയിലൊക്കെ വഞ്ചിക്കപ്പെടുന്നവർക്കു വഞ്ചകർക്കെതിരേ നിയമപരമായോ അല്ലാതെയോ നടപടിയെടുക്കാൻ അവകാശമുണ്ടു്. ബന്ധങ്ങൾ ഉലയാൻ ഇതൊക്കെ മതി. ഇത്തരത്തിലുള്ള അഭിപ്രായങ്ങൾ ബ്ലോഗിലെഴുതുന്നവരുടെ ഭാര്യയോ ഭർത്താവോ ഇത്തരം പ്രവൃത്തികൾ ചെയ്താൽ അതിനോടു പ്രതികരിക്കുക തന്നെ വേണം. പക്ഷേ, അതു് പടമെടുക്കാനും ചൊറി മാന്താനും വരുന്നവരെ പുറം‌കാലു കൊണ്ടു തട്ടിമാറ്റിയിട്ടാവണം എന്നു മാത്രം.

ബാലൻ കെ. നായരും ജോസ് പ്രകാശും മറ്റും അവതരിപ്പിച്ചിരുന്ന റേപ്പിസ്റ്റുകളായ വില്ലന്മാരല്ല കാമാതുരന്മാർ. എല്ലാറ്റിലും കാമം മാത്രം കാണുന്നവരാണു്. ഒരു യഥാർത്ഥകാമാതുരനെ ലോകസാഹിത്യത്തിൽ ആദ്യമായി അവതരിപ്പിച്ചതു് ആരാണു്? ഒരു പക്ഷേ കാളിദാസനാവാം. അദ്ദേഹത്തിന്റെ മേഘസന്ദേശത്തിലെ യക്ഷൻ കാമാതുരനാണു്. ഭാര്യയെ പിരിഞ്ഞു് ഏതാനും മാസം ഒരു മലയിൽ ഒറ്റയ്ക്കു കഴിയേണ്ടി വന്നപ്പോൾ ഒരു ഭ്രാന്തനെപ്പോലെ ആയ അയാൾ കാണുന്നതിലൊക്കെ കാമം കാണാൻ തുടങ്ങി. മൊട്ടക്കുന്നിന്റെ മുകളിൽ മേഘം ഇരിക്കുന്നതു് അയാൾക്കു് മലർന്നു കിടക്കുന്ന ഭൂമിയുടെ ചുറ്റും വെളുത്തും അറ്റം മാത്രം കറുത്തതുമായ മുലയാണു്. കുന്നുകൾക്കിടയിലൂടെ ഒഴുകിയിറങ്ങുന്ന നദി മടിക്കുത്തഴിഞ്ഞു് ഇളകിയോടുന്ന പെണ്ണാണു്. രാത്രിയിൽ കാമുകസംഗമത്തിനായി പോകുന്ന പെണ്ണുങ്ങൾക്കു മിന്നൽ വഴി വെളിച്ചം കാണിച്ചു കൊടുക്കണം എന്നും, അവരെ ശല്യപ്പെടുത്തുന്നവരെ ഇടി വെട്ടി പേടിപ്പിക്കണമെന്നും ഒക്കെ മേഘത്തിനോടു് കവി ആവശ്യപ്പെടുന്നുണ്ടു്. ചുറ്റും കാണുന്ന വള്ളികളിൽ പ്രിയയുടെ ശരീരവും, മാനിന്റെ കണ്ണുകളിൽ അവളുടെ നോട്ടവും ഒക്കെ അയാൾ കാണുന്നു. ജോസഫ് മുണ്ടശ്ശേരിയുടെ വാക്കുകൾ കടമെടുത്താൽ, കാമത്തിന്റെ കുഴൽക്കണ്ണാടിയിലൂടെ ലോകത്തെ നോക്കിക്കണ്ട ഒരുവന്റെ ജല്പനങ്ങളാണു് മേഘസന്ദേശം മുഴുവൻ. മറ്റുള്ള കവികൾ വീരഗാഥകൾ മാത്രം എഴുതിക്കൊണ്ടിരുന്ന കാലത്തു് നൂറ്റാണ്ടുകൾക്കു ശേഷം മാത്രം ലോകം കണ്ട കാല്പനികകവിതയുടെ ആദ്യത്തെ ഉദാഹരണം അതിമനോഹരമായി ചമച്ച കാളിദാസനെ വ്യത്യസ്തനാക്കുന്നതും മനുഷ്യമനസ്സിനെ അപഗ്രഥിക്കാനുള്ള ഈ പാടവമാണു്.

ദൗർഭാഗ്യവശാൽ, അന്തസ്സത്ത അധികം മനസ്സിലാക്കപ്പെടാത്ത ഒരു കൃതിയാണു മേഘസന്ദേശം. അതിനെ ഒരു ഭർത്താവു ഭാര്യയ്ക്കു കൊടുത്തയയ്ക്കുന്ന സന്ദേശവും അതിനോടു ചേർന്ന റൂട്ട്‌മാപ്പുമായി ജനം തെറ്റിദ്ധരിച്ചു. അതിനെ അവലംബിച്ചു സന്ദേശകാവ്യങ്ങൾ എന്ന പേരിൽ വന്ന ക്ഷുദ്രകൃതികളെല്ലാം (അതിൽ നമ്മുടെ മയൂരസന്ദേശവും ഉൾപ്പെടും) കാളിദാസന്റെ ഭാവനയെ കൊന്നു കൊലവിളിച്ചു. സന്ദേശം കൊണ്ടുപോകേണ്ട മയിൽ ഇരുന്നു പോകേണ്ട വള്ളത്തെയും ശുകം സന്ദർശിക്കുന്ന ക്ഷേത്രത്തിലെ ശാന്തിക്കാരൻ തലയിൽ വഹിക്കുന്ന വിഗ്രഹത്തെയും മറ്റും വർണ്ണിച്ചും, വഴിയിലുള്ള നഗരങ്ങളുടെ ചരിത്രവും ഭൂമിശാസ്ത്രവും വിസ്തരിച്ചും, സന്ദേശമയയ്ക്കുന്നവന്റെ മാനസികാവസ്ഥയെ തീരെ ഗൗനിക്കാതെ പടച്ചുവിട്ട ഈ കൃതികളിൽ കാളിദാസൻ പറഞ്ഞതു പോലെ തന്നെ വഴി അല്പം വളച്ചായാലും ഒരു പ്രത്യേകസ്ഥലത്തു പോകാതെ പോകരുതു് എന്നും പറയുന്നുണ്ടു്. ഗതാനുഗതികത്വത്തിന്റെ ഏറ്റവും വികൃതമായ ഉദാഹരണങ്ങളിലൊന്നാണു് സന്ദേശകാവ്യങ്ങൾ. മേഘസന്ദേശവും ശീവൊള്ളിയുടെ ദാത്യൂഹസന്ദേശവും മാത്രം അപവാദങ്ങൾ.

കാമം രോഗമായ രണ്ടു കഥാപാത്രങ്ങളെ ഈയിടെ രണ്ടു ബ്ലോഗുകഥാകൃത്തുകൾ കാണിച്ചു തന്നു. പപ്പൂസിന്റെ സെക്സ്കാപെയ്ഡ് എന്ന കഥ ചുറ്റും കാണുന്നതിലെല്ലാം കാമം മാത്രം കാണുന്ന ഒരു ഹൈസ്കൂൾ കുട്ടിയുടെ ചിത്രം വളരെ മനോഹരമായി വരച്ചുകാട്ടുന്നു. സമകാലികമലയാളത്തിന്റെ ഓണപ്പതിപ്പിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച രാജേഷ് വർമ്മയുടെ കാമകൂടോപനിഷത്തു് എന്ന നീണ്ടകഥയിലെ കെ. സി. കൃഷ്ണകുമാറിനും പപ്പൂസിന്റെ കഥാപാത്രത്തോടു വളരെ സാദൃശ്യമുണ്ടു്.

ഷാനിമോളുടെ ചരിത്രത്തിലും ബൃന്ദാ കാരാട്ടിന്റെ തുടയിലും സൂഫിയാ മദനിയുടെ ശരീരത്തിലും അശ്ലീലം മാത്രം കണ്ട ഉണ്ണിത്താനു് കാമാതുരൻ എന്ന പേരു നന്നായി ചേരും. അതു മഞ്ചേരി സംഭവം കൊണ്ടല്ല എന്നു മാത്രം.

പണ്ടു് ആരോ സാഹിത്യത്തെ മൂന്നായി തരം തിരിച്ചു:

മണ്ണുനോക്കിസ്സാഹിത്യം: ഭൂമി, രാജ്യം, ധനം എന്നിവയെ ചുറ്റിപ്പറ്റിയുള്ള കഥ പറയുന്ന സാഹിത്യം. ഉദാഹരണം: മഹാഭാരതം, മാക്ബത്ത്.
പെണ്ണുനോക്കിസ്സാഹിത്യം: പെണ്ണിനെ ചുറ്റിപ്പറ്റിയുള്ള സാഹിത്യം. ഉദാഹരണം: രാമായണം, ഇലിയഡ്, ഒഥല്ലോ.
വിണ്ണുനോക്കിസ്സാഹിത്യം: ആദ്ധ്യാത്മികം, ഫിലോസഫി. ഉദാഹരണം: ഭഗവദ്ഗീത, ബൈബിൾ (പുതിയ നിയമം), ഖുറാൻ.

ഈ മൂന്നു വിഭാഗങ്ങളും അവയുടെ സങ്കരങ്ങളും ചേർന്നു് ലോകത്തെ എല്ലാ സാഹിത്യത്തെയും നിർ‌വചിക്കുന്നു എന്നായിരുന്നു ഈ സമ്പ്രദായം ഉണ്ടാക്കിയ ആളുടെ കണക്കുകൂട്ടൽ. പക്ഷേ, പിൽക്കാലത്തു്, എല്ലാ സാഹിത്യത്തെയും സൂചിപ്പിക്കണമെങ്കിൽ ഒരു വിഭാഗം കൂടി വേണമെന്നു മനസ്സിലായതിനാൽ ആരോ ഒന്നു കൂടി ചേർത്തു: പുണ്ണുനോക്കിസ്സാഹിത്യം. എവിടെ പുണ്ണുണ്ടോ എന്നു നോക്കി അതിനെപ്പറ്റി മാത്രം എഴുതുന്ന സാഹിത്യം. (ഉദാഹരണങ്ങൾ നമ്മുടെ മലയാളം ബ്ലോഗുലകത്തിൽ ഇഷ്ടം പോലെ ഉണ്ടു്.)

ദൃശ്യകലകൾക്കും ഇങ്ങനെയൊരു തരംതിരിവുണ്ടാക്കിയാൽ, ടെലിവിഷൽ ചാനലുകാർ അവതരിപ്പിക്കുന്ന കലയെ “പുണ്ണുനോക്കിക്കല” എന്നു വിളിച്ചാൽ പോരാ, “പുണ്ണുണ്ടാക്കിനോക്കിക്കല” എന്നു വിളിക്കേണ്ടി വരും. സമൂഹത്തിൽ പ്രദർശിപ്പിക്കാൻ പുണ്ണില്ലെങ്കിൽ അതുണ്ടാക്കാനും അവർ മടിക്കില്ല. ഒരു ബോളിവുഡ് നടനെ അനാശാസ്യപ്രവർത്തനത്തിനു കുടുക്കാൻ ഒരു ചാനൽ പെണ്ണു് അയാളുടെ അടുത്തു ചെന്നു് ശൃംഗരിച്ചു് രതി വാഗ്ദാനം ചെയ്തു് അതു ക്യാമറയിൽ പകർത്തിയതു് അല്പകാലം മുമ്പാണു്. (രാജേഷ് വർമ്മയുടെ കഥ ഇവിടെയും ഓർമ്മിക്കാം.) തിവാരിയുടെ കഥയിലും ഇത്രയും കാലം അദ്ദേഹത്തിനു പെൺ‌കുട്ടികളെ കൂട്ടിക്കൊടുത്ത പെൺ‌പിമ്പ് ചോദിച്ചതൊക്കെ കൊടുക്കാഞ്ഞപ്പോൾ കരുതിക്കൂട്ടി കുടുക്കിയതാണു് എന്നല്ലേ മാദ്ധ്യമഭാഷ്യം.

തിവാരിയുടെ കഥയിൽ മറ്റു ചില പ്രശ്നങ്ങളുണ്ടു്. ഒന്നാമതായി, ഇതു കെട്ടിച്ചമച്ചതാണോ എന്നറിയില്ല. ചില ചിത്രങ്ങളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിലാണു് ആരോപണം. അവ യഥാർത്ഥമോ ഉണ്ടാക്കിയതോ എന്നറിയില്ല. രണ്ടാമതായി, അദ്ദേഹം തന്റെ പദവിയെ ദുരുപയോഗം ചെയ്തു് ഈ പെൺ‌കുട്ടികളെ ചൂഷണം ചെയ്തതാണെങ്കിൽ അതു വെറും ലൈംഗികാപവാദത്തേക്കാൾ വലിയ കുറ്റമാണു്. (”പരിപാവനമായ രാജ്‌ഭവൻ” എന്നൊക്കെയുള്ളതു വെറും നിരർത്ഥകമായ വാദങ്ങൾ മാത്രം.)

ഇതിനോടു സാദൃശ്യമുള്ള ഒരു സംഭവം ഇതിനു മുമ്പു നടന്നതു് ബിൽ ക്ലിന്റൺ/മോണിക്കാ ലെവിൻസ്കി സംഭവമാണു്. പ്രതിപക്ഷം കരുതിക്കൂട്ടി കുടുക്കിയ ലൈംഗികാപവാദക്കേസ്. “പരിപാവനമായ” ഓവൽ ഓഫീസിൽ വെച്ചു് അമേരിക്കൻ പ്രെസിഡന്റ് ചെയ്ത ആ കുറ്റത്തിനു് അദ്ദേഹത്തെ പുറത്താക്കാൻ പോലും കഴിഞ്ഞില്ലെന്നു മാത്രമല്ല, അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭാര്യ അമേരിക്കൻ പ്രെസിഡന്റ് പദത്തിനു വളരെ അടുത്തെത്തുക വരെ ചെയ്തു.

ഏതായാലും കാമാതുരന്മാർക്കു പേടിയും നാണവുമില്ല എന്നു പറഞ്ഞ പഴയ കവിക്കു നമോവാകം. ഈ കാമരോഗികൾ ഉളുപ്പില്ലാതെ ഇതു തന്നെ വീണ്ടും വീണ്ടും ചെയ്തുകൊണ്ടിരിക്കുന്നതു കാണുമ്പോൾ. “കാമാതുരാണാം” എന്നതിനു പകരം “വാർത്താതുരാണാം” എന്നോ “വ്രണാതുരാണാം” എന്നോ വേണമെങ്കിലും പറയാം, പുണ്ണു മൂടി നാറുന്ന വാർത്തകൾ ഒരു രോഗമായ ഈ മാദ്ധ്യമങ്ങളെ കാണുമ്പോൾ.

ജനമാണ് രാജാവ് പ്രത്യേകിച്ചും യൂണിയനില്‍പ്പെട്ടവര്‍

2009-12-30T03:55:08Z

പരാതി നല്‍കിയിട്ടും നടപടിയില്ല വിദേശമദ്യം 'നോക്കിനിന്നാലും' അട്ടിമറിക്കാര്‍ക്ക് കിക്ക്!തിരുവനന്തപുരം: കൂലിക്ക് പുറമേ നോക്കുകൂലിയും അനധികൃത പിരിവും ഗുണ്ടാഫീസും. യൂണിയന്റെ പേരില്‍ ആവശ്യപ്പെടുന്ന തുക നല്‍കിയില്ലെങ്കില്‍ ലോഡുമായെത്തുന്ന ലോറികള്‍ ദിവസങ്ങളോളം ഗോഡൗണ്‍ വളപ്പില്‍ കാത്തുകിടക്കേണ്ടിവരും. ഡിസ്റ്റിലറി ഉടമ കമ്മീഷനും ലോറിക്കാര്‍ അനധികൃത പിരിവും നല്‍കാന്‍ തയ്യാറായാല്‍ മുന്‍ഗണനാക്രമം ലംഘിച്ച്

വരുന്നുണ്ടേ

2009-12-30T01:27:34Z

പുതിയവർഷം വരുന്നുണ്ട്. അതുകൊണ്ട് ചില “ഉറച്ച” തീരുമാനങ്ങൾ എടുത്തേക്കാംന്ന് വെച്ചു. അടുത്തവർഷത്തെ കാര്യപരിപാടികൾ ഇവയൊക്കെയാണ്:-

ഇതുവരെ കാണാത്ത ഏതെങ്കിലുമൊരു സുഹൃത്തിനെ നേരിട്ട് കാണും. സൗഹൃദത്തിന് സ്നേഹം എന്നാണ് ഞാൻ അർത്ഥം കല്‍പ്പിച്ചിരിക്കുന്നത്, അഭിനയം എന്നല്ല എന്നുകൂടെ എല്ലാവരും ഓർമ്മിക്കുക.

വിമാനത്തിൽ കയറും. വിദേശം എന്നു പറയുന്നില്ല. (ഹും..പറഞ്ഞിട്ടെന്തുകാര്യം?) പറ്റുമെങ്കിൽ പോകും. അല്ലെങ്കിൽ സ്വദേശത്തു തന്നെ വിമാനത്തിൽ കയറും.

ഗോവയിലോ തിരുവനന്തപുരത്തോ ഫിലിം ഫെസ്റ്റിവൽ വരുമ്പോൾ പോകും. എവിടെയെങ്കിലും ഒരിടത്ത്. അവിടെയുള്ളവരൊന്നും പേടിക്കേണ്ട. നിങ്ങളുടെ അടുത്തൊന്നും വരുന്നില്ല. ;)

അറിയാത്ത ഒരു ഭാഷ കുറച്ചെങ്കിലും പഠിക്കും. ആ ഭാഷ മാത്രം അറിയാവുന്നവരുടെ മുന്നിൽ അത്യാവശ്യം പിടിച്ചുനിൽക്കാൻ ഉള്ളത്. (പേടിക്കേണ്ട. ആ ഭാഷയിൽ ബ്ലോഗ് തുടങ്ങില്ല.)

തടി പിന്നേം കുറയ്ക്കും. ഹും...

സുഹൃത്തുക്കൾക്കൊക്കെ ജന്മദിനത്തിനു സമ്മാനം കൊടുക്കും. (എന്റെ കഴിവനുസരിച്ചുതന്നെയാണ്. എന്നാലും, ഈ വർഷം കൊടുത്തതുപോലെയല്ല, നിങ്ങളു നോക്കിക്കോ).

ബൂലോഗർ ഇറക്കുന്ന പുസ്തകങ്ങളൊക്കെ വാങ്ങും. ഇതുവരെ ഇറക്കിയതിൽ വാങ്ങാത്തതും. എന്നുവെച്ച് എല്ലാരുംകൂടെ പുസ്തകമിറക്കി എന്നെപ്പറ്റിക്കരുത്.

എന്ത്? ഇതൊക്കെ എവിടെയോ കണ്ടിട്ടുണ്ടെന്നോ? നിങ്ങൾ ലിങ്ക് തരുകയൊന്നും വേണ്ട. ഇത് ഞാൻ കഴിഞ്ഞവർഷം പറഞ്ഞതാണെന്ന് എനിക്കോർമ്മയുണ്ട്. തീരുമാനങ്ങൾ നടപ്പിലാക്കാൻ ഒരു വർഷം മതിയായില്ലെന്നു മാത്രം. അതുകൊണ്ട് ഒക്കെ പുതുവർഷത്തിലേക്ക് വെച്ചു.

കഴിഞ്ഞ വർഷം നല്ലൊരു വർഷമായിരുന്നു. എപ്പോ തുടങ്ങി, എപ്പോ തീർന്നു എന്നെനിക്ക് അറിയില്ല. എന്നെ അടുത്തറിയാവുന്നവരുടെ അഭിപ്രായമനുസരിച്ച് കഴിഞ്ഞവർഷം എനിക്ക് നല്ലതായിരുന്നില്ല. പിന്നെ എന്റെയൊരു പോസിറ്റീവ് കാഴ്ചപ്പാടനുസരിച്ച് ഇത്രയല്ലേ വന്നുള്ളൂ എന്നൊക്കെ ഒരു ചിന്തയിൽ പിടിച്ചുനിൽക്കുന്നു.

മരണം, അസുഖം, വീട്ടുകാർക്ക് അസുഖം, അപകടം....അങ്ങനെ ചില ദുരിതങ്ങളുടെ നിരയായിരുന്നു കഴിഞ്ഞ വർഷം. എന്നാലും എത്രയോ സൗഭാഗ്യങ്ങളും ദൈവം തന്നു. അതുകൊണ്ട് ഒരു പരാതിയുമില്ലാതെ അങ്ങനെ പോകുന്നു. ഇനി അപകടത്തിന്റെ കാര്യം മാത്രം പറയാം. ഞങ്ങൾ സ്കൂട്ടറിൽ ടൗണിൽ പോയി. അയൽക്കാരിയുടെ കുട്ടിയ്ക്ക് പിറന്നാളിന് ഉടുപ്പു വാങ്ങുക എന്നൊരു കാര്യം മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. വാങ്ങി തിരിച്ചുവരും വഴി, തിരക്കുള്ള റോഡിലേക്ക് ആരോ ചാടി വന്നു. ചേട്ടൻ സ്കൂട്ടർ വെട്ടിച്ചു, തിരിച്ചു, കുറേ പിടിച്ചുനിന്ന ശേഷം ഇനി വീഴാതെ രക്ഷയില്ല എന്നു തോന്നിയപ്പോ ഞാൻ വീണു. ആദ്യം മുട്ടുകുത്തിയെന്ന് എനിക്കോർമ്മയുണ്ട്. മുട്ടിലെ പെയിന്റ് നന്നായിട്ട് പോയി. പിന്നെയെങ്ങനെ മലർന്നുവീണുവെന്ന് എനിക്കറിയില്ല. തലയുയർത്തിപ്പിടിച്ചിരുന്നു. ഏതു വീഴ്ചയിലും തലയുയർത്തിപ്പിടിച്ച് ജീവിക്കണമെന്ന് എനിക്കു പണ്ടേ അറിയാം.;) അതുകൊണ്ട് തലയിടിച്ചില്ല. അതുകൊണ്ടാവും രക്ഷപ്പെട്ടത്. (കഷ്ടമായിപ്പോയി - കോറസ്). കൂട്ടുകാരി എന്റെ മുട്ട് കാണിക്ക് എന്നു പറഞ്ഞപ്പോൾ എനിക്കു നാണം വന്നു. കുട്ടിക്കാലത്താണെങ്കിൽ, കാലിനോ കൈയ്ക്കോ എന്തെങ്കിലും ചെറിയ മുറിവു പറ്റിയാൽ അതു നൂറ് ആൾക്കാരെ കാണിച്ചില്ലെങ്കിൽ എനിക്ക് സമാധാനം ഇല്ലായിരുന്നു. ;)

കഴിഞ്ഞ വർഷം പറഞ്ഞതിൽ നാലു സ്ഥലത്തേക്ക് പോകും എന്നു പറഞ്ഞത് പോയി. എല്ലാ തിരക്കുകൾക്കിടയിലും ഒരുപാട് യാത്രകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. പുസ്തകങ്ങൾ വാങ്ങി. ഇനിയും വാങ്ങാനുണ്ട്. വേറെയും ചില കാര്യങ്ങളൊക്കെ നടന്നു. ബാക്കിയെല്ലാ കാര്യങ്ങളും അടുത്ത വർഷത്തേക്കുവെച്ചു.

വർഷം തുടങ്ങാൻ പോകുമ്പോൾ എന്തെങ്കിലും ഒരു കാര്യം മറ്റുള്ളവർക്കു വേണ്ടി പറഞ്ഞില്ലെങ്കിൽ മോശമല്ലേ? എല്ലാവരും ഓർക്കേണ്ട ഒരു കാര്യമുണ്ട്. മറ്റുള്ളവരെക്കുറിച്ച് എത്രയൊക്കെ നുണക്കഥകളുണ്ടാക്കിയാലും ഒരിക്കൽ സത്യം പുറത്തുവരും. അതുകൊണ്ട് നുണക്കഥകൾ അടിച്ചിറക്കുന്നവരും മറ്റുള്ളവർ സമാധാനമായും സന്തോഷമായും ഇരിക്കുന്നതിൽ അസൂയ പൂണ്ട് പാര വയ്ക്കുന്നവരും സൂക്ഷിക്കുക. നിങ്ങളെക്കുറിച്ച് പിന്നീട് പുച്ഛം തോന്നാനുള്ള വക നിങ്ങൾ തന്നെ ഉണ്ടാക്കിവയ്ക്കുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്. ഇനി ഇതിനൊക്കെ കൂട്ടുനിൽക്കുന്നവരോട് പറയാനുള്ളത്, ഒന്ന് അങ്ങോട്ടോ ഇങ്ങോട്ടോ തെറ്റിയാൽ നിങ്ങളെക്കുറിച്ചും നുണക്കഥകൾ വന്നേക്കാം. അതുകൊണ്ട് ജീവിക്കുക, ജീവിക്കാൻ അനുവദിക്കുക. നല്ലതിനെ മാത്രം പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുക. തെറ്റു ചെയ്യാൻ കൂട്ടുനിൽക്കില്ലെന്ന് പറയാനുള്ള ചങ്കൂറ്റം കാണിക്കുക.

ദൈവം എന്നോടൊപ്പം തന്നെയുണ്ടെന്ന് എന്നെ ഓരോ വർഷം കൂടുമ്പോഴും ഉറപ്പിച്ചു കാണിച്ചു തരികയാണ്. പുതുവർഷത്തെ സന്തോഷത്തോടെയാണ് കാത്തുനിൽക്കുന്നത്. വരാൻ പോകുന്ന ദിവസങ്ങളിൽ നല്ല അനുഭവങ്ങളായിരിക്കാം, ചീത്തയായിരിക്കാം. എനിക്കതിനെക്കുറിച്ച് ചിന്തയില്ല. ദൈവം തരുന്നതല്ലേ. ചെയ്യാൻ ഇഷ്ടം പോലെ നല്ല കാര്യങ്ങളുണ്ട്. അതുകൊണ്ട് ഒന്നും വേറെ ആലോചിക്കാൻ നേരമില്ല.

നാളെ തിരുവാതിരയാണ്. വ്രതത്തിന്റെ ഒടുവിലാണ് 2009 തീർന്ന് 2010 തുടങ്ങുന്നത് എന്നത് ഒരു നല്ല കാര്യമായിട്ടാണ് കരുതുന്നത്.

എന്റെ ബ്ലോഗുകൾ വായിക്കുകയും പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന എല്ലാവർക്കും നന്ദി.

എല്ലാ കൂട്ടുകാർക്കും പുതുവത്സരാശംസകൾ!

എന്റെ സ്വന്തം നാട് - ദൈവത്തിന്റേയും

2009-12-28T08:45:51Z

അഞ്ചു കൊല്ലത്തിനു ശേഷമായിരുന്നു നാട്ടിലേയ്ക്കുള്ള യാത്ര. അതും വെറും രണ്ടാഴ്ചത്തേക്ക് മാത്രം.ഓഫീസില്‍ വെറുതേ കുത്തിയിരുന്ന് ഇന്റര്‍നെറ്റ് ബ്രൌസിംഗിന്റെ അനന്ത സാധ്യതകള്‍ അവലോകനം ചെയ്യുകയാണ് പ്രധാന പരിപാടിയെങ്കിലും, നമ്മുടെ ഓഫീസ് ജീവിതത്തെക്കുറിച്ച് മറ്റുള്ളവര്‍ക്ക് തെറ്റിദ്ധാരണകള്‍ ഉണ്ടെന്നറിയണമെങ്കില്‍ ലീവ് ചോദിക്കുക തന്നെ വേണം.ലീവ് ചോദിച്ചു നമിച്ചു നിന്നപ്പോള്‍ മാനേജര്‍ - ‘ഏയ് നീ പോയാല്‍ ഇവിടെ

തിരയുടെ കോപം

2009-12-26T13:29:17Z

തിരയുടെ രൂപത്തിലെത്തിയ ഘാതകൻ
എത്രയോ ജന്മങ്ങൾ കൊണ്ടുപോയി.
കടലിനെ സ്നേഹിച്ച പാവങ്ങളെയാത്തിര
തെല്ലുമേ ചിന്തയില്ലാതെ തകർത്തുപോയ്
കൈവിട്ടുപോയൊരു കൂട്ടരെയോർത്തിട്ടു
കരളിൽ കനലുമായ് ഒരുപാടുപേർ.
ആവുമോ കടലേ നിനക്കു മായ്ച്ചീടുവാൻ
അവരുടെ കണ്ണിലെ ദൈന്യതയെ?
അവരുടെ കൺകളിൽ വീണ്ടും തെളിയുമോ
ജീവിതസ്നേഹത്തിൻ പൂത്തിരികൾ!

ഫൈവ് വൈസ്

2009-12-24T08:49:08Z

അടുത്തകാലത്തുണ്ടായ ഒരു പ്രധാന പ്രശ്നത്തിന്‍റെ കാരണം ഫൈവ് വൈസ് (Five Whys) ഉപയോഗിച്ചു മനസ്സിലാക്കാനൊരു ശ്രമം നടത്തിയതാണു് ചുവടേ:അച്ചു: “എനിക്കു് ഒന്നുമുതല്‍ നൂറുവരെ എഴുതാന്‍ പറ്റില്ല.”ഞാന്‍: “Why?”അച്ചു: “എഴുതുമ്പോള്‍ തെളിയുന്നില്ല.”ഞാന്‍: “Why?”അച്ചു: “ഈ പെന്‍‍സിലിനു് മുനയില്ല. കൂര്‍പ്പിക്കാന്‍ പറ്റുന്നില്ല.”ഞാന്‍: “Why?”അച്ചു: “ഷാര്‍പ്നര്‍ ഇല്ല, അച്ഛാ!”ഞാന്‍: “Why?”അച്ചു: “ഇവിടെ ഉള്ളതു കാണാനില്ല

2010-ലെ മലയാളം കലണ്ടർ (പഞ്ചാംഗം)

2009-12-23T00:45:08Z

2010-ലെ മലയാളം കലണ്ടർ (ഗ്രിഗോറിയൻ, കൊല്ലവർഷം, ശകവർഷം, നക്ഷത്രം, തിഥി, വിശേഷദിവസങ്ങൾ, രാഹുകാലം, ഗ്രഹസ്ഥിതി, ലഗ്നങ്ങൾ എന്നിവയോടുകൂടി) വിവിധസ്ഥലങ്ങൾക്കു വേണ്ടി ഉണ്ടാക്കിയതു് ഇവിടെ നിന്നു ഡൗൺ‌ലോഡ് ചെയ്യാം. ഇനി ഏതെങ്കിലും സ്ഥലത്തിന്റെ കലണ്ടർ വേണമെങ്കിൽ ഈ പോസ്റ്റിൽ ഒരു കമന്റിടുക.

ആദ്യമായി ഈ കലണ്ടർ ഉപയോഗിക്കുന്നവർ താഴെപ്പറയുന്ന പോസ്റ്റുകൾ വായിക്കാൻ മറക്കണ്ടാ.

ഇവ കൂടാതെ താത്പര്യമുള്ളവർക്കു് ഈ പോസ്റ്റുകളും വായിക്കാം.

കലണ്ടർ നിർമ്മിക്കാനുപയോഗിച്ച കമ്പ്യൂട്ടർ പ്രോഗ്രാം കഴിഞ്ഞ കൊല്ലത്തിൽ നിന്നു പുതുക്കിയിട്ടില്ല. നേരത്തേ വാഗ്ദാനം ചെയ്ത ഹിജ്രി കലണ്ടർ, മുസ്ലീം നമസ്കാരസമയങ്ങൾ, ഒന്നുകൂടി മികച്ച ലേയൗട്ട് തുടങ്ങിയവ ഇക്കൊല്ലവും ഉൾക്കൊള്ളിച്ചിട്ടില്ല എന്നു സാരം.

ഹിജ്രി കലണ്ടർ ഉൾക്കൊള്ളിക്കാൻ ശ്രമിച്ചിരുന്നു. എങ്കിലും എന്തു് അൽഗരിതം ഉപയോഗിച്ചാണു് കേരളത്തിൽ അതു കണ്ടുപിടിക്കുന്നതെന്നു് എനിക്കു മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല. ഈ പോസ്റ്റിൽ പറയുന്ന നാലു വിധത്തിലുമല്ല അതു കണ്ടുപിടിക്കുന്നതു്. ഒരു അസ്ട്രോണമിക്കൽ അൽഗരിതം ആണെന്നാണു് എനിക്കു തോന്നുന്നതു്. വിശദവിവരങ്ങൾ അറിയാവുന്നവർ ദയവായി പങ്കുവെയ്ക്കുക.

തെറ്റുതിരുത്തലുകളെയും അഭിപ്രായങ്ങളെയും എന്നത്തേയും പോലെ സ്വാഗതം ചെയ്യുന്നു.

മുഗ്ദ്ധസാന്നിദ്ധ്യക്വാണൻ

2009-12-21T23:38:31Z

വെറും 140 അക്ഷരങ്ങളിൽ താഴെ ജീവിതം വിവരിക്കാനുതകുന്ന റ്റ്വിറ്റർ എന്ന സർവീസിനെ ആർക്കും പരിചയപ്പെടുത്തേണ്ടുന്ന കാര്യമില്ലല്ലോ. എന്നാൽ കേട്ടോളൂ: റ്റ്വിറ്ററിന്‍റെ മലയാള ഭാഷാവിവേചനത്തിൽ പ്രതിഷേധിച്ചു് ബ്ലോഗുകറുപ്പിക്കേണ്ടുന്ന നേരമായി. എന്താണെന്നോ? 140 അക്ഷരങ്ങൾ എണ്ണിപ്പെറുക്കി മലയാളഭാഷയിൽ റ്റ്വീറ്റു ചെയ്യാൻ ചെന്നു നോക്കൂ. വിവരമറിയും.140 പോയിട്ടു്, അതിന്‍റെ പകുതി എണ്ണം പോലും അക്ഷരങ്ങളില്ലാത്ത ഒരു

ബ്ലോഗ് മീറ്റുകള് – ഒരു വിക്കി ലേഖനം

2009-12-20T11:55:52Z

എന്താണു ബ്ലോഗ് മീറ്റുകള്‍?ബ്ലോഗ് എന്ന ദിനസരി (ജേര്‍ണല്‍) പോലെ കുറിപ്പുകളോ ചെറുലേഖനങ്ങളോ എഴുതുന്ന മലയാളികള്‍ സംഗമിക്കുന്ന പ്രതിഭാസമാണു “ബ്ലോഗ് മീറ്റ്” എന്ന പേരില് അറിയപ്പെടുന്നത്. കൃത്യമായി 50 ഭാഷകളില് ബ്ലോഗിങ്ങ് അനുവദിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടെങ്കിലും, മലയാള ഭാഷയില് ദിനസരി കുറീപ്പുകളെഴുതുന്ന ബ്ലോഗര്‍മ്മാര്‍ക്കു മാത്രമേ “ബ്ലോഗ് മീറ്റ്” നാടത്തുന്നതിനു ധാര്‍മ്മികമായ അനുവാദം ബ്ലോഗര്.കോം നല്കിയിട്ടുള്ളൂ

ഇടിവാള്‍- പുസ്തകപ്രകാശനം - ആമുഖം

2009-12-19T13:45:56Z

സഹൃദയരെ, അങ്ങനെ ഞാനും ബുക്കിറക്കാന്‍ തീരുമാനിച്ചു. ബ്ലോഗില്‍ പുസ്തകപ്രകാശനത്തിന്റെ വസന്തകാലമാണല്ലോ ഇപ്പോള്‍? കുറേക്കാലമായി ആരെങ്കിലുമൊക്കെ വന്ന് “ഈ ബ്ലോഗ് ബുക്കാക്കട്ടേ സര്‍ ” എന്നൊരു ചോദ്യം ചോദിക്കുമെന്നു മഴകാത്തിരിക്കുന്ന ഒരു വേഴാമ്പലിനെ പോലെ പ്രതീക്ഷിച്ചിരിപ്പായിട്ടു വര്‍ഷങ്ങളായി.. യെവടേ! എന്നാപ്പിന്നെ ബുക്ക് റിപ്പബ്ബ്ലിക്കുകാരെക്കൊണ്ട് എറക്കാം എന്നു കരുതിയപ്പോള്‍ ലവന്മാരു പറയുന്നു,